ایران موردی برای التزام سیاسی ناتو
طی سالیان اخیر و به دنبال اوج گیری مسئله فعالیتهای هسته ای صلح آمیز جمهوری اسلامی ایران، مراکز تولید فکر و مشاوره ای ناتو از جمله کمیته فرعی مجمع پارلمانی ناتو در مجموعه گزارشهای کامل و جامعی درباره تنظیم روابط و چگونگی تعامل این پیمان با مسائل مهم منطقه ای و بین المللی از جمله ایران، به ارائه راهکارهایی پرداخته اند که گزارش ذیل به بررسی دیدگاه و نگرش این پیمان نسبت به جمهوری اسلامی ایران می پردازد.
مهر : سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) معتقد است که ایران باید در دستور کار سیاسی این پیمان قرار گیرد و رایزنی سیاسی در میان اعضای ناتو، هماهنگی سیاسی میان آنها در چگونگی تعامل با ایران را بهبود خواهد بخشید. طی سالیان اخیر و به دنبال اوج گیری مسئله فعالیتهای هسته ای صلح آمیز جمهوری اسلامی ایران، مراکز تولید فکر و مشاوره ای ناتو از جمله کمیته فرعی مجمع پارلمانی ناتو در مجموعه گزارشهای کامل و جامعی درباره تنظیم روابط و چگونگی تعامل این پیمان با مسائل مهم منطقه ای و بین المللی از جمله ایران، به ارائه راهکارهایی پرداخته اند که گزارش ذیل به بررسی دیدگاه و نگرش این پیمان نسبت به جمهوری اسلامی ایران می پردازد. این گزارش کوتاه به استدلال در این زمینه می پردازد که ایران باید در دستورکار سیاسی این پیمان قرار گیرد و رایزنی سیاسی در میان اعضای ناتو، هماهنگی سیاسی میان آنها در چگونگی تعامل با ایران را بهبود خواهد بخشید. اگر ناتو خواسته باشد با افزودن بر مشوقها، راهی برای توافق با تهران پیدا کند هم پیمانان کلیدی به ویژه ترکیه و ایالات متحده که اصلا و یا کمتر در مذاکرات درگیر بوده اند و در ارائه مشوقهای امنیتی و همچنین همکاری منطقه ای تعیین کننده هستند، حائز اهمیت خواهد بود. از منظر آلترناتیو، چنانچه تلاشهای بین المللی با شکست روبرو شود ناتو می تواند برای ایجاد یک راهبرد سیاسی و دیپلماتیک که ایران را نیز در بر بگیرد، مورد استفاده قرار گیرد. این گزارش از تلاشهای تروئیکای اتحادیه (EU-3) و شورای امنیت سازمان ملل متحد (UNSC) برای یافتن راهکار مذاکره با ایران در زمینه هسته ای استقبال می کند. مذاکره صورت گرفته تا به امروزحاصل چندانی نداشته حال آنکه نگرانی های قابل توجهی ازاین ناحیه در ناتو ایجاد شده است.ناتو می تواند یک رشته از چماق و هویج (sticks and carrots) را برای تعقیب تهران مبنی بر اینکه کار کردن با هم می تواند به نفع همه طرفهای درگیر باشد پیشنهاد کند. همکاری ها می تواند به سمت کمک به ثبات در افغانستان و عراق نیز متمایل شود. درعین حال اروپا براین مسئله اصرار دارد که تهران باید برنامه هسته ای خود را کنار گذاشته حمایت خود از گروههایی در لبنان، سوریه و فلسطین را متوقف کند. در این گزارش می خوانیم که ناتو یک سازمان فرا آتلانتیکی پیشتاز برای گفتگوهای امنیتی به شمار می رود و ضرورت دارد برای رایزنی ومشورتهای سیاسی و ایجاد هماهنگی در بالاترین حد ممکن میان اعضا مورد استفاده قرار گیرد. متاسفانه تاکنون این سازمان در مباحث پراهمیتی مانند چالشهای برانگیخته شده توسط سیاستهای ایران درگیر نبوده است. قرار دادن ایران در دستورکار سیاسی ناتو، هماهنگی سیاسی میان اعضای ناتو به ویژه در ارتباط با ترکیه و آمریکا را بهبود خواهد بخشید. هر دو کشور نقش حیاتی و تعیین کننده در برخورد با ایران دارند. ترکیه تنها کشور عضو ناتو به حساب می آید که دارای مرز مشترک با ایران است. گزارش مذکور در راستای موقعیت ناتو ادعا دارد: اگر ایران به تسلیحات هسته ای مجهز شود ترکیه می تواند به سرعت و به طور مستقیم مورد تهدید واقع شود. ترکیه به طور تخمینی 20 درصد گاز مصرفی خود را ازایران دریافت می کند و یک کشور بزرگ ترانزیتی برای نفت و گاز دریای خزر محسوب می شود. به علاوه پیمانهای بازرگانی و انرژی میان ایران و ترکیه در حال گسترش است و در سال 2007 به 8 میلیارد دلار رسید و در مقایسه با سال 2006، با افزایش 19.5 درصدی همراه بود. همینطور تعامل ناتو و آمریکا با ایران می توان عادی شدن تدریجی مناسبات میان ایران و آمریکا را تسهیل بخشد. بعلاوه هیچگونه رابطه دیپلماسی میان تهران-واشنگتن به جزگفتگو درباره عراق وجود ندارد.رایزنی سیاسی با ناتو و هماهنگی ازطریق این سازمان می تواند فشار بر ایران برای رسیدن به یک توافق را افزایش دهد. تنها آمریکاست که می تواند منافع ایران ، به طور مشخص درباره تضمین های امنیتی و شناسایی بین المللی را تامین کند.
دیدگاه تان را بنویسید