وحدت رمز