اعتراف فرماندهان آمریکا از بی‌دفاعی نیروها مقابل ایران

 فرماندهان نیروی ویژه مشترک آمریکا با حضور در جلسه استماع در مجلس سنا، به اتفاق اعتراف کردند که جنگ با ایران، از کاستی‌ها و نقایص بسیار در دکترین، فناوری و ساختار عملیاتی در تشکیلات نظامی آمریکا، پرده برداشت. آن‌ها تأکید کردند که نمی‌توانند از جان نیروها و هواگردهای آمریکایی در برابر قدرت پهپادی و موشکی ایران، حفاظت کنند.

گروه تحلیل بین‌الملل: روز گذشته در یکی از کمیته‌ها ذیل کمیته قوای مسلح مجلس سنای آمریکا، جلسه استماعی با موضوع بررسی جنگ جاری با ایران و تجربیات عملیاتی آمریکا در این جنگ، برگزار شد. مدعوین، فرماندهان ارشد نیروهای عملیات ویژه آمریکا بودند: ژنرال برایان فرگوسن، فرمانده نیروهای عملیات ویژه ارتش آمریکا، ژنرال مایکل کونلی، فرمانده نیروی عملیات ویژه نیروی هوایی آمریکا، ژنرال پیتر هانتلی، فرمانده نیروهای ویژه تفنگداران دریایی آمریکا و دریادار میلتون آلمان از فرماندهان نیروهای ویژه دریایی آمریکا.

در این جلسه به صورت رسمی تأکید شد که جنگ با ایران پایان نیافته و لازم است که کنگره و تشکیلات نظامی خود را با شرایطی تطبیق دهند که ایران با اعمال کنترل بر تنگه هرمز ایجاد کرده است. 

ایشان به اتفاق هشدار دادند که قدرت پهپادی، استفاده از تجهیزات ارزان قیمت، تکنیک‌های جنگ نامتقارن و ممانعت از دسترسی در ایران، شرایط را برای اجرای عملیات ویژه آمریکایی، بسیار دشوار و پرهزینه ساخته است.

جنگ با ایران ادامه دارد و کنگره برای تطبیق با چنین شرایطی آماده می‌شود

یکی از مهم‌ترین نکات این جلسه، تأکید بر این گزاره در سطح رسمی بود که جنگ با ایران یک درگیری جاری و مستمر است. سناتور اسلاتکین تصریح می‌کند که «ما در میانه این جنگ با ایران هستیم» و سپس تمام بحث خود را بر پایه الزامات عملیاتی همین جنگ بنا می‌کند؛ از کشته شدن نیروهای آمریکایی و رهگیری تحرکات آنان گرفته تا نیاز فوری به فناوری‌های جدید، مقابله با پهپادها و بازآرایی ساختارهای اطلاعاتی و عملیاتی.

اهمیت این عبارت در آن است که جنگ با ایران در این جلسه نه به‌عنوان یک رخداد گذشته، بلکه به‌عنوان یک محیط عملیاتی فعال و ادامه‌دار توصیف می‌شود که همچنان ارتش آمریکا را مجبور به تطبیق تاکتیک‌ها، استفاده اضطراری از هوش مصنوعی، تغییر الگوهای آموزش و حتی درخواست کمک آموزشی از اوکراینی‌ها کرده است. در واقع، فضای کلی جلسه نشان می‌دهد فرماندهان آمریکایی جنگ با ایران را وارد مرحله‌ای فرسایشی و بلندمدت می‌بینند که متوقف نشده است.

ایران با استفاده از ابزارهای ارزان، محیط بسیار پرخطری برای هواگردهای آمریکایی ایجاد کرد 

نکته مهم دیگر که در این جلسه به صورت مکرر مطرح شد، این بود که جنگ با ایران نشان داد، ایران و سایر دشمنان آمریکا توانسته‌اند در استفاده از فناوری‌های ارزان، تجاری و به‌ویژه سامانه‌های بدون‌سرنشین، برتری عملیاتی و تطبیق‌پذیری سریع ایجاد کنند؛ برتری‌ای که حتی فرماندهان ارشد آمریکایی نیز به آن اعتراف کردند.

ژنرال مایکل کونلی، فرمانده نیروی عملیات ویژه نیروی هوایی آمریکا، توضیح داد که از نخستین روز جنگ، ام‌کیو-9‌ها و سایر هواگردهای آمریکایی در «محیطی بسیار پرخطر» در معرض تهدید قرار گرفتند و آمریکا مجبور شد به‌صورت اضطراری از هوش مصنوعی برای کاهش زمان انتقال اطلاعات از 20 تا 30 دقیقه به چند ثانیه استفاده کند تا بتواند بخشی از هواگردهایش را حفظ کند؛ این بدان معناست که ایران توانست با ابزارهای نسبتاً کم‌هزینه، محیط عملیاتی بسیار پرخطری برای سامانه‌های پیشرفته آمریکا ایجاد کند.

