مطالبات مردم در محاکمه سران فتنه چه شد؟!
محمدکاظم انبارلويي
حمايت موسوي و کروبي از گرو ه هاي محارب نظام درآمدي بر دور جديد فتنه گري در کشور است. گروه تروريستي پژاک و عوامل بمب گذار در انفجار تروريستي حسينه شهداي شيراز و به خاک و خون کشيدن عزاداران حسيني، رو سياه ترين عوامل و عناصر ضدانقلاب هستند اما موسوي و کروبي براي جلب حمايت ضدانقلاب و محاربين نظام نياز ديدند از اين روسياه ها دفاع کنند و مجازات آنها را ناعادلانه و تاثرآور توصيف نمايند. موسوي در توجيه اين رويکرد ضد انقلا بي خود روز چهارشنبه طي ديداري گفته است: "ما بدون نگاه به ايدئولوژي و طرز فکر آدم ها وحتي وابستگي حزبي آنها از حقشان دفاع مي کنيم" واقعا تروريست ها و محاربين با نظام چه حقي براي خود قائل هستند آنها مي گويند ما حق معارضه و محاربه داريم و اين اولين حق ماست. موسوي و کروبي وقيحانه از اين حق دفاع مي کنند. و اگر خودشان قادر نيستند با بمب وترور با نظام بجنگند دليل آن اين است که امکانات ندارند مفهومموضع گيري جديد کروبي و موسوي اين است که اگر ديگري چنين کرد مورد حمايت است! بني صدر که از رياست جمهوري خلع شد و با راي عدم کفايت سياسي از سوي نمايندگان ملت روبرو شد در جلسه اي خطاب به مسعود رجوي گفت؛ همه را بکشيد! بااعلام30 خرداد به عنوان جنگ مسلحانه عليه جمهوري اسلامي از سوي منافقين و کشتار بي گناهان در کف خيابان، فاجعه هفتم تير و هشتم شهريور رخ داد. به تدريج شهداي محراب گرفتار تيغ ترور منافقين شدند و کارنامه اي سياه و سنگين از پيوند شوم ليبرال دموکرات ها و سوسيال دموکراتها پديد آمد که تاريخ اسلام و ايران اين همه قساوت و بي رحمي را کمتر سراغ دارد. آن روز که جنبش منافقين دست به کار شد منتظر فرمان بني صدر بود امروز هم جنبش سبز منتظر فرمان شليک موسوي و کروبي است. موسوي و کروبي فعلا گام اول را براي فرمان تير برداشته اند و رسما با دفاع از محاربان و پيوند با معاندان نظام به سمت مبارزه مسلحانه با نظام مي روند ، آنها مبارزه در کف خيابان را مکمل مبارزه مسلحانه مي دانند و همين منطق را منافقين قديم قبل از اعلام محاربه با نظام عمل کرده بودند. موسوي در همين ديدار تصريح مي کند: "مجرم ترين افراد حتي خطرناک ترين بزهکاران داراي کرامت انساني هستند" وي در حالي اين حرف را مي زند که براي25 ميليون رايي که مردم به رئيس جمهور منتخب خود دادند پشيزي ارزش قائل نيست و هر روز کرامت انساني ملت ايران ومنتخب مردم را به دروغ و تهمت و اهانت مي آلايد. او در اين ديدار يک رونمايي از عقايد خود در دهه اول انقلاب مي کند و يک علامت به ضدانقلاب خارج نشين بويژه منافقين مي دهد وآن اينکه مواضع جديد او در دفاع از محاربه و معارضه به اين زمان برنمي گردد. وي در اين ديدار تاکيد مي کند: "براي آزادي انقلاب شد به نظر من مشکلات اول انقلاب را با دادن آزادي ها مي شد حل کرد." آيا محاربه و معارضه گروه هاي ضدانقلاب در دهه اول واقعا براي آزادي بود؟ چه کسي مخالف اين آزادي ها بود؟ آيا امام مخالف آزادي بودند؟ اگر به گروه هاي محارب و معارض، آزادي مي دادند مشکل حل مي شد؟ مشکل چه بود؟ مشکل آنها انقلاب اسلامي بود. آنها با اسلام و انقلاب مشکل داشتند مي خواستند مملکت را به آمريکا بفروشند و پول آن را صرف يک حکومت ليبرال و بي بندوبارتر از سلطنت شاه کنند. امروز سئوالي که مطرح است اين است که چرا آقاي موسوي به درد آنها مبتلا شده است و به جنگ انقلاب، مردم و اسلام آمده است؟ مگر حکومت دو روزه دنيا چه ارزشي دارد که موسوي مردم را به دليل راي ندادن - آن هم مردمي محروم و مستضعف- اين گونه با دفاع از محاربان مجازات مي کند؟ موسوي در اين ديدار تهديد کرده است که احتمال اينکه جنبش بالاتر از حد فعلي رود بيشتر خواهد شد.از دستگاه قضائي کشور بايد از يک سو تشکر کرد که اجازه داده است تا سران فتنه بيش از پيش خود را رسوا کنند از سوي ديگر اين گله هم وجود دارد که گفتار و اعمال ضدانقلابي مجرمانه سران فتنه حدومرزي دارد. مطالبات مردم در9 دي و22 بهمن محاکمه و مجازات سران فتنه بود چرا به اين مطالبه قانوني و شرعي پاسخ نمي دهيد؟ يادم مي آيد يک ماه قبل از حادثه هفتم تير يکي از دلسوزان نظام به شهيد بهشتي گفته بود اجازه دهيد سران فتنه را که در روز و ساعت معين دريکي از منازل خيابان ايران تجمع مي کنند دستگير کنيم و غائله را ختم نماييم. وي گفته بودمن اطمينان دارم آنها نقشه ترور رهبران انقلاب را کشيده اند. شهيد بهشتي فرمود: "ما قصاص قبل از جنايت نمي کنيم." متاسفانه آن جنايت اتفاق افتاد. صورت ظاهر اين جنايت اين بود که ما ضرر کرديم. اما خون مظلومان هفتم تير و هشتم شهريور تومار ليبراليسم و منافقين را در هم پيچيد و آنها را کنار صدام بعثي عفلقي قرار داد و براي هميشه به حيات سياسي منافقين در ميان ملت پايان داد. سئوال اين است آيا ملت ما در مصاف با منافقين جديد بايد همين هزينه را بپردازد؟ آيا براي رونمايي از منافقين جديد بايد خون هاي پاک فرزندان اين ملت به زمين ريخته شود؟ آيا ملت پس از فتنه رجوي ملعون و همسر ملعونه اش مريم قجر عضدانلو بايد شاهد فتنه اي جديد ازيک زوج جديد سياسي-نظامي باشند؟ آيا قرار است برخي روحانيون غافل از فتنه سبز و جنگ نرم دشمن نقش آقاي لاهوتي و گلزاده غفوري را در زمان ما بازي کنند. مسئله حمايت سران فتنه از تروريست ها و محاربان با نظام را شوخي نگيريم آنها پاي در مسيري بي بازگشت نهاده اند و هيچ چيز جز مشت محکم ملت و مشت آهنين قانون، آنها را از خواب غفلت بيدار نخواهد کرد.
دیدگاه تان را بنویسید