باید صبور بود
بهرام بیات
1 - اگر ميخواهید ببینید اخلاق و باورهای مردم یك جامعه چگونه است باید ببینید افكار و تمدنشان چطور است. در این قضیه چند عنصر دخالت دارند. اولین بحث؛ باورها و اعتقادات است كه اصلیترین موضوع به شمار ميرود. یكی دو ماه پیش در كشور تحقیقاتی انجام شد كه نتیجهاش نشان میداد باورها و اعتقادات مردم در سطح عالی قرار دارد. پس تمدن و فرهنگ هر جامعه بستگی مستقیم به باورهای آن مردم دارد. دومین بحث مربوط میشود به ارزشها؛ خوبها و بدهایی كه در جامعه وجود دارند. در این بخش ما با چالشهای بزرگی روبهرو هستیم. چالشهایی که به خاطر تاثیر فرهنگ غرب در جامعه به وجود آمده است. اما باز هم با این تفاسیر، هنوز جایگاه محکم و درستی داریم. یکی از مثالهای با ارزش ماه محرم است؛ اشتیاقی که مردم نسبت به ماه محرم دارند و آن را با جان و دل برگزار میکنند که نشان میدهد که ما هنوز هم به ارزشهایمان اهمیت میدهیم و این ارزشها برایمان مهم هستند. اما بحث سوم؛ بحث هنجارهای اجتماعی است. بایدها و نبایدهایی که ما درگیر آنها هستیم و باید به آنها عمل کنیم. در هر جامعهای دو گونه هنجار داریم؛ هنجارهای رسمی و هنجارهای عرفی. هنجارهای رسمی همان هنجارهایی هستند که قانون پشتوانه آنهاست و تقریبا مردم بنا به قانون ملزم به رعایت آنها هستند. هنجارهای عرفی همانهایی هستند که وجدان و افکار مردم پشتوانه آنهاست. یعني اعتقادات مردم به آنها میگوید که چه کاری را انجام دهند و چه کاری را انجام ندهند. ما در این بخش، بیشترین مشکل را داریم. بحث چهارم؛ بحث کنشها و رفتارهایی است که مردم در جامعه از خودشان نشان میدهند. نمود این کنشها در آداب معاشرت افراد، نوع پوشش، نوع کلام و حرف زدن، نوع گروههایی که در بین مردم تشکیل میشود و... پررنگ میشود. مشکل از آنجایی آغاز میشود که سه بحث قبلی نمیتوانند بحث چهارم را پشتیبانی کنند. یعنی ما نتوانستهایم در کشورظرفیت تولید رفتار ایجاد کنیم. یعنی هنوز هم که هنوز است چادر مشکیهای ما از خارج وارد میشود. یکسری افراد و واردکنندههای عمده هستند که این بخش را در دست گرفتهاند و رانتهایی دارند که اجازه نمیدهند این محصول در داخل تولید شود. در واقع اینها اجازه تولید چادر در داخل کشور را نمیدهند. از طرف دیگر در بخش تولید پوشاک هم به درستی عمل نکردهایم. بحث تولید پوشاک بحثی است که باید از سه جنبه به آن پرداخته شود. یکی بحث روانشناختی قضیه است؛ یعنی پوشاک باید بهگونهای طراحی شود که نسل جدید آن را بپذیرد. یعنی برای زمان حاضر طراحی شده باشند. بحث دیگر، بحث زیبایی شناختی قضیه است. وقتی فردی لباس زیبا میپوشد صرفا به این دلیل است که مردم او را زیبا ببینند. در واقع افراد به خاطر دیگران لباس میپوشند تا شخصیت خودشان را حفظ کنند. مسئله دیگر در حوزه پوشاک، در دسترس بودن آن است. یعنی پوشاک مناسب به صورت ارزان و مطمئن در دسترس عموم مردم باشد. نمایشگاههای مدی که در این چند ساله برگزار شدهاند، توانستهاند خوب عمل کنند. به نظر من یکی از راههای پیشرفت در زمینه پوشاک ادامه همین نمایشگاههاست. ۲ - مسئله این است که برای جا انداختن یک فرهنگ در جامعه هم نیاز به زمان است و هم برنامهریزی دقیق. برای اینکه مثلا فلان مانتو یا فلان کت و شلوار را در میان مردم جا بیندازیم به طوری که بیشتر اقشار جامعه از آن استفاده کنند و استفادهاش به یک فرهنگ تبدیل شود، حداقل به ۲۰ سال زمان نیاز داریم! جا انداختن هر چیزی نیاز به دوره زمانی دارد. در این بخش، هم باید مراجع تبلیغی وارد عمل شوند و هم مراجع ترویجی مثل رسانهها اعم از تلویزیون و سینما تا رسانههای مکتوب و غیره. در واقع همه مراجع باید دست به دست هم بدهند تا این فرهنگ سازی در جامعه ایجاد شود. در این چند ساله کارهایی صورت گرفته و ما پیشرفتهایی داشتهایم. اگر مثل سابق پیش میرفتیم قطعا هنوز سر جای اولمان بودیم. در این بخش با بخشنامه و دستور و اجبار کار از پیش نمیرود. برای نتیجه گرفتن باید برنامهریزی داشت و در کنارش باید صبر هم کرد. برای به بار نشستن هر چیزی زمان لازم است. کارگروههایی برای طراحی مد و لباس تعیین شده است که از طراحان ایرانی خوش فکر و خوش ذوق و باسواد در آنها دعوت به کار شده. یکی از کارهایی که مسئولین میتوانند انجام دهند این است که طراحان داخلی را حمایت کنند. ما در کشور ظرفیتی برای این کار داریم که باید از آن حمایت کرد تا پیشرفت کند. منبع: تهران امروز
دیدگاه تان را بنویسید