ما هم آبگوشت میخوریم اما نه به عشق فردین
وقتی شما میخواهید «DVD» نگاه کنید، خب، فرق دارد با موقعی که میخواهید به یک تلویزیون هشت کاناله نگاه کنید و وقتی میخواهید به تلویزیونی هزار و هشتصد کاناله نگاه کنید، فرق دارد با موقعی که... این کارها قواعد خودش را دارد و مخاطب خودش را دارد. طبیعتاً سالنهای سینما هم قواعد خودشان را دارند یعنی داشتند، الان که ندارند!
خبر آنلاین: ما از سینما چه میخواهیم؟ از خود میپرسم: «من از سینما چه میخواهم؟» بگذارید این سؤال را تصحیح کنیم: «ما در چه رسانهای، از سینما چه میخواهیم؟» مگر فرق هم دارد؟ البته که فرق دارد! کدام عاقلی مینشیند دو ساعت و خردهای پای تلویزیون تا فیلمی از «ورنر هرتزوک» را تماشا کند؟[یعنی همان کاری که ما در دهه شصت میکردیم و مینشستیم و «معمای کاسپارهاورز» را از تلویزیون دو کاناله ایران میدیدیم!] وقتی شما میخواهید «DVD» نگاه کنید، خب، فرق دارد با موقعی که میخواهید به یک تلویزیون هشت کاناله نگاه کنید و وقتی میخواهید به تلویزیونی هزار و هشتصد کاناله نگاه کنید، فرق دارد با موقعی که... این کارها قواعد خودش را دارد و مخاطب خودش را دارد. طبیعتاً سالنهای سینما هم قواعد خودشان را دارند یعنی داشتند، الان که ندارند! یک موقعی بود آدم از سر کارش که میرسید میدان انقلاب، میرفت سینما مرکزی و «دیگران» را با کیفیت و صدای خوب نگاه میکرد. طبیعتاً اگر قرار بود این فیلم را روی صفحه تلویزیون و توسط سینمای خانگی نگاه کنی، اصلاً میشد چیز دیگری. حالا اگر هم چنین امکانی باشد و قرار باشد فیلمی که چند سال پیش ساخته شده روی پرده دیده شود باید بروی سراغ سانسهای 10 شب به بعد «سینما فرهنگ»؛ کی حالش را دارد؟! مینشینی از FARSI1 فصل اول سریال «24» را نگاه میکنی! اصلاً چه کار داریم به فیلمهای اجنبیها، فیلمهای خودمان هم «یکجوری» شدهاند، یعنی مثلاً فیلمی مثل «صداها»ی فرزاد مؤتمن که فیلمی پیشنهاددهنده در «سینمای بدنه» است، وقتی اکران شد، بنده رفتم سینما آزادی دیدم. یک سانس دارد ساعت 30/24 که البته بسیار سانس خوبی هم هست برای کنت دراکولا! آخر برادر من! مخاطب عام، نیم ساعت از نیمهشب گذشته، میآید فیلم نگاه کند؟ آنوقت چطور برسد ساعت 3 صبح نماز شبش را بخواند؟ کمی هم دقت کنید به این نکات ریز! یک بار هم رفتم یک فیلم مستند از موسائیان را ببینم که در محاق چند ساله اکران مانده بود، دیدم در سینما سپیده، همان ساعتی که کلهپزیها شروع میکنند به شستن دیگهایشان یعنی ساعت 10 صبح، یک سانس دارد، عصبانی شدم و رفتم [دم غروب بود، یادم هست!] یک پرس کلهپاچه خوردم به یاد سینمای بدنه دهه چهل. صاحب مغازه، «ایرج» هم گذاشته بود جای شما خالی! الان وضعیت اینطور است، فیلمی که مخاطب عام دارد توپ، سینما و سانس خوب هم دارد توپ؛ و آن چند سینمایی هم که با «مخاطب خاص» میساخت و فیلمهای متفاوت، خرج و دخل میکردند، رفتهاند جزو ارثیه پدری فیلمهای «بشکن و آواز و عشق و درکه»؛ جای آن فیلمها [نه اینکه مخالف باشم. همه جای دنیا از این فیلمها ساخته میشود و بخش اقتصادی سینما را هم روی پا نگه میدارد] دائم رو به گسترش است؛ آن فیلمها را روی صفحه تلویزیون هم میشود دید؛ روی CD هم میشود دید یا اصلاً باید در سینماهایی دید که در جاهای پرجمعیتاند و مخاطبهای عام برایشان سر و دست میشکنند. لااقل چند تا سینما را هم بگذارید برای آنهایی که از سینما، مرادشان «راندوو» نیست، «شهربازی» نیست، «کافهسوسن» نیست. ما هم آبگوشت میخوریم اما نه به عشق فردین![خدا رحمتش کند واقعاً بازیگر بدی نبود. فقط یک سری فیلم بد، اسمش را بدجور سر زبانها انداخت!] برگردیم به اول خط؛ ما از سینما چه میخواهیم؟ در چه رسانهای، از سینما چه میخواهیم؟ شما که لطف میکنید «شخصیت»، «بیخوابی» یا «دوگانه بتمن» کریستوفر نولان را از تلویزیون پخش میکنید، بگذارید همین فیلمها را روی پرده ببینیم نه اینکه برویم بدترین فیلم «باندراس» را روی پرده ببینیم، که چی؟ دیدن «مخمصه»ی مایکل مان در تعطیلات عید چه فایدهای دارد؟ «پیرمردها کشوری ندارند» برادران کوئن را چه به تلویزیون؟ توی تلویزیون میشود «007» نگاه کرد[من خودم به این سریال سینمایی بسیار علاقهمندم؛ خب، در سینمای بدنه هالیوود هم، سریال پیشنهاددهندهای بوده تا به حال] میشود کارهای «جکی چان» را نگاه کرد [که سینمای ملایم و حساب و کتابدار خودش را دارد] چرا جای همه چیز با هم عوض شده؟ میخواهید سینمای خاص اجنبی و غیراجنبی را اکران محدود کنید، بکنید! مگر همین کار را در چین نمیکنند؟ چقدر ما، هر سال، فیلم خوب ببینیم در جشنواره و طی سال، خیلیهایشان که کاملاً هم منطبق با سیاستهای معاونت سینمایی ارشاد بوده و هست، اکران نشوند و جایشان، انواع خواهرها و مادرها و زنبورها بروند روی پرده؟ بابا! خسته شدیم، باور کنید مخاطبهای عام هم خسته شدند، همانطوری که یک موقعی از فیلمهای ناصرخان و بیک و وحدت و آقابهمن، خسته شدند و سینما شد، محل عبور و مرور ساندویچهای سرد و گرمی که مشتری نداشتند؛ سینمایی که ساندویچش خوب نباشد، مرده است!