"یوم الحساب دولت"

کد خبر: 219415

حجت الاسلام مسلم احمدلو: صحبت­های پرحاشیه­ سه ­شنبه شب رئیس جمهور محترم، به زعم بسیاری از صاحبنظران، آمیخته­ بود از حرف­های صحیح و ناصحیح؛ مواضع بر حق، و ادعاهای ناحق؛ حرفهای نیش­دار و کنایه­های بودارِ سیاسی (در خصوص تلاش برای استمرار حضور در قدرت)، با چاشنی شوخی­های نابهنگام که هیچگاه در شأن این جایگاه نبوده ولی متاسفانه، باب شده؛ گاهی هم(به خصوص تحت عنوان بیداری جوامع بشری) تداعی کننده­ی تفکرات جریان خاص، درباره­ی پایان دوره­ی اسلام گرایی! که نوعی التقاط فکری در آن نمایان بود.

تکرار بحث سکوت، بخاطر مصالح نظام، و استفاده از مظلوم نمایی ایجاد شده در سایه­ی آن؛ و در عین حال، تاختن به همه­ی ارکان نظام و فرافکنی حداکثری و مسئولیت ناپذیری در قبال مشکلات فعلی کشور. توجیه قانونی جالب برای عدم تمکین در مقابل قانون؛ تفاخر بر در اختیار داشتن انحصاری رأی مستقیم ملت، قراردادن منتقدین دلسوز در جایگاه تخریب کنندگان و فحش دهندگان به دولت و استفاده­ی ابزاری از این مسئله و مظلوم نمایی مکرر؛ از دیگر محورهایی بودند که در این یکی دو روز مورد اشکال و اعتراض قرار گرفتند.

مجال برای پرداختن تفصیلی به این موارد نیست لکن از این باب که در نظام علوی، آحاد امت می­توانند با کارگزاران ارشد نظام خود، بی­هیچ محدودیت و لکنتی، خیرخواهانه سخن بگوید و درد دل کنند، در این وجیزه، کوچکترین سرباز نظام ولایی، به ذکر چند توصیه­ی اکتفا می­نماید و اگر لازم شد، در جای خود، حرف برای گفتن بسیار است.

- چه بخواهیم و چه نخواهیم! باور کنیم و یا نکنیم، چند ماهی بیشتر به پایان کار دولت پرتلاش نمانده و یوم الحساب دولت، نزدیک است و دولتمردان باید آماده­ی پاسخ گویی به ملتی باشند که دو دوره، سکان اجرایی کشور را به آنها به امانت سپرده­اند؛ الان با سالهای اول فرق می­کند و فرافکنی، مسموع نیست. به تعبیر رهبر فرزانه­ی انقلاب، در هفته­ی دولت امسال، که البته خطاب به همه­ی قوا بود" تقصیرها را گردن هم نیاندازیم. این که ما بگوییم میخواهیم فلان کار را بکنیم، نمی­گذارند! یا فلان کار را کردیم، جلویش را گرفتند! یا فلان تصمیم را گرفتیم، اقدام نکردند!... این را کسی قبول نمی­کند! بلاخره حوزه­های مسئولیت، مشخص است؛ یکی باید قانون بگذارد، یکی باید اجرا کند، یکی باید سیاستها را تنظیم کند، یکی عملیاتی کند". اکنون زمان پاسخگویی است و موقع آن فرا رسیده که در برابر کارشناسان و خبرگان دلسوز نظام و مردم بنشینید و به نقدهای عمیقی که به ویژه در حوزه­های اقتصادی و فرهنگی وجود دارد جواب بدهید. نه اینکه در کنار یک مجری دست و پا بسته­، (به قول آن نماینده­ی محترم مجلس) او به شما پاس بدهد و شما آبشار بزنید! این مشکلی را حل نمی­کند.

- هیچ کس نباید بر رأی ملی، اتکاء و بر انتخاب مستقیم توسط مردم، تفاخر کند. چرا که اگر رضایت و تنفیذ ولی فقیه از آن، سلب شود قانونا و شرعا مشروعیت خود را از دست خواهد داد و دیگر پشیزی نخواهد ارزید. نظام و مردم نمونه­ی این گونه امتحانات را اوایل انقلاب، پس داده و از آن سربلند بیرون آمده­اند. مردم واقعا هیچ وقت و با هیچ کس عقد اخوت نبسته­ و چک سفید امضا به کسی نداده­اند!

