نامه ای به حسین الله کرم

کد خبر: 110717

ایکاش((چزابه)) بازحرف می زد... دوباره نخلها سرافراشته را می خواهند (قطع نخاع)کنند؟!... آیامی شود دوباره کربلا را نقاشی کرد؟

نامه ای به حسین الله کرم

نویسنده وبلاگ طلایه دار در مطلبی پیرامون اظهارات اخیر حسین الله کرم نوشت: دلهایی در پی هزار دلیر، در کشاکش راست و دروغ ها ماندن، در تکرار شغل و ادای وظیفه ها نشستن، پشت تریبون ها رفتند و سخنان آتشین و پرشور فریاد زدن، پزهای مذهبی روشنفکری و دلسوزانه گرفتن، خود ستایی با اصل اینکه همه مقصرند و ضد ارزشها حرکت می کنند، الا من در یک کلام خود را برتر از دیگران دانستن، تن به تکالیف دور از زحمت و خطردادن، حقیقت را در راه مصلحت، ذبح شرعی کردن و بر مسیر شهرت طلبی، دنیا دوستی، گامهای بی رمق خویش را نهادن بی پیر و مراد بر بیراهه های زندگی آسودن از ترس معزول شدن از شهرت ، گریزگاههای آبرومندانه و شرعی را چک کردن، و معبری کاملاً خود پسندانه را از جنس توجیه و شعار و مغلطه را بدون میزان خداپسندانه برگزیدن، در عین حال خود را بسیجی دانستن پیرو ولایت ، حافظ ارزشها دانستن در یک کلام معنی می شود،استکبار. راستی تا بحال دعای مکارم الاخلاق را خوانده ای؟! چند وقتی است سوار قطار غفلت شده ایم، و عادت کرده ایم که عادت کنیم... قبح ناسزا و بی ادبی و غیره از میان رفته است؟ هرچه را بخواهیم از دفاع مقدس، شهدا، ولایت و غیره خرج می کنیم؟ اینجا هوا بوی گاز خردل می دهد، چشم هایم ورم کرده، سرخ شده، سینه ام به خس خس افتاده، سرفه ها امان نمی دهند، دوست دارم زار زار گریه کنم. ادامه مطلب را در این قسمت بخوانید (+)

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت