از کجا آمده ای، رفتنت بهر چه بود

کد خبر: 108912

این یک اصل نانوشته است که برخی مدیران بخواهی نخواهی بیخ ریش هستند و باید باشند. چرا و چگونه هم ندارد.

با نگاهی به برخی عزل و نصب های صورت گرفته در دولت نهم و دهم، می توان به این نتیجه رسید که « شایسته سالاری و تخصص» مهمترین حلقه های مفقوده مدیریتی هستند. به گزارش سرویس اقتصادی «فردا» خبر رفتن علی احمدی، وزیر آموزش و پرورش سابق از وزارت نفت، بعد از انتشار خبر ورود احمد قلعه بانی مدیر عامل سابق سازمان گسترش و نوسازی صنایع به وزارت نفت برای جایگزینی با سیف الله جشن ساز در شرکت ملی نفت، گمانه ها موجود در خصوص اعمال فشارهایی در وزارت نفت برای عزل و نصب ها تقویت می شود. علی احمدی وزیر آموزش و پرورش دولت نهم، بعد از آغاز به کار دولت دهم، رئیس صندوق بازنشستگی وزارت نفت را عهده دار شده بود، حال رئیس سازمان بهره وری شده و از وزارت نفت نقل مکان کرده است. تغییر و تحولات در وزارت نفت در حالی است که همین چند روز پیش نیز معاون اول رئیس جمهور در حکمی محمد علی آبادی، دبیر کمیته ملی المپیک، رئیس سازمان شیلات و قائم مقام وزیر جهاد کشاورزی، وزیر پیشنهادی برای وزارت نیرو، رئیس سازمان تربیت بدنی دولت نهم را به سمت «معاون هماهنگی و نظارت بر امور دستگاه های اجرایی ، ستادها و مجامع » منصوب کرد. وزیر صنایع و معادن هم اخیرا در حکمی ایرج ندیمی، مشاور معاونت امور مجلس ریاست جمهوری، مشاور وزیر صنایع و معادن، مشاور عالی اتاق تعاون ایران، مشاور ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز، عضو هیئت مدیره شرکت ایران خودرو مازندران، عضو هیئت مدیره شرکت پتروشیمی بوعلی سینا، عضو هیئت مدیره شرکت توسعه صنایع بهشهر، عضو هیئت مدیره شرکت مدیریت صنعت قند توسعه صنایع بهشهر، نماینده مجلس هفتم و نماینده اصلاح طلب مجلس ششم را به عنوان معاون حقوقی ، امور مجلس و استان‌های وزارت صنایع و معادن منصوب کرد. از این دست جابجایی ها و عزل و نصب ها بخصوص در لایه های پائین تر مدیریت دولتی بسیار است. اما اینکه مثلا آقای علی احمدی وزیر آموزش و پرورش را چه کار به وزارت نفت، چه اصراری است که حتما علی آبادی باید در مجموعه مدیریتی دولت حضور داشته باشد و در صورت نبود وی چه بحران مدیریتی بوجود می آید، قلعه بانی خودرو ساز را چه کار با وزارت نفت و... سوالات بی جوابی است که مسئولان دولتی باید پاسخگو باشند. آنچه در ظاهر امر پیداست خارج از سه حالت نمی تواند باشد 1- برخی شخصیت ها و مدیرها، حکم آچار فرانسه را دارند و در هر پست و مقام و مسئولیتی گره گشایند و فرقی نمی کند حوزه فعالیت عرصه فرهنگ و ورزش باشد یا اقتصاد و تحقیقات و ..2- مدیر متخصص و کارآمد به اندازه کافی در کشور وجود ندارد و لذا برخی مدیران به ناچار همزمان مجبور می شوند چند سمت مشاوره ای و اجرایی را قبول کنند یا در حوزه دیگری که مدیر به اندازه کافی نیست خدمت رسانی کنند3- این یک اصل نانوشته است که برخی مدیران بخواهی نخواهی بیخ ریش هستند و باید باشند. چرا و چگونه هم ندارد.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 
Markets

تازه های سایت