شیعیان محور تشکیل دولت عراق

کد خبر: 110001

سعدالله زارعی

مهمترین کارکرد ائتلاف شیعیان عراق در چند روز گذشته، بازکردن گره سیاسی این کشور است چراکه با توجه به نزدیکی عدد کرسی های فراکسیون های مختلف در عراق و اینکه هیچ کدام از این لیست ها به تنهایی قادر نبودند اکثریت عددی پارلمان را تشکیل دهند، ابهامی بر سر شکل گیری دولت آینده به وجود آمده بود و بر همین اساس وجود یک محور در بین لیست ها نیاز بود تا ائتلافی برای تشکیل دولت شکل گیرد. اعلام پیوستن کردهای عراق و حزب اسلامی این کشور هم به ائتلاف شیعیان، اهمیت آن را در عراق کاملا مشخص کرد تا این ائتلاف بستر شکل گشری مجلس آینده، رییس جمهور، نخست وزیر و دولت را هموارتر و روند شکل گیری نهادهای جایگزین در عراق را تسریع بخشد. بدین ترتیب پیش بینی می شود که طی 4 تا 6 هفته آینده مجلس عراق تشکیل و دولت جدید بر مبنای وحدت فعلی فراکسیون ها شکل می گیرد. این ائتلاف که ائتلاف العراقیه را در وضعیت خاصی قرار داده است، آنها را از شکل مدعی تصاحب پست نخست وزیری و در اختیار داشتن پست های کلیدی در دولت به سمت همکاری با ائتلاف شیعیان و تن دادن به توافق درونی به ائتلاف ها سوق داده است. از آنجایی که نه کردها و نه شیعه ها مایل نیستند فهرست العراقیه را - که گروه اهل سنت عراق است- از چرخه تصمیم گیری حذف کنند، تعامل و گفتگو با لیست العراقیه را دنبال می کنند و علی رغم ناخشنودی برخی از چهره های لیست العراقیه از ائتلاف شیعه، به لیست شیعیان می پیوندند و فرآیندی شبیه آنچه در زمستان 84 و در جریان شکل گیری مجلس اول و دولت مالکی رخ داد، شکل خواهد گرفت. متاسفانه برخی از کشورهای منطقه طی یک سال گذشته با تزریق صدها میلیون دلار به برخی از گروه های سیاسی عراق و همچنین با هجوم رسانه ای به مردم و دولت این کشور، در پی ایجاد تغییرات دلخواه خود در عراق بوده اند اما نتایج انتخابات نشان داد که تلاش های آنها چندان به نتیجه نرسیده و صرف این دلارها در عراق، مردم را از انتخاب ملی خود باز نمی دارد. ائتلاف های داخل عراق، توانایی های عراقی ها برای حل مشکلاتشان را نمایان کرد و بر همین اساس دخالت های خارجی حتی اگر با نمایی از دلسوزی هم همراه باشد، جایی نخواهد داشت و بهتر است نیروهای دخالت گری که طی هفته های گذشته تشکیل نهادهای جدید عراق را به تاخیر انداخته اند، با واقعیت صحنه جدید این کشور کنار آمده و اداره امور را به آنها بسپارند. از سویی دیگر دولت های همسایه نیز باید کمک کنند تا هرچه سریعتر نهادهای جدید مستقر در دولت، اجرای مسئولیت های امنیتی و اجرایی را بر عهده گیرند و به یاد داشته باشند همان گونه که استقرار ثبات و امنیت عراق به منزله ثبات و امنیت منطقه کمک می کند، تشدید نا امنی در این کشور هم بر امنیت کشورهای همجوار اثر مستقیم خواهد گذاشت.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت