چرا فرمان رهبر انقلاب اجرایی نشد؟
بازخوانی سخنان رهبر انقلاب که در سال 86 و در جمع اساتيد، فضلا، مبلّغان و پژوهشگران حوزههاى علميه كشور ایراد شد می تواند مبنایی برای پرسشگری در این خصوص باشد. چرا کرسی های آزاد«فکری – سیاسی» و معرفتی در دانشگاهها ...
دیدار نخبگان کشور با رهبر معظم انقلاب و تاکید دوباره ایشان بر ضرورت ایجاد فضای نقد سالم در مراکز علمی سهل انگاری مسئولان امر را در خصوص این توصیه مهم نمایان می سازد. به گزارش «فردا» ایشان در دیدار روز گذشته خود، جنجال سازی و لفاظی را باعث پیچیده تر شدن مشکلات دانستند و با اشاره به برخی مسائل قبل و بعد از انتخابات فرمودند: آزاداندیشی واقعی با اقداماتی مانند ایجاد کرسی های آزادِ «فکری - سیاسی» و معرفتی در دانشگاهها و بحث منطقی دانشجویان برای درک حق و حقیقت محقق می شود. اما از آنجا که نقش عوامل خارجی نیز در به بیراهه کشاندن مسائل داخلی کشور و استفاده تبلیغاتی از آن قابل انکار نیست این پرسش مطرح است که از اولین سخنرانی رهبر انقلاب در این باره، تاکنون مسئولان چه تمهیدی برای آن اندیشیده اند. بازخوانی سخنان ایشان که در سال 86 و در جمع اساتيد، فضلا، مبلّغان و پژوهشگران حوزه هاى علميه كشور ایراد شد می تواند مبنایی برای پرسشگری در این خصوص باشد.
رهبر انقلاب در این سخنرانی خاظر نشان می سازند: « يك نفرى نظر فقهى ميدهد، نظر شاذّى است. خيلى خوب، قبول نداريد، كرسى نظريه پردازى تشكيل بشود و مباحثه بشود؛ پنج نفر، ده نفر فاضل بيايند اين نظر فقهى را رد كنند با استدلال؛ اشكال ندارد. نظر فلسفىاى داده ميشود همينجور، نظر معارفى و كلامىاى داده ميشود همينجور. مسئلهى تكفير و رمى و اين حرفها را بايستى از حوزه ورانداخت؛ آن هم در داخل حوزه نسبت به علماى برجسته و بزرگ؛ يك گوشهاى از حرفشان با نظر بندهى حقير مخالف است، بنده دهن باز كنم رمى كنم؛ نميشود اينجورى، اين را بايد از خودِ داخل طلبه ها شروع كنيد. اين يك چيزى است كه جز از طريق خودِ طلبه ها و تشكيل كرسي هاى مباحثه و مناظره و همان نهضت آزادفكرى و آزادانديشى كه عرض كرديم، ممكن نيست. اين را عرف كنيد در حوزهى علميه؛ در مجلات، در نوشته ها گفته شود. يك حرف فقهى يك نفر ميزند، يك نفر رساله اى بنويسد در ردّ او؛ كسى او را قبول ندارد، رسالهاى در ردّ او بنويسيد. بنويسند، اشكال ندارد؛ با هم بحث علمى بكنند. بحث علمى به نظر من خوب است.»
حال اگر تاکنون بستر های لازم این فرمان مهم تاکنون اجرایی می شد و شکل لازم را به خود می گرفت آیا باز هم شاهد حوادثی که این روزها در دانشگاهها اتفاق می افتد می بودیم؟! به نظر می رسد شایسته است دانشگاه ها و تشکل های دانشجویی کرسی های مناظره و گفتگو را بر پا و آن را جایگزین هیجانات کور و احیانا اغتشاش کنند. اما اگر بنا بر این باشد که هر گروه دانشجویی یا هر دانشجویی به صورت انفرادی، مطالبات خود را در قالب اعتراضات یا حمایت های نامتعارف به نمایش بگذارد، آیا جز هرج و مرج و اشاعه بی قانونی و تنش های فرساینده نتیجه دیگری در پی خواهد داشت؟ بی شک هر مخاطب دانشجو یا غیردانشجوی منصفی منکر این نیست که در فضای ملتهب و پر تنش نه امکان تشخیص سره از ناسره وجود دارد و نه امکان بیان درست دیدگاه ها و نظرات مختلف. با این وصف به نظر می رسد برای کاستن از التهابات سیاسی دانشگاه ها و جلوگیری از پیامدهای ناگوار احتمالی، مسئولان وزارت علوم و روسا و مدیران دانشگاهی، این امکان را برای دانشجویان فراهم آورند تا مطالبات سیاسی خود را در چارچوب قانون و آئین نامه های موجود مطرح کنند. در این شرایط تشکل های دانشجویی می توانند نقش موثری در این خصوص داشته باشند. آنها می توانند با برگزاری میزهای مناظره در دانشگاهها فضای گفتگو، منطق و عقلانیت را جایگزین شعار، احساسات و هیجانات کور کنند. در خصوص مسایل مربوط به انتخابات و حوادث بعد از آن، تشکل های دانشجویی می توانند واسطه ای باشند بین گروه های سیاسی موافق و معترض. تا از این طریق هر دو طرف حرف های خود را در فضایی آشکار و شفاف و در برابر دانشجویان بزنند و بستر را برای شایعه سازان و تهمت زنندگان را تنگ کنند. بنابراین شایسته است دانشگاه ها و تشکل های دانشجویی کرسی های مناظره و گفتگو را بر پا و آن را جایگزین هیجانات کور و احیانا اغتشاش کنند.