هدايت الهي اينست
بسم الله الرحمن الرحيم سرمقاله جمهوری: رئيس جمهور روز چهارشنبه در اجتماع مردم شهركرد با اشاره به قطعنامه 1929 شوراي امنيت سازمان ملل عليه جمهوري اسلامي ايران گفت: "راهي جز گفتگو و همكاري با ايران وجود ندارد... آنها اخلاق استكباري خود را باز هم نشان دادند با اينكه ميدانند بايد مذاكره كنند. آنها خيال ميكنند بايد اول با صدور قطعنامه و فشار آوردن به ايران در گفتگو دست بالا را داشته باشند، اما ملت ايران اهل گفتگو و منطق است و بارها اعلام كرده با آنها گفتگو ميكند اما آنها بايد بدانند شرايط گفتگو نسبت به گذشته عوض شده... ما قبلاً گفته بوديم در سايه احترام و عدالت باشد اما اگر آنها خيال ميكنند ميتوانند در مقابل ملت ايران چماق بلند كنند ملت ايران همهي اين چماقها را درهم خواهد شكست." روزنامه جمهوري اسلامي پنجشنبه 27 خرداد 1389 آنچه دراين فراز از سخنان رئيسجمهور آمده، كاملاً منطقي و صحيح است. اولاً آمريكا و ساير قدرتهاي استكباري در ماجراي فعاليتهاي هستهاي ايران به سياست چماق متوسل شدهاند تا بتوانند ايران را وادار به امتياز دادن كنند و ثانياً ملت ايران در طول 32 سال بعد از پيروزي انقلاب اسلامي نشان داده است كه زير بار زور نميرود و چماقها را ميشكند. اين واقعيت را ملت ايران، در جريان اصل انقلاب و مقابله با رژيم شاه و حاميان آن رژيم فاسد و منحط از جمله آمريكا نيز به اثبات رساند و با تمام قدرت در مقابل زورگويان تا دندان مسلح ايستاد و اراده خود را به پيش برد و اهداف خود را محقق ساخت. اكنون نيز اين ملت اين قدرت را دارد كه در مقابل توطئههاي آمريكا و همدستانش بايستد و چماقهاي همهي زورگويان را بشكند و به راه پرافتخار خود ادامه دهد. ضمن تأييد اين بخش از سخنان رئيس جمهور، لازم ميدانيم اظهارات ايشان در حاشيه اجلاس "سيكا" در اسلامبول، كه در روز سه شنبه 18 خرداد يعني در آستانه صدور قطعنامه اخير شوراي امنيت بيان شد، را نيز همينجا مرور كنيم و نكاتي را با ايشان در ميان بگذاريم. آْقاي احمدي نژاد در اسلامبول در پاسخ به سئوالي در مورد قطعنامه درحال صدور عليه ايران گفت: "اگر دولت آمريكا و متحدانش فكر ميكنند كه چماقي به نام قطعنامه بلند كنند و بعد بخواهند گفتگو كنند اشتباه ميكنند. ما در چارچوب عزت و احترام گفتگو ميكنيم و اگر بخواهند با بلند كردن چماق و با زبان بي ادبي صحبت كنند جواب آنها از قبل مشخص است." روزنامه جمهوري اسلامي چهارشنبه 19 خرداد 1389 اظهارات رئيسجمهور درباره قطعنامه در رسانهها با تيترهائي از قبيل "يا قطعنامه يا گفتگو" و "اگر قطعنامه صادر شود ديگر گفتگو نخواهيم كرد" و "زير بار چماق قطعنامه نميرويم" انعكاس يافت كه محتواي واقعي" سخنان ايشان در اسلامبول بود. هر چند ميتوان اين اظهارات را به معناي نوعي تهديد با هدف وادار كردن طرف مقابل به عقب نشيني تلقي كرد، لكن صراحت اين اظهارات در نفي مذاكره درصورت صدور قطعنامه، نكتهايست كه با اقدامات و موضعگيريهاي بعدي سازگاري ندارد. مقايسه ميان دو سخن رئيسجمهور كه به فاصله كمتر از 10 روز اظهار شدهاند نشان ميدهد قبل از صدور قطعنامه، طرف مقابل به قطع مذاكره درصورت صدور قطعنامه تهديد شده ولي بعد از صدور قطعنامه سخن از اين گفته ميشود كه ملت ايران اهل گفتگو و مذاكره است... اينكه ملت ايران براي مذاكره و گفتگو شرايطي دارد امري بديهي است، اما اينكه با صراحت گفته شود درصورت صدور قطعنامه از گفتگو خبري نخواهد بود (اگر دولت آمريكا و متحدانش فكر ميكنند كه چماقي به نام قطعنامه بلند كنند و بعد بخواهند گفتگو كنند اشتباه ميكنند) نه قابل قبول است و نه قابل عمل. درست به همين دليل است كه در سخنان خود آقاي رئيسجمهور نيز در شهركرد تصريح شده است كه "ملت ايران اهل گفتگو و منطق است و بارها اعلام كرده با آنها گفتگو ميكند..." منظور از "آنها" نيز نبايد "آمريكا" باشد، زيرا اولاً آمريكا فقط با زور و قلدري سروكار دارد و اصولاً اهل منطق نيست و ثانياً جمهوري اسلامي ايران