شوك روانی شهرآشوبان
امير دبيريمهر/ حمل سلاح سرد و حتي گرم توسط برخي افراد مستعد جرم و جنايت در سطح شهر به معضلي خطرساز و ضدامنيتي تبديل شده است...
شهر آشوب در لغت به معني آشوبنده شهر است، در ادبيات پارسي كسي است كه در حسن و جمال فتنه شهري باشداما در تاريخ اجتماعي كسي است كه با فساد خود نظم شهري را بر هم زند. در روزگاران گذشته به واسطه محدود بودن دايره جغرافيايي مناطق و ارتباطات رو در رو ميان انسانها شهرآشوبان به نام و چهره شناخته ميشدند و اوباشگري آنها به چشم ديده ميشد و با نقل ديگران شنيده ميشد و اگر قدارهكشي و اوباشگري آنها موجب سلب امنيت مردم و بر هم زدن آرامش شهر ميشد قاعدتا قاضي القضات شهر حكم بر محاربه آنها داده و طبق احكام شريعت مقدس با آنها برخورد ميشد. در آن فضا و روزگاران هم هنجارشكنيها محلي بود و هم مجازاتها بازتابي فراتر از محل و محيط وقوع جرم پيدا نميكرد. اما شهرآشوبان مفسد در دوران جديد حكايت ديگري دارند. اوباشگري اينان در روزگار ما به فاصله چند ثانيه با متن و صوت و تصوير به سراسر جهان مخابره ميشود و قضاوتها و داوري و تبعات آن نيز بازتاب مييابد و توفاني از نظر و داوري و قضاوت و حدس و گمان در شبكههاي اجتماعي واقعي و مجازي برپا ميگردد. اما مسئلهاي كه مورد تامل است، شوكي است اين شهرآشوبان مفسد به امنيت رواني جامعه و در ابعادي بسيار فراتر از گذشته وارد ميسازند. اگر در گذشته ايجاد رعب در مردمان حاضر در محل اوباشگري و قدارهكشي موجب صدور حكم محاربه ميشد در دوره جديد اين رعب نه در چشم و دل ناظران بلكه در ذهن و دل يك جامعه ايجاد ميشود و مراتب فساد و افساد آن صدها مراتب بيشتر است و اين زاويه ديد اهميت مسئله را براي حافظان امنيت و قاضيان عدالت صدچندان ميكند. براي نمونه وقايعي مثل سعادتآباد در سال گذشته و آدم كشي در ملأعام، تجاوز دسته جمعي در اصفهان و كاشمر، واقعه پل مديريت و سلاخي دختر دانشجو در روز روشن، حمله به روحاني ناهي از منكر و نابينا كردن آن روحاني ديگر و اين آخري بريدن شاهرگ قويترين مرد ايران در كرج در يك نزاع مشكوك خياباني حقيقتا آرامش رواني جامعه را نه در مناطق مذكور بلكه در سراسر جامعه مورد خدشه قرار داده و نيازمند توجه جدي و اساسي از زواياي زير است: 1 - بهرغم همه زحمات و خدماتي كه در حوزه ارتقاي امنيت اجتماعي كشيده شده است و قابل تقدير و تشكر است هنوز بازدارندگي كافي در مجرمان، ساختارشكنان و اوباش بهويژه در شهرهاي بزرگ ايجاد نشده است. شايد يكي از دلايل آن اجراي طرح ارتقاي امنيت اجتماعي در ابعاد مختلف و فراموش شدن اولويتهاي فوريتر است. بدون ترديد برخورد قاطع و جدي و مستمر با هنجارشكنان و اوباش كه با خشونتها علني و آشكار خود موجب رعب و سلب امنيت شهروندان ميشوند مهمترين و در اولويتترين وجه اين طرح است كه بايد با جديت بيشتر اجرا شود و درخواست و مطالبه مردم هم از همه نهادهاي ذيربط اعم از دستگاههاي انتظامي، امنيتي و قضايي و حتي رسانهاي جز اين نيست. بحمدالله در حال حاضر عزم و اراده قوه قضائيه نيز همكاري و همراهي در رسيدگي قاطع و سريع به اين دست پروندههاست كه اين همراهي ميتواند در ايجاد بازدارندگي بيشتر موثر واقع شود. 2 - حمل سلاح سرد و حتي گرم توسط برخي افراد مستعد جرم و جنايت در سطح شهر به معضلي خطرساز و ضدامنيتي تبديل شده است و ظاهرا هم قوانين و هم اعمال و اجراي قانون دچار ضعفهاي جدي است كه در اغلب جنايات صورت گرفته ما شاهد استفاده مجرمانه از سلاح سرد هستيم. در اين خصوص نيز بايد طرح و برنامه مدون و معيني ارائه داد و در اجراي آن همگان وارد عمل شوند. موضعگيري اخير مجلس شوراي اسلامي در خصوص ورود جدي مجلس در اين مسئله چشمانداز اميد بخشي را پيشروي ما قرار داده است كه خلأهاي قانوني مرتفع و بر حسن اجراي قوانين، نظارت جدي و مستمر صورت گيرد. 3 - متاسفانه بعد از گذشت سالها از انقلاب اسلامي هنوز كار فرهنگي و رسانهاي و هنري لازم، مناسب و موثر در تقبيح اوباشگري و لاتبازي و چاقوكشي و لااباليگري در كشور صورت نگرفته است و حتي با كمال تاسف در برخي توليدات هنري به ويژه در سينما شخصيتهاي قهرمان داستان در چنين كاراكترهايي بروز و ظهور مييابند و هنوز در فرهنگ كوي و برزن شاهد خرده فرهنگهاي الوات در گويش و كلام برخي جوانان هستيم. واقعيت اين است كه اين سبك رفتار و گويش و كلام هنوز در سطح عمومي تقبيح و تحقير نشده است و هنوز كاربردها و كارآمديهايي دارد و براي اين معضل و ناهنجاري بايد فكر و براي اصلاح آن انديشيد. 4 - گذشته از اقدامات عاجل فوق كه ضروري و قطعا در اولويت است نميتوان به اين دست اقدامات بسنده كرد. زيرا پايين آمدن آستانه تحمل در جامعه، بالارفتن آستانه خشونت، بدزباني و فحاشي، دست به رفتارهاي خشن و جنايت گونه زدن در چند ثانيه، احساس بيهويتي و تخفيف و تحقير شخصيت ديگران حتي با تعرض فيزيكي و دهها ناهنجاري و انحراف اخلاقي و رفتاري يك شبه و چند روزه در بخشي از جامعه حاصل نميشود و محصول و معلول سالها غفلت و اشتباه در برنامهريزيهاي آموزشي و پرورشي و تربيتي و نابسامانيهاي ساختاري در جامعه است والبته نبايد در برابر آنها سر تسليم فرود آورد زيرا اگر براي آنها چارهاي نينديشيم نه تنها كاهش نمييابد بلكه افزايش يافته و جامعه را دچار فروپاشي اخلاقي و ارزشي ميكند. بايد اين وقايع را به مثابه تلنگرهايي جدي تلقي كرد كه زنگ خطر و هشداري است براي همه دستاندركاران كه در برخي شيوهها و تصميمها و رفتارهاي گذشته بازنگري كرده و با چشماني واقعبين با روندهاي اجتماعي مواجه شوند تا اين ناهنجاريها و هنجارشكني در آينده به حداقل كاهش يابد. مهم اين است كه تهديدهاي امروز و فردايمان را در حوزه اجتماعي جدي بگيريم و براي مقابله با آنها مسئولانه و هوشندانه عمل كنيم. منبع: تهران امروز
دیدگاه تان را بنویسید