انتخابات رياست جمهوري يازدهم و پرسشهاي پيش رو؟
محمدعلي وکيلي
سرمقاله ابتکار: سال 84 با ورود احمدي نژاد به متن قدرت سياسي ايران سرآغاز تغييرات و تحولات بسياري بوده است..او که نه با خاستگاه حزبي بلکه با تکيه بر شعارهاي خاص خويش توانست مناسبات سياسي در ايران را بهم ريزد و دو دوره رياست جمهوري را از آن خود نمايد و قرائت جديدي از انقلاب و جمهوري اسلامي را رسميت بخشيد اگرچه گروههاي موسوم به راست بعد از انتخابات 84 تلاش کردند ذيل عنوان اصولگرايي خود را حامي ايشان معرفي نمايند اما اين تمايل هيچگاه مورد استقبال وي قرار نگرفت اما مخالفين مشترک (اصلاح طلبان و کارگزاران)عامل مهم در ايجاد گفتمان واحد و تشکيل جبهه اصولگرايي گرديد حضور در جبهه واحد و حمايت سران گروههاي اصولگرا نتوانست دکتر احمدي نژاد را قانع کند که براي آنان سهمي در قدرت قايل شود . برغم دل چرکين بودن بسياري از ريش سفيدان اردوگاه اصولگرايي و تمايلات قلبي آنان جهت راهي براي عبور از احمدي نژاد در انتخابات رياست جمهوري دهم اما به دليل دوقطبي شدن فضاي انتخابات 88 به ناچار اينبار هم پشت سر ايشان قرار گرفتند و هيچکدام از اين همراهيهاي (اختياري و اضطراري) نتوانست اين باور را ايجاد کند که احمدي نژاد محصول جريان اصولگرايي است بلکه همچنان احمدي نژاد خود را بي نياز و انتخابش را بر فراز احزاب و گروههاي سياسي ميداند اينک که چند روزي از يکمين سالگرد پيروزي دکتر احمدي نژاد در آخرين دوره رياست جمهوريش ميگذارد سوال مهم پيش روي همگان وضعيت انتخابات رياست جمهوري يازدهم است. به طور طبيعي هر روز که از چهار ساله دوم ايشان بگذرد دلمشغولي گروههاي سياسي براي پاسخ به اين سوال بيشتر و بيشتر ميشود اين سوال با وضع مبهمي که براي جريان اصلاح طلب پيش آمده،اهميت دوچندان پيدا کرده است.اتفاقات بعد از انتخابات رياست جمهوري دهم موجب پوست اندازي سياسي و آرايش جديد در ساحت سياسي ايران گرديده است به همين دليل نگاه به انتخابات شوراها،مجلس نهم و رياست جمهوري يازدهم معطوف به چگونگي آرايش جديد سياسي ميباشد. با اين توصيف سوال مهم اينست که آيا اتحاد و انسجام اجباري جبهه اصولگرايي با نبود رقيبي بنام اصلاح طلبان حفظ خواهد شد يا آنچنان که پيداست صف آرايي جديدي در درون اين اردوگاه شکل خواهد گرفت؟ اجزاء و عناصر صف آرايي جديد کدامها خواهند بود؟فضاي سياسي دوقطبي خواهد شد يا چند قطبي؟جايگاه جريان احمدي نژاد، آرايش آينده کجا و چگونه خواهد بود؟بر اين سوالات، سوالهاي فرعي بيشماري ميتوان افزود اما شاه کليد سوالات، نقشهاي آينده شخص دکتر احمدي نژاد و جريان منسوب به ايشان است؟يکي از تفاوتهاي مهم جريان احمدي نژاد با جريان اصلاح طلبان (خاتمي) اين بود که جريان اصلاح طلب تن فربه و سر کوچک داشت تن جريان اصلاح طلب تناسبي با سر آن نداشت بنابراين آن تن،رهبري آن سر را بر نميتابيد و به همين دليل هم در ميانه راه،شعار پياده کردن خاتمي از قطار اصلاح طلبي سر داده شد. در اردوگاه اصلاح طلبان همواره کساني بودند که خود را در اصلاح طلبي جلوتر از خاتمي و براي خود نقش راهبري قايل بودند بنابراين صداي بدنه بر صداي سر غلبه داشت و در انتها تن اصلاح طلبي هيچ فرمانبري از سر نداشت.اما نسبت احمدي نژاد به جريانش برعکس است نقش احمدي نژاد در جريان موسوم به وي آنقدر غليظ و محوري است که هيچ تناسبي بين سر و تن جريان موسوم به او وجود ندارد. احمدي نژاد به عنوان سر،نقش اصلي و منحصر به فرد ايفا کرده و ميکند او هم در نقش جريان ساز فکري، رهبريت جريانش را عهده دار است هم در جايگاه رئيس دولت تفاوت فاحش با وزراء خود دارد . در اردوگاه او هيچ صدايي به جز صداي احمدي نژاد شنيده نميشود و بدنه همواره فرسنگها با او فاصله دارند . ويژگيهاي احمدي نژاد باعث شده است که در حوزه اجراء هيچکدام از همکاران اجرايي اش ديده نميشوند انسجام تيمي و البته سرعت فردي اش امکان بروز و ظهور براي شخص دوم نگذاشته است. در حوزه فکري و جريان سازي به نظر ميرسد بين بدنه و سر جريان فاصله بسيار است.جريان احمدي نژاد اگرچه به عنوان بخشي از اصولگرايي تعريف ميشود اما مشخصاتي دارد که قابل تمايز و تفاوتهاي بنيادي ميباشد ولي تا کنون ويژگيهاي شخصي خود احمدي نژاد بوده که اين تفاوت و تمايزها را خلق کرده و بدنه جريانش همچون طفل صغيري است که توان راه رفتن مستقل را ندارد و اين ويژگيهاي سر است که نابالغي تن را پوشانده است. با اين توصيف بايد پرسيد احمدي نژاد براي رهبري جرياني که بناست در انتخابات يازدهم رياست جمهوري نمايندگي افکارش را داشته باشد چه انديشيده و ميانديشد؟ نحوه مواجهه احمدي نژاد با اين سوال امکان پاسخگويي به ديگر سوالات را نيز فراهم ميکند.
دیدگاه تان را بنویسید