این فرمانده آمریکایی تصویری از یک میدان نبرد ارائه می‌کند که در آن ایران با استفاده از شبکه‌های پدافندی، رهگیری، تهدیدات پهپادی و توان شناسایی و هدف‌گیری، توانسته آزادی عمل سنتی هواگردهای آمریکایی را به‌شدت محدود کند و آمریکا را به سمت تغییر فوری روش‌های عملیاتی و فناورانه سوق دهد.

ادامه عملیات ویژه در برابر ایران، نیازمند سرمایه‌گذاری هنگفت و تأمین منابع فراوان است

ژنرال برایان فرگوسن، فرمانده نیروهای عملیات ویژه ارتش آمریکا، در بخشی از اظهارات خود به مجموعه‌ای از کاستی‌ها و آسیب‌پذیری‌های آمریکا در جنگ با ایران اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد که ادامه عملیات‌های مشترک ویژه در ایران تنها در صورتی ممکن خواهد بود که آمریکا بتواند شکاف‌های فعلی خود را در حوزه نوسازی، نفوذ به مناطق عمیق و مقابله با ممانعت از دسترسی، عملیات سایبری، پشتیبانی فضایی، مقابله با پهپادها و حفظ نیروها در محیط‌های خصمانه برطرف کند. 

او تأکید می‌کند که جنگ ایران نشان داد آمریکا برای حفظ توان اجرای عملیات‌های ویژه، نیازمند تحول سریع در سامانه‌های حمل‌ونقل هوایی، شبکه‌های اطلاعاتی، قابلیت‌های سایبری تهاجمی و دفاعی و همچنین سامانه‌های ضدپهپادی است؛ زیرا محیط عملیاتی ایجادشده توسط ایران، آزادی عمل سنتی آمریکا را محدود کرده و نیروهای ویژه این کشور را مجبور ساخته برای نفوذ، پشتیبانی و بقا در میدان نبرد به ابزارهای بسیار پیشرفته‌تر و واکنش‌پذیرتر متکی شوند.

همچنین تأکید او بر ضرورت «تأمین منابع برای حفظ توان عملیات با مصونیت» نشان می‌دهد که فرماندهان آمریکایی دیگر برتری مطلق گذشته در اجرای عملیات‌های ویژه را تضمین‌شده نمی‌دانند و معتقدند بدون سرمایه‌گذاری گسترده و تغییر سریع ساختارها، اجرای چنین عملیات‌هایی در برابر ایران پرهزینه‌تر و دشوارتر خواهد شد.

دفاع از نیروهای آمریکایی بدون توسعه فوری توان ضدپهپادی در برابر ایران، غیرممکن است

تأکید مکرر فرماندهان آمریکایی بر توسعه فوری توان ضدپهپادی در این جلسه، بازتابی از ارزیابی آنان درباره قدرت و کارآمدی ظرفیت پهپادی ایران است. در بخش‌های مختلف جلسه، فرماندهان مدعو توضیح می‌دهند که جنگ با ایران نشان داده پهپادها و سامانه‌های بدون‌سرنشین به یکی از اصلی‌ترین عوامل تهدیدکننده برتری عملیاتی آمریکا تبدیل شده‌اند. 

ژنرال برایان فرگوسن، صراحتاً مقابله با پهپادها را در کنار عملیات سایبری، فضایی و نفوذ به مناطق مسدود شده، جزو اولویت‌های فوری نوسازی ارتش آمریکا معرفی می‌کند و توضیح می‌دهد که حفاظت از نیروهای آمریکایی در مناطق عملیاتی بدون توسعه گسترده قابلیت‌های ضدپهپادی ممکن نیست. این مسئله آمریکا را به سمت بازنگری فوری در دکترین دفاع هوایی و حفاظت از نیروها سوق داده است.

