با خودکار قرمز به جان دین نیفتید!
رضا صیادی/دین را در حد یک «حس زیبا» تقلیل میدهند که نه کارکردی دارد و نه حرفی جدی برای گفتن. مثلا در همین ماجرای هتاکی خواننده ای به امام هادی(ع)، عدهای یادشان افتاد که اسلام دین عطوفت و بخشش است و به محض آنکه برخی مراجع تقلید حکم ارتداد این شخص را دادند، از تالی فاسد حکم گفتند و از اینکه ممکن است با چنین احکامی وجه دین خشن جلوه داده شود.
نه دوستان، این راهش نیست! نباید برای آنکه همه مردم را زیر چتر دین جا دهیم، آنقدر تساهل کنیم تا هر گبری تطهیر شود و هر دشمنی امامزاده. سالهاست که بسیاری از اهالی دلسوز فرهنگ، تلاش میکنند تا مظاهر دینداری را در جامعه افزایش دهند، اما هر از گاهی برخی از همین دوستان دلسوز از آن طرف بوم میافتند و اسلام را طوری معرفی میکنند که دقیقا مصداق آیه «یومنون ببعض و یکفرون ببعض» میشود. چندین روایت از اهل بیت داریم به این مضمون که شما دین را همان گونه که هست به مردم معرفی کنید، حرفهای ما را همانگونه که گفتهایم روایت کنید، مطمئن باشید که مردم میپذیرند. اما در این چند سال اخیر، عدهای با خودکار قرمز به جان اسلام افتادهاند و با نیت دلسوزی هر بخشی که با نظراتشان تطبیق ندارد را حذف میکنند، درست مثل همان قرآن آمریکایی که بدون آیههای جهاد منتشر شده بود. اگر لحن این یادداشت کمی گزنده میشود، به دلیل آن است که چنین ساحتی، مجال تعارف و اغماض نیست. دین در حوزه زندگی، مجموعهای از بایدها و نبایدهاست، دستورالعمل است، گاهی محدود میکند و این درست همان نکتهای است که برخی مخالفش هستند. دین را در حد یک «حس زیبا» تقلیل میدهند که نه کارکردی دارد و نه حرفی جدی برای گفتن. مثلا در همین ماجرای هتاکی خواننده ای به امام هادی(ع)، عدهای یادشان افتاد که اسلام دین عطوفت و بخشش است و به محض آنکه برخی مراجع تقلید حکم ارتداد این شخص را دادند، از تالی فاسد حکم گفتند و از اینکه ممکن است با چنین احکامی وجه دین خشن جلوه داده شود. البته چالشهای فقهی و بحثهای طلبگی همیشه در حوزههای علمیه و مراکز دین پژوهی وجود داشته و اتفاقا اسلام مسیر چنین نقدهایی را باز گذاشته، اما خروجی این بحثها باید در کلام بزرگان باشد. خداوند اگر صد صفت رحمانی داشته باشد، یک صفت ذوالانتقام هم دارد که از بد حادثه در گفتمانهای دینی امروز حذف شده. اگر بیشتر فروع دین ما از خمس و زکات- که کمک به مردم است- میگوید و از تولا و دوست داشتن، یک تبری هم داریم که معنای دقیقش میشود، دشمنی کردن با دشمنان. اگر صدها آیه قرآن از رحمت الهی حرف میزند و بهشت را توصیف میکند، آیات خشم خداوند و عذاب الهی هم داریم که باید همه را با هم مرور کنیم. تکمله: هر کسی که از اسلام شناختی جزئی داشته باشد، خوب میداند که حرف اصلی پیامبر اکرم(ص) اخلاق و محبت بوده، اما نباید فراموش کنیم که این پیکره اصلی، اجزاء کوچکی هم دارد که هیچ کس حق حذفشان را ندارد، ولو آنکه به مذاقش خوش نیاید.
دیدگاه تان را بنویسید