مدیران غیر ورزشی و اتلاف بیتالمال
امیر قربانی
چند سالی است که در مدیریت ورزش کشور افرادی وارد میشوند که یا سابقه فعالیت در عرصه ورزش را نداشتند و یا جایی برای گذراندین دوره مدیریت خود پیدا نکردهاند. از همین رو به حوزه ورزش روی اوردهاند تا بیشتر خود را درمعرض دید عموم قرار دهند. فوتبال به دلیل جایگاه مناسب مکانیاش موجب شهرت بیش از پیش افراد میشود. به همین خاطر در سالهای گذشته شاهد هجوم مدیران غیر ورزشی به این صنعت شهرت زا بوده ایم. اما بحث اصلی بر ورود این قشر غیر فوتبالی به عرصه ورزش نیست. مطلب اصلی نحوه عملکرد این مدیران در باشگاهها و حوزههای ورزشی است. جایی که به دلیل عدم شناخت از نحوه رفت و آمدها، خرج هزینهها و حاشیههای موجود میتوانند ضربههای سنگینی را به فعالیتهای ورزشی به خصوص در حوزه فوتبال وارد کنند. همه ما شاهد این بودهایم که سالانه مبالغ بسیاری از بودجههای دولت به حساب باشگاههای فوتبال واریز میشود. اما نحوه مصرف آنها به هیچ وجه رعایت نشده و سبب هدر رفت مبالغ هنگفتی از هزینههای دولتی میشود. عدم حرکت به سمت خصوصی سازی و متکی بودن باشگاهها به دولت سبب شده در طول یک فصل مسابقات لیگ برتر میلیاردها ریال ارز کشور صرف جابهجایی بازیکنان و مربیان و مخارج باشگاهها شود. این در حالی است که اگر مدیرانی از جنس ورزش اداره این باشگاهها را برعهده داشته باشند حداقل کاری که انجام میشود این است که این پولها در جای خود و برای بهبود روند ورزش خرج میشود. به عنوان مثال ورود مدیری غیر ورزشی همچون واعظی آشتیانی به راس کادر مدیریتی باشگاه استقلال سبب ایجاد حاشیههای غیر فوتبالی در این باشگاه شد. در هیچ جای دنیا مشاهده نشده مربیای را که در یک فصل توانسته تیم را قهرمان کند کنار بگذارند و برای فصل آینده دستیار وی را به عنوان سرمربی انتخاب کنند. خرید نامهای بزرگ در ابتدای فصل و نیمکت نشینی آنان نوید این را میداد که حاشیههای بسیاری در آیندهای نزدیک گریبان استقلال را بگیرد. البته این گونه هم شد و مدیر عامل باشگاه که درابتدای فصل با صرف هزینههای بسیار بازیکنان بزرگی را جذب کرده بود به فکر کنار گذاشتن و جریمه این بازیکنان افتاد. از سوی دیگر تیم بزرگ مربی بزرگ هم میطلبد. عدم شناخت دقیق حاشیههای فوتبال، مدیر عامل غیر ورزشی استقلال را به این نکته رساند که جمع کردن بازیکنان بزرگ در کنار هم یک مدیریت قوی در کادر فنی را میطلبد که بتواند رابطه مناسبی بین بازیکنان برقرار کند. در مقابل حضور حبیب کاشانی به عنوان سرپرست باشگاه پرسپولیس برای مدت طولانی یکی دیگر از مسیرهای اشتباه ورزش کشور بود. پرسپولیس که اکنون بدون هیئت مدیره به کار خود ادامه میدهد علی دایی را بر سر کادرفنی خود دید و این تغییرات را می توان به نوعی به ارامش پیش از طوفان نیز تشبیه کرد. اکنون این سوال پیش خواهد آمد که آیا هیئت مدیره جدید پرسپولیس علی دایی را به عنوان سرمربی موفق قبول خواهد کرد. دایی ارثی بود که چه خوب و چه بد کاشانی برای نسل جدید هیئت مدیره این باشگاه گذاشت. اما در صورتی که مدیر عامل اینده با انتخاب کاشانی موافق نباشد حاشیههای جدیدی دامن این تیم پرطرفدار ایرانی را خواهد گرفت و اخراج احتمالی دایی هدر رفت بودجه ای دیگر از هزینههای بیت المال را شامل خواهد شد. پول موجود در فوتبال ایران به شدت بد خرج میشود. مدیران ناکارامد ورزشی و غیر ورزشی عمده بودجه وارد شده به ورزش را به تباهی میکشانند و از طرفی نیز کمترین بازدهی را برای مجموعه خود به ارمغان میاورند. البته پول خرج کردن در فوتبال امری ضروری است و به هیچ وجه قابل کتمان نیست و با نگاهی بر استانداردهای روز دنیا مشاهده میشود که این مبالغ برای ایجاد یک فوتبال مدرن بسیار ناچیز است.