آن رییس فدراسیون وزنه برداری ایران، آن موافق تشکیل لیگ وزنه برداری بانوان!
آن عضو هیئت مدیرهٔ باشگاه فوتبال سایپا، آن صاحب مدال در بازیهای المپیک و مسابقات ورزشی آسیا، آن حاضر در فیلم تبلیغاتی املاک رابینسون در شهر دوبی، آنکه به پیشنهاد تابعیت یونان و ترکیه نگفت اوکی! آنکه در برابر وزنههای سنگین داشت چهرهای خندان و منعطف! آن دارای مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان در کانادا.
مطلب پیش روی شما سی و هفتمین مطلب ستون ویژه " تذکرة الرجال " سایت فردا است. "رفیق بی کلک" و "پ.خالتور" نویسندگان این بخش هستند که در نظر دارند با نگاهی متفاوت و طنزگونه به بررسی احوالات چهره های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و .. بپردازند. در این مطلب این دو عزیز به سراغ حسین رضازاده، وزنه بردار سابق و رئیس فدراسیون وزنه برداری ایران رفتهاند.
آن رییس فدراسیون وزنه برداری ایران، آن موافق تشکیل لیگ وزنه برداری بانوان! آن عضو هیئت مدیرهٔ باشگاه فوتبال سایپا، آن صاحب مدال در بازیهای المپیک و مسابقات ورزشی آسیا، آن حاضر در فیلم تبلیغاتی املاک رابینسون در شهر دوبی، آنکه به پیشنهاد تابعیت یونان و ترکیه نگفت اوکی! آنکه در برابر وزنههای سنگین داشت چهرهای خندان و منعطف! آن دارای مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان در کانادا، آن اهدا کنندهٔ لقب قویترین مرد جهان در عرصهٔ سیاست به رییس الوزرا! آنکه خوشبین بود به موفقیت فرزندش خیلی! آنکه شکسته است رکورد او را بهداد سلیمی! آنکه بسیار ساده بود و صمیمی! آن دارای مدال المپیک در بیست و دوسالگی، آنکه به ریاست
فداراسیون رسید در سی و یک سالگی! آنکه هفتاد کیلو بود در دوازده سالگی! آن عاشق آشِ دوغ و آبگوشتِ خانگی! آن پهلوانِ دل به مدیرت داده، مولانا حسین خان رضازاده! کثرالله زور بازوهه!! متولد اردبیل بود، اما ساکن تهران بود و قهرمانی از وجناتش نمایان بود و دوستدار اصفهانی و افتخاری و حبیبیان بود و در نوجوانی دروازهبان تیم فوتبال محلهشان بود و بازیگر مورد علاقهاش مهران غفوریان بود و برای خودش کلی پهلوان بود! درباب پرخوریهای او افسانهها و قصههای بسیاری گفتهاند که مولانا خود بر بعضی از آنها مهر تایید زده است. از جمله اینکه او در بچگی به جای شیر، بیشتر کباب میخورده است! و از این رو یگانه سنگین وزن خانواده پر جمعیتشان بوده است! از مولانا رضا نقل است که فرموده بود: «رانندگی را با یک ماشین رنو شروع کردم!» مریدی با شنیدن این سخن گفت: «باید چرخ آن رنو را طلا گرفت که تاب چنین رستمی را آورده است!» مرید دیگری گفت: «از نظر من که هرکاری از مولانا رضازاده برمی آید!» پیرمردی خوش سخن گفت: «این حسین، از بچگی ماشین هجده چرخ را به نیت رنو سوار میشد!» شاعری ورزش دوست نیز با شنیدن این سخن فی البداهه سرود: «بار وزن این حسین
را، گردون نیارد تحمل! چون میتواند کشیدن این بچه ماشین تن او؟!» از کودکی مولانا نقل است که روزی ساکت و آرام در گوشهای ایستاده بود. پس عارفی سرگشته و به کلی از دنیا و مافیها برگشته، از او پرسید: «اینجا چه کار میکنی؟!» پس مولانا رضازاده فی الفور پاسخ داد: «پس کجا چی کار کنم؟!» گویند آن عارف آینده بین به اطراف خود نگاهی کرد تا به شیوه حکایت کودکی مولانا و پیشگویی عطار، آینده آن شیر بچه را پیشگویی کند، اما از بخت بدش هرچه بیشتر گشت، کمتر یافت! پس حالش از این بیمریدی گرفته شد! و رو به مولانا رضازاده کرد و گفت: «چه کنم که ناگزیرم تا این پیشگویی مستقیماً به خودت بگویم!ای بچه! قدر خویشتن بدان که در آینده با اشتهای بسیار غذا خواهی خورد و وزنههای سنگینی بالای سر خواهی برد!» گویند مولانا رضازاده از آن پس بسیار قدر خود میدانست! او را گفتند: «یا هرکول! قدرت بهتر است یا ثروت؟!» پس در حالی که چشمانش برق میزد پاسخ داد: «هردوی آنان بهتر است!» از جمله عجایبی که از مولانا رضازاده نقل کردهاند این بود که پس از درخشش و بازگشت از المپیک، در مراسمی رسمی و در نزد دوربین خبرنگاران، شرکتی خودروساز، قصد کرد تا ماکسیمایی به
او اهدا نماید. پس آن شرکت دست به کار شد و کلید به حسین تحویل داده شد. پس شیخنا چند دوری مقابل دوربینها چرخید و سپس از درب محوطه بیرون شد. امّا ساعتی گذشت و از مولانا خبری نشد! پس چون با او تماس گرفتند و سراغش گرفتند، پاسخ شنیدند: «من اکنون در راه اردبیلم! شما خود از شرکت بانی این کار خیر و رضازاده پسند! تشکر کنید و بگویید، دست مریزاد! عجب ماشین تمیز و برویی است!» مرد رندی که او بود! رفیقِ بیکلک
دیدگاه تان را بنویسید