ما را مِس کنید!

کد خبر: 207743

محمد فائضی

در رابطه بین مردم و دولت، هیچ چیز بدتر از بی‌اعتمادی و عادت به کاستی‌ها نیست. امروز در حوزه اقتصاد کشور، گرانی و بالارفتن پرشتاب قیمت‌ها و به دنبال آن هزینه‌های عمومی مردم و از سوی دیگر مبهم بودن وضعیت مدیریت بازار و برخی وعده‌های پوشالی کنترل قیمت‌ها، موجب عادت مردم به این روند شده است. کاش بتوانیم این نقطه تاریک را درک کنیم. امروز مردم ما به گرانی، سختی معیشت و افزایش هزینه‌هایشان عادت کرده‌اند. این عادت از آنجا نشأت می‌گیرد که بازار کالاهای مختلف به پشتوانه هدفمندی یارانه‌ها و نوسانات نرخ ارز و سکه بسیار دگرگون شده است.

اگر چندی پیش، برای خرید یک کالای مصرفی ساده اقدام می‌کردید و با پاسخ گران شده است مواجه می‌شدید به احتمال فراوان، بحثی راجع به قیمت آن مابین شما و فروشنده شکل می‌گرفت و ماحصل آن تأسف برای وضعیت اقتصادی می‌بود! اما وقتی این کار چندبار و چندبار اتفاق بیافتد، دیگر عادت می‌کنیم که امروز نیز قیمت‌ها بالا رفته و به تبع توان خریدمان کاهش یافته است. خو کردن به فشارهای اقتصادی برای ملتی که همیشه ایستادگی خود را نشان داده است امر دشواری نیست اما به شرط آنکه این فشارها جنبه ملی داشته باشد نه آنکه سوء مدیریت و بی حاصلی یا کم حاصلی اقدامات دولت موجب آن باشد که در این صورت حقوق مسلم مردم ضایع شده است. به فرض که افزایش حقوق کارمندان رخ داده باشد، اما افزایش چند ده درصدی کالاهای خوراکی یا نوسانات قیمت و اجاره مسکن مدیریت درآمد-هزینه را وارونه می‌کند!

سخن راندن از دشواری‌ها نه سیاه‌نمایی است و نه واردسازی خدشه به عزت ملی؛ بلکه اصلی کردن مسائلی است که امروز دامن‌گیر آحاد جامعه می‌باشد. آیا تأکید اخیر رهبر انقلاب مبنی بر قرار داشتن معیشت مردم در اولویت اول را فراموش کرده‌ایم؟ اینکه در تریبون‌ها بر کرامت انسانی و ارزش‌های اسلامی تأکید کنیم در حالی که وضع معیشت مردم معلق باشد، نه در کرامت انسانی می‌گنجد و نه در ارزش‌های اسلامی!

باید متوجه بود که مردم مداوماً رصد می‌کنند و در جریان رفتارها و گفتارها هستند. همین است که علاوه بر عادی شدن فشارهای اقتصادی، بی‌تأثیر بودن وعده‌های مسئولین نیز موجبات بی اعتمادی افزون‌تری را فراهم ساخته است. اینکه مردم افزایش هزینه‌ها و نوسانات مشهود قیمت‌ها را احساس کنند و مسئولین بر عادی بودن همه چیز و تحت کنترل بودن رخدادها تاکید نمایند، ماحصلی بجز بی اعتمادی عمومی نخواهد داشت.باید برحذر بود از روزی که مردم به گذشته فکر کنند و نقطه کنونی خویش را تنزل‌یافته و مسیر پیموده را بیهوده یابند و یا به تعبیری زبان حال اقتصادی‌ شان این گردد: «ازطلابودن پشيمان گشته‌ايم/مرحمت فرموده مارا مس كنيد».

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت