جنجال بر سر پيراهن قرمز آرش برهاني
پوشيدن پيراهن قرمز توسط بازيكن يك تيم آبي پوش خيلي مهم است حتي مهمتر از همه روستاهاي ما كه تقريبا هيچ سهمي در رسانههايمان ندارند، مهمتر از دغدغههاي محرومان و مستضعفان.
فارس: پوشيدن پيراهن قرمز توسط بازيكن يك تيم آبي پوش خيلي مهم است حتي مهمتر از همه روستاهاي ما كه تقريبا هيچ سهمي در رسانههايمان ندارند، مهمتر از دغدغههاي محرومان و مستضعفان. ابراهيم رضايي نويسنده وبلاگ "دلنوشتهها و يادداشتهاي يك خبرنگار تكليفگرا "، مطلبي را با عنوان "جنجال بر سر پيراهن قرمز آرش برهاني " را در وبلاگ شخصي خود منتشر كرده است. بر اساس اين گزارش در اين مطلب آمده است: هفته گذشته در يكي از روزهاي تمرين تيم فوتبال استقلال تهران آرش برهاني بازيكن اين تيم با پيراهن قرمز بر سر تمرين حاضر ميشود. "پيراهن قرمز آرش " به سوژهاي براي رسانه هاي ما از جمله رسانه ملي تبديل مي شود و در طي هفته قبل بارها و بارها از شبكه خبر و... صدا و سيماي جمهوري اسلامي پخش مي شود. (برنامه دوربين خبرساز) با هيجان خطاب به آرش برهاني فرياد مي زند(نقل به مضمون) كه "آرش شانس آوردي كه امروز هواداران بر سر تمرين نيامده بودند وگرنه معلوم نبود كه... " آرش هم در پاسخي قاطع! تاكيد مي كند كه اين مهم دل من است كه آبي است و... چرا مسئله پيراهن آرش برهاني مهم نباشد؟ آنقدر مهم كه بارها از سيماي ما پخش شود؟ چرا مهمتر از نداري هاي خانواده اي فقير در بشاگرد يا دست هاي خالي پيرمردي در مسجد سليمان نباشد؟ چرا مهمتر از بدبختي هاي دختركي كه از فقر بر اثر يك سرماخوردگي ساده مرد، نباشد؟ آيا پيراهن قرمزرنگ بازيكن تيم آبي پوش پايتخت مهمتر از درد دل آن نماينده اي نيست كه با چشماني اشكبار مي گويد "به خاطر اينكه نماينده كنگان(عسلويه) بودم -و آنجا به خاطر پارس جنوبي هوايي آلوده دارد- از بنده خونگيري نكردند! " آيا آن پيراهن مهمتر از دردسرها و مشكلات روزانه و ماهانه و سالانه پايين شهري هايي نيست كه سالي يك بار هم گذرشان به استاديوم آزادي نمي افتد و حتي رنگ پيراهن تيم استقلال را هم در حافظه خود نگه نداشته اند. پوشيدن پيراهن قرمز توسط بازيكن يك تيم آبي پوش خيلي مهم است حتي مهمتر از همه روستاهاي ما كه تقريبا هيچ سهمي در رسانه هايمان ندارند، مهمتر از دغدغههاي محرومان و مستضعفان، مهمتر از آنها كه خميني كبير اسلامشان را "اسلام پابرهنگان " معرفي كرد. آيا شك داريد كه رنگ پيراهن آرش مهمتر از مسايلي همچون شهريه دانشگاه آزاد و امپراطوري در اين نهاد، مبارزه با فقر، فساد و تبعيض، "جرم بزرگ " در حوادث پس از انتخابات، سفرهاي استاني يك دولت، استقبال عجيب يك ملت در آن سوي دنيا از رييس جمهور ايران، دهها هزار مرگ و مير ناشي از حوادث رانندگي و آلودگي آب و هوا، وضعيت وحشتناك برخي از بيمارستان ها و بن بست بيماران خاص، ناامني در سيستان، مصرف اسف بار انرژي در كشور و بي توجهي به هشدارهاي رهبر انقلاب و... است؟! هر چند رنگ پيراهن آرش ارزش انساني ندارد اما تا دلت بخواهد سرشار از ارزش هاي خبري مرسوم است؛ شهرت، تازگي، دربرگيري، استثنا و... مهم اين نيست كه در اطراف ما چه مي گذرد مهم اين است كه چه كاري كنيم كه به ما و برنامه ما توجه كنند!، روزنامه مان فروش داشته باشد، آمار بازديد سايتمان بالا برود، بينندگان و شنوندگانمان افزايش يابند و... اين رسانه ها تقصيري ندارند، وقتي كه ارتزاق جاي آرمان را مي گيرد، وقتي كه بزرگترين مشكل، رنگ پيراهن آرش برهاني مي شود البته كه بايد صدا و سيماي ما به ميدان بيايد و مشكل را حل كند، بايد در برابر مخاطب -و نه مردم- پاسخگو باشد، مهم همين چند نفري است كه جنتلمن هستند. "تجمل گرايي رسانه اي " اينجا معني مي دهد. اين همان فساد رسانهاي است كه چندي قبل "وحيد جليلي " از آن با عنوان "عدالت نامتوازن رسانه اي " ياد كرده بود. البته كه وقتي وقت رسانه ما صرف اين موضوعات (كه حتي نمي توان عنوان موضوع را بر آن نهاد) مي شود ديگر وقتي براي روشنگري، آرمان خواهي، مبارزه با فقر و فساد، رسوايي مفسدان اقتصادي و... نمي ماند. بي خود نمي گويند كه در "جنگ نرم " هدف، تسخير ذهنهاست؛ آيا ذهن هايي كه دغدغهشان رنگ پيراهن بازيكن يك تيم فوتبال است، در تصرف سربازان جنگ نرم دشمن در نيامده اند؟ قرار بود "مصلحت پابرهنهها و گودنشينها و مستضعفين بر مصلحت قاعدين در منازل و مناسك و متمكنين و مرفهين گريزان از جبهه و جهاد و تقوا و نظام اسلامي مقدم باشد "(صحيفه نور-ج 21 ص201). قرار بود "در اسلام هيچ امتيازي بين اشخاص غني و اشخاص غير غني و... ندارند. قرآن كريم امتياز را به عدالت و تقوا دانسته است "(صحيفه نور- ج5 ص237). گفته بود "فرزندان عزيز جهاديام به تنها چيزي كه بايد فكر كنيد استواري پايه هاي اسلام ناب محمدي(ص) باشد "(صحيفه نور- ج21 ص59). آقاي برهاني، هر از چند وقتي از اين كارها بكن تا نان عدهاي آجر نشود! فردا روزي هم ميتواني پيراهني سبز بپوشي تا جماعتي ديگر در آن سوي مرزها برايت غش كنند و تنورشان به راه باشد.