نگاهی به تاریخ روابط ایران و انگلیس
1951 : ملی شدن شرکت نفت ایران و انگلیس توسط دولت ایران که منجر به مناقشات بعدی با انگلیس شد. 1953 : خلع نخست وزیر ایران، محمد مصدق، در جریان کودتای طراحی شده توسط انگلیس و آمریکا. 1979 : به دنبال پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، انگلیس سفارت خود در تهران را تعطیل و دیپلماتهای خود را به بخش حافظ منافع انگلیس در سفارت سوئد منتقل کرد. 30 آوریل تا 5 مه 1980: شش ایرانی مسلح سفارت ایران در لندن را اشغال و 22 نفر را گروگان میگیرند. گروگانگیری با یورش نیروهای ویژه انگلیس به ساختمان سفارت به پایان میرسد. پنج نفر از افراد مسلح کشته و یک نفر از آنها دستگیر میشود. نوزده گروگان آزاد میشوند ولی یک گروگان کشته و دو تن دیگر در جریان تبادل آتش زخمی میشوند. 1988 : بازگشایی سفارت انگلیس در تهران. فوریه 1989: رهبر ایران با صدور فتوایی از مسلمانان میخواهد سلمان رشدی را به جرم ارتداد از اسلام به قتل برسانند. روابط دیپلماتیک با لندن قطع میشود. سپتامبر1990: از سر گیری روابط البته در سطح کاردار. سپتامبر1998: روابط با انگلیس به سطح سفیر ارتقا یافت. ژانویه 2000: وزیر خارجه ایران، کمال خرازی، به لندن میرود. سپتامبر 2001: جک استراو اولین وزیر خارجه انگلیس از سال 1979 است که به ایران سفر میکند. هدف از سفر وی ایجاد ائتلافی برای مقابله با طالبان در افغانستان عنوان شد. فوریه 2002: روابط در حال بهبود بین دو کشور به دلیل امتناع ایران از پذیرش سفیر جدید انگلیس، دیوید رداوی، و جاسوس خواندن وی تیره میشود. 21 اوت 2003: دستگیری دیپلمات ایرانی هادی سلیمانپور، که به اتهام دخالت در اعمال تروریستی در آرژانتین تحت تعقیب قرار داشت، توسط مقامات انگلیسی منجر به بحرانی جدید بین دو کشور شد. تهران خواستار آزادی فوری سلیمانپور و عذرخواهی دولت انگلیس شد. سپتامبر 2003: تهران سفیر خود در لندن را به منظور برخی مشورتها فرا می خواند و چند گلوله نیز به ساختمان سفارت انگلیس در تهران شلیک میشود. نوامبر 2003: به دنبال میانجیگری وزرای خارجه انگلیس، آلمان، و فرانسه، ایران اعلام کرد برنامه غنی سازی اورانیوم را به حالت تعلیق در آورده و به بازرسان سازمان ملل اجازه بازرسی دقیق تر از تأسیسات هسته ای خود را خواهد داد. مه 2004: تظاهرات منظم در مقابل سفارت انگلیس در تهران انجام میشود و طی آن تظاهر کنندگان از جنگیدن نظامیان انگلیسی و آمریکایی در نزدیکی شهرهای مقدس عراق انتقاد میکنند. 18 ژوئن 2004: انگلیس، آلمان و فرانسه پیش نویس قطعنامهای را برای تصویب توسط دیدبان هسته ای سازمان ملل، آژانس بين المللي انرژي هسته اي، آماده میکنند که طی آن از عدم همکاری ایران با بازرسان آژانس اظهار تأسف شده است. 21 ژوئن 2004: هشت ملوان انگلیسی بعد از این که شناور آنها وارد آبهای ایران میشود توسط نیروهای ایرانی دستگیر میشوند. آنها سه روز بعد به دنبال مذاکرات بین دیپلماتهای انگلیسی و مقامات ایرانی آزاد شدند. 28 سپتامبر 2005: اعتراض شدید دانشجویان ایرانی نسبت به رویکرد جهانی به برنامه هسته ای ایران در برابر سفارت انگلیس. 15 اکتبر 2005 : پنج تن از مردم اهواز، در جنوب غربی ایران، در جریان چند انفجار کشته شدند و مقامات ایرانی جاسوسان انگلیسی را عامل انفجارها اعلام کردند. لندن این اتهامات را رد کرد. 25 ژانویه 2006: ایران اعلام کرد بمب گذارانی که هشت نفر را در جریان بمب گذاریهای شهر اهواز به قتل رساندند با دستگاه اطلاعاتی انگلیس ارتباط دارند. 23 دسامبر 2006: شورای امنیت سازمان ملل با صدور قطعنامه ای تحریم هایی را در رابطه با برنامه هسته ای ایران بر علیه این کشور تصویب کرد. پیش نویس قطعنامه مزبور دو ماه قبل با همکاری انگلیس تهیه شده بود. 23 مارس 2007: پانزده پرسنل نیروی دریایی انگلیس توسط نیروهای ایرانی در خليج فارس و در نزدیکی ساحل عراق به اسارت گرفته شدند. 3 آوریل 2007: آزادی ملوانان انگلیسی با بدرقه رییس جمهور ایران. 19 ژوئن 2009: آیت الله خامنه ای در نماز جمعه تهران انگلیس را به دخالت در ناآرامی های پس از انتخابات محکوم کرد و آن را از خبیث ترین کشورها نامید. 23 ژوئن 2009: دو نفر از دیپلمات های انگلیسی از ایران اخراج شدند. در پاسخ به این اقدام ایران، انگلیس نیز دو تن از دیپلمات های ایرانی را اخراج کرد. 24 ژوئن 2009: وزیر امور خارجه ایران اعلام کرد که کشورش در حال بررسی کاهش سطح روابط با انگلستان است. 27 ژوئن 2009: 9 نفر از کارمندان ایرانی سفارت انگلیس در پی نا آرامی های تهران بازداشت که دو روز بعد 5 نفر آنها آزاد می شوند.