- مسئولان فقط باید برای خدا کار کنند. به قول حضرت آقا هر کس برای غیر خدا و برای کسب رضایت مردم کار کند نهایتا عزت را از کف خواهد داد و تودهنی خواهد خورد.

- یکی از حرف­های بسیار خوب شما این بود که گفتید: "به هیچ وجه زیر بار حرف زیاده خواهان نخواهم رفت و تسلیم آنها نخواهم شد". در تشخیص زیاده خواه اشتباه نکنید. دوست و دشمن را از هم جدا کنید. فحش و تخریب را از انتقاد دلسوزانه تفکیک نمایید. ناسزا را از گوش دیگر خود بیرون، ولی نصیحت و نقد دوستان را آویزه­ی گوش خود کنید و با جان و دل پذیرا باشید. زیبنده­ی یک دولت مکتبی و مهدوی نیست که بسیاری از مراجع (که بی­شک، نواب عام امام عصر(عج) هستند) از آن در برخی از مواردِ با اهمیت، این همه گله و ناله داشته باشند. همه­ی منتقدان را با کسانی که به قول خودتان، به شما فحش می­دهند یک کاسه نکنید. باور کنید خیلی از منتقدین، هم دلسوز نظامند و هم کمتر از شما انقلابی­ نیستند؛ سوابقشان در پیش از انقلاب و در دوران دفاع مقدس هم با شما قابل مقایسه نیست و الان هم پای نظام و ولایت در عمل ایستاده­اند. لااقل حرف منتقدینی را که به پای این نظام، خون داده­اند بشنوید و نگذارید شما را از این پناهگاه جدا کنند.

- هیچ یک از مسئولین نباید هرگز در دام خودشیفتگی بیافتند که عاقبتش انحطاط است و بس. تصور قدسی از خود و برخی اطرافیان و اعتقاد به معنویت­ها و نورانیتهای کاذب، القائات افراد منحرف است. مواظب باشیم با این حرفها سرمان کلاه نگذارند. این خبرها نیست!

- تمام عقول و خردهای گره­گشا فقط در شما و حلقه­ی اطراف شما جمع نشده! احتمال بدهید نخبگان و دیگر منتخبان ملت هم تخصص­هایی دارند که به درد اداره­ی جامعه می­خورد. اتفاقا قانون اساسی از همین رو امر خطیر ریل گذاری را بر عهده­ی قوه­ دیگری گذاشته است.

- آقا سال گذشته فرمودند لازم است مقایسه ای بین وعده­هایی که داده­اید با عملکرد خود داشته باشید و نتیجه را اعلام کنید. لااقل در این ماه های پایانی، این کار را انجام دهید. از این همه وعده­هایی که به مردم داده شد چه مقدار از آن عملی شده؟

- به قول حضرت آقا سال آخر، "سال جمع بندی و شیرازه بندی کتاب خدمات است". شعارهای مداوم، کسالت آور می­شود. شعارهای طوفانی دوران اصلاحات یادتان هست؟ آزادی؛ جامعه­ی مدنی؛ و دموکراسی؛ و توسعه­ی سیاسی ،این اواخر که توسط رئیس جمهور وقت استفاده می­شد جدا ملال­آور و گاهی دستمایه­ی طنز شده بود؛ مواظب باشید به این بلیه گرفتار نشوید.

- گفته بودید بساط ویژه خواری را از کشور­ جمع می­کنید! نگذارید در اذهان مردم اینگونه تلقی شود که بساط ویژه خواری جمع نشده، فقط ویژه خواران تعویض شده­اند! برای دوری از این شائبه، خط قرمزی را که با صراحت، به دور کابینه­ کشیدید خودتان بردارید تا قاضی در نظام ولایی به راحتی بتواند به اتهامات هر متهمی رسیدگی کند؛ این با شعارهای شما سازگارتر است. بگذارید سند پاک­ترین دولت تاریخ ایران را دستگاه قضا به نامتان بزند، نه خودتان!

- و در آخر، به قول آن عزیز، عاقبت به خیری در عالم سیاست، فقط منحصر است در تبعیت مطلق از ولی فقیه جامع الشرایط زمان و بس؛ که ان شاءالله خدای رحمان و رحیم نصیب همه ی ما گرداند.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت