زنگ خطری که آن را نمی شنویم
شاخص کیفیت هوای تهران در شهریورماه سال جاری به علت بیشتر بودن تعداد روزهای آلوده نسبت به مدت مشابه در 2سال گذشته، در وضعیت نامطلوب تری قرار داشته است. این در شرایطی است که در 6 ماهه نخست سال های مذکور نیز وضعیتی مشابه را شاهد بوده ایم. در نیمه اول سال 88و 89 به ترتیب 5 و 13روز هوای پاک در تهران مشاهده شده اما در همین زمان در سال 90 اصلا وضعیت هوای پاک رخ نداده است.
نخستین زنگ خطر جدی درباره آلودگی هوای تهران در سال ۱۳۷۴ به صدا درآمد. در آن هنگام نزدیک به یکصد نفر از کارشناسان و مدرسان محیط زیست، در پی نشستی در سالن اجتماعات پارک شهر تهران، متنی موسوم به بیانیه «هوای تهران ۷۴» منتشر کردند که در آن برای نخستین بار از آلودگی هوای پایتخت به عنوان یک «بحران ملی» که راه مقابله با آن «عزم ملی» است، نام برده شد. به گزارش سرویس اجتماعی فردا ،برنامه جامع کاهش آلودگی هوا در 7 بند در سال 79 بر مبنای (استاندارد کردن خودروهای نو، از رده خارج کردن خودروهای فرسوده، بهبود کیفیت سوخت، مدیریت ترافیک، توسعه حمل و نقل عمومی، معاینه فنی خودروها و آموزش) نوشته شد اما هیچ وقت در هیچ مرجعی تصویب نشد و در حد توصیه نامه باقی ماند. به طوری که تاکنون حتی یک بند از آن هم به طور کامل و صددرصد به مرحله اجرا نرسیده است. در پی آن در پاییز ۱۳۸۶ «طرح جامع حمل و نقل و ترافیک تهران» تهیه و تصویب شد. در طرح مذکور توجه به کاهش آلودگی هوا نیز در سرفصل برنامه هاست که باید در این چشم انداز علاوه بر گسترش و بهبود کیفیت حمل و نقل عمومی، از رده خارج کردن کلیه
خودروها و موتورسیکلتهای فرسوده، تولید خودروهای دوگانهسوز و همچنین توسعه عرضه گاز طبیعی فشرده نیز صورت پذیرد. البته این راهکارها به دلایل مختلف تا به حال جوابگوی معضل ترافیک و آلودگی هوای تهران نبوده چرا که به عنوان نمونه «گوگرد گازوئیل در حالت استاندارد باید بین ۱۵ تا ۲۰ پی پی ام باشد، اما متاسفانه در ایران از گازوئیل «۷ هزار پی پی ام» استفاده میشود.» ویا «طبق قانون برنامه چهارم تا پایان این برنامه باید یک میلیون خودروی فرسوده از رده خارج میشد، در حالی که با گذشت ۴ سال از این قانون تنها ۳۰۰ هزار خودروی فرسوده از رده خارج شدهاست.» 27 روز هوای بسیار ناسالم مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای شهر تهران با بیان این مطلب که وضعیت هوای شهر هر سال بدتر می شود، می گوید که در سال گذشته شاهد 14 روز هوای پاک در تهران بودیم، در حالی که در سال جاری تاکنون روز پاک نداشتیم و به جای آن شاهد 27 روز هوای بسیار ناسالم در شهر بوده ایم.یوسف رشیدی در ادامه افزود: علاوه بر مساله نزدیک تر شدن به فصل سرما و ماه های آذر و دی، ریشه این مشکل را در مسائلی چون پایداری و پایین بودن سرعت جابه جایی هوا، انباشت آلودگی و همچنین تولید
آلودگی بیش از توان تصفیه آن دانست. وی تصریح کرد : تا دو سال گذشته آلاینده هایی همچون مونواکسید کربن، دی اکسید گوگرد، اکسیدهای ازت، ازن و ذرات معلق با قطر کمتر از 10 میکرون مورد سنجش قرار می گرفت، در حالی که حدوداً از نیمه دوم سال گذشته یک آلاینده جدید با نام ذرات معلق با قطر کمتر از 5/2 میکرون نیز به این محاسبات اضافه شده که با توجه به تبعات این آلاینده جدید، باید اقدامات قابل توجه و جدی صورت گیرد تا میزان آلودگی هوای شهر کاهش یابد چرا که این الاینده به دلیل بسیار ریز بودن، خطرات بسیار جدی برای شهروندان در پی دارد. وی افزود: با توجه به اینکه ذرات معلق با قطر کمتر از 2.5 میکرون به راحتی از سیستم تنفسی عبور می کنند، وارد ریه می شوند و سطحی که کارش اکسیژن گیری در ریه هست را اشغال کرده و موجب اختلالات تنفسی می شوند. همچنین این ذرات به دلیل ریز بودن جذب سیستم گردش خون شده و فشار خون را افزایش می دهند در نتیجه باعث حملات قلبی هم می شوند. هوای تهران در شش ماه نخست سال های 88،89و90 در هیچ یک از روزهای شهریور سال های 88،89 و90 وضعیت هوای پاک مشاهده نشده است. اما وضعیت سالم در سال 88؛24روز، در سال 89؛31 روز و در
سال جاری 13روز بوده است. به عبارت دیگر آمارها حاکی از آن است که شاخص کیفیت هوای تهران در شهریورماه سال جاری به علت بیشتر بودن تعداد روزهای آلوده نسبت به مدت مشابه در 2سال گذشته، در وضعیت نامطلوب تری قرار داشته است. این در شرایطی است که در 6 ماهه نخست سال های مذکور نیز وضعیتی مشابه را شاهد بوده ایم. در نیمه اول سال 88و 89 به ترتیب 5 و 13روز هوای پاک در تهران مشاهده شده اما در همین زمان در سال 90 اصلا وضعیت هوای پاک رخ نداده است. در بازه زمانی مورد اشاره در سال90هوای تهران 115روز در وضعیت ناسالم قرارداشته در حالی که دراین مدت در سال 89، 18روز و در سال 88، 32روز هوای ناسالم را تجربه کرده است. ضمن اینکه در شش ماهه نخست سال 90 شاهد 3روز هوای بسیار ناسالم در شهر بوده ایم که در مدت مشابه در سال های 88 و 89 این اتفاق یک روز رخ داده است. پس باید این حقیقت را پذیرفت که هوای تهران سال به سال بدتر می شود و علت آن هم جدا از سوخت نامناسب، تولید خودروهایی بدون داشتن استاندارد لازم و البته شماره گذاری بیش از 40درصد خودروهای تولیدی در پایتخت است. بنابراین اگر حمل ونقل عمومی گسترش یابد و اگر مصوباتی که در این زمینه مطرح
شده، قبای اجرا بر تن کند، ان وقت شاید بتوان مانع مرگ های ناگهانی، ایست قلبی، افسردگی و دهها اثر نامطلوب آلودگی هوای شهر شد.
دیدگاه تان را بنویسید