با آمريكا رابطهاي ندارد و تا گفتگوئي داشته باشد. طرف اين گفتگو، آژانس بينالمللي انرژي اتمي و مجموعه گروه 1+5 هستند. سياست نظام جمهوري اسلامي كه تعيين كننده آن رهبر معظم انقلاب ميباشند ادامه گفتگو با اين مجموعه است و در عين حال كه با اقدام ظالمانه شوراي امنيت سازمان ملل به صدور قطعنامه اخير، شرايط گفتگو ممكن است عوض شده باشد لكن اصل سياست ادامه گفتگو پابرجاست. به همين دليل است كه مسئولان و دولتمردان كشور ما اين روزها همراه با ا نتقاد شديد از صدور قطعنامه اخير شوراي امنيت عليه ايران، شايعات خروج ايران از "ان. پي. تي" را نفي ميكنند و مجلس شوراي اسلامي نيز در چارچوب صيانت از دستاوردهاي هستهاي حركت ميكند، اقدامي كه با مذاكره، منافات ندارد. در اين چارچوب، ميتوان به اين توصيه خيرخواهانه رسيد كه دولتمردان جمهوري اسلامي بايد سخنان خود را بگونهاي تنظيم نمايند كه همواره خالي از تناقض و ا يرادها و اشكالات باشد. دولتمردان كشورهاي استكباري در سخنان و اعمالشان گرفتار تضاد و تناقض و دخالت در امور ملتها هستند. اين، همان چيزي است كه دولتمردان ما بايد از آن پرهيز نمايند. رئيس جمهور آمريكا با گستاخي تمام در امور داخلي ايران دخالت ميكند و دولتمردان ما با صراحت به او هشدار ميدهند كه از مداخله در امور داخلي ما خودداري كند. اين، هشدار كاملاً بجا و درستي است و ملت ايران حق دارد از زبان دولتمردان خود دولتها و دولتمردان مداخله گر را به همين دليل مواخذه نمايد همانگونه كه همواره چنين ميكند. به همين موازات، دولتمردان ما هم بايد درباره كشورها و ملتهاي ديگردر چارچوب قانون اساسي نظام جمهوري اسلامي سخن بگويند و موضع بگيرند تا اولاً هشدارهاي آنها به ديگران موثر باشد و ثانياً سخني خارج از چارچوبهاي قانوني و عملي نگفته باشند. هشدار رئيسجمهور در جمع مردم شهركرد به رئيسجمهور آمريكا به خاطر مداخله در امور داخلي ايران اقدامي بجا و منطقي بود، اما اينكه گفته شود مداخلات رئيسجمهور آمريكا موجب ميشود مسئوليت نجات مردم آمريكا به مأموريت ما اضافه شود، موضع قابل قبولي نيست. "بيانيه ايشان (رئيس جمهور آمريكا) موضوعي را در ذهن من زنده كرد كه بعد مشورت كردم و فكر كردم و ديدم هدايت الهي است. كاري كه ايشان كرد ما را متعهد كرد كه از اين بعد يك مأموريت جهاني ديگر را به مأموريت قبلي خود اضافه كنيم... آقاي رئيسجمهور آمريكا شما اگر به فكر ملتها هستيد اول به فكر ملت خودت باش و اين كاري كه تو كردي ما را به اين واداشت كه اعلام كنيم از اين به بعد يكي از خواستههاي اصلي ملت ايران نجات مردم آمريكا از حكومت غير دموكراتيك و زورگوي دولت آمريكا خواهد بود." روزنامه جمهوري اسلامي پنجشنبه 27 خرداد 1389 نجات ملت آمريكا از حكومت زورگوي آن كشور از 32 سال قبل تاكنون از خواستههاي مردم ايران است و چيز تازهاي نيست، لكن اين از ماموريتهاي جهاني دولتمردان ايران نيست. همهي ما آرزومنديم ملت آمريكا از دولت مداخله گر، زورگو، جنگ افروز، مستكبر و غيرعادلي كه بر آن ملت مسلط است نجات پيدا كند و از يك دولت متعادل و دلسوز و خدمتگزار برخوردار باشد. ما نيز، چه ملت ايران و چه دولت جمهوري اسلامي، در چارچوبهاي قانوني به وظايف خود براي بيداري همهي ملتها از جمله آمريكا عمل ميكنيم و رهبر معظم انقلاب نيز براساس سيرهاي كه از امام خميني دردست ميباشد، دولتمردان آمريكا و ساير كشورها و دولتهاي مستكبر را نصيحت ميكنند، اما براي دولتمردان ما وظيفهاي تحت عنوان نجات ملتهاي ديگر تعريف نشده است. هدايت الهي اينست كه دولتمردان ما در چارچوب وظايف قانوني خود عمل كنند و با حل مشكلات داخلي و تبديل جامعه ايراني به يك جامعه آزاد و آباد، جمهوري اسلامي ايران را به عنوان نمونه و الگوئي پذيرفتني به ملتها معرفي كنند. اين، بزرگترين خدمت به ملت ايران و بشريت است و بطور طبيعي راه را براي نجات همهي ملتها از شر دولتها و دولتمردان مستكبر و زورگو و مداخله گر هموار خواهد ساخت.
دیدگاه تان را بنویسید