کنترل ایران بر تنگه هرمز، ائتلاف‌سازی آمریکا را با محدودیت مواجه ساخته است

در این جلسه، موضوع تنگه هرمز و محدودیت‌های ائتلاف‌سازی آمریکا در جنگ با ایران به‌صورت مستقیم به یکدیگر پیوند می‌خورند و تصویری از افزایش فشار ژئوپلیتیکی بر واشنگتن ارائه می‌شود. فرمانده نیروهای ویژه دریایی آمریکا توضیح می‌دهد که بحران و محاصره مرتبط با تنگه هرمز نشان داده کنترل مسیرهای دریایی، تجارت جهانی و خطوط ارتباطی تا چه اندازه برای قدرت نظامی و اقتصادی آمریکا حیاتی است و به همین دلیل نیروهای ویژه دریایی باید برای عملیات در محیط‌های دریایی مورد مناقشه و جنگ نامتقارن آماده شوند. 

اما هم‌زمان سناتور اسلاتکین تصریح می‌کند که بسیاری از متحدان آمریکا در جنگ با ایران حاضر به همراهی کامل نشده‌اند و این مسئله بر دسترسی عملیاتی، استفاده از پایگاه‌ها، عبور هوایی و مسیرهای انتقال نیرو اثر گذاشته است. فرماندهان آمریکایی نیز اعتراف می‌کنند که آمریکا برای انتقال نیرو و تجهیزات به منطقه به «پایگاه‌های میانی» و مجوز عبور متحدان وابسته است و این دسترسی دیگر مانند گذشته تضمین‌شده نیست، به‌ویژه در مسیرهای اروپایی به سمت سنتکام. 

مجموع این اظهارات نشان می‌دهد که جنگ با ایران نه‌تنها تنگه هرمز را به یک گره راهبردی برای آمریکا تبدیل کرده، بلکه محدودیت در همراه‌سازی متحدان و دشوار شدن دسترسی‌های لجستیکی نیز به یکی از آسیب‌پذیری‌های مهم عملیاتی واشنگتن در این جنگ بدل شده است.

آمریکا برای انتقال نیرو به منطقه، با مشکلاتی فراتر از مشکلات تاکتیکی مواجه است

فرماندهان آمریکایی در این جلسه به‌طور کم‌سابقه‌ای به میزان وابستگی عملیاتی آمریکا به متحدان و زیرساخت‌های خارجی در جنگ با ایران اعتراف می‌کنند و توضیح می‌دهند که بخش مهمی از توان آمریکا برای انتقال نیرو، هواگرد و تجهیزات به منطقه جنگی، متکی به مجوز عبور، پایگاه‌های میانی و همکاری کشورهای هم‌پیمان است.

ژنرال مایکل کونلی، تصریح می‌کند که آمریکا طی ماه‌های اخیر فهمیده تا چه اندازه برای رساندن نیروها «از آمریکا به هر نقطه عملیاتی» به شبکه‌ای از شرکا و پایگاه‌های واسط نیازمند است؛ چیزی که به گفته او در سال‌های گذشته تا حدی بدیهی فرض می‌شد. او همچنین توضیح می‌دهد که نبود دسترسی تضمین‌شده، به‌ویژه در مسیرهای اروپایی به سمت سنتکام، آمریکا را مجبور کرده برای اخذ مجوزهای عبور و دسترسی «تلاش زیادی» انجام دهد. 

این اظهارات نشان می‌دهد که جنگ با ایران توانسته آسیب‌پذیری‌های ژئوپلیتیکی و لجستیکی آمریکا را نیز آشکار کند؛ به‌گونه‌ای که حتی قدرت تحرک راهبردی ارتش آمریکا نیز وابسته به اراده سیاسی متحدانی شده که همه آن‌ها تمایلی به همراهی کامل با این جنگ ندارند.

جنگ با ایران، کاستی‌های فراوانی را در دکترین، فناوری و ساختار عملیاتی آمریکا آشکار کرد

در این جلسه، همه فرماندهان آمریکایی تأکید می‌کنند که جنگ ایران نشان داد ساختار فعلی ارتش آمریکا، فرآیندهای بودجه‌ای و چرخه‌های سنتی خرید تسلیحات، در برابر سرعت تحولات میدان نبرد کافی نیست و آمریکا برای حفظ برتری خود ناچار به سرمایه‌گذاری گسترده در حوزه‌هایی مانند هوش مصنوعی، عملیات سایبری، سامانه‌های خودکار، جنگ الکترونیک، عملیات فضایی، پهپادها و مقابله با پهپادهاست.

در واقع، فضای کلی جلسه نشان می‌دهد که فرماندهان آمریکایی جنگ با ایران را نقطه عطفی می‌دانند که ضعف‌ها و محدودیت‌های ارتش آمریکا را آشکار کرده و هم‌زمان این کشور را به سمت یک تحول اجباری در دکترین، فناوری و ساختار عملیاتی سوق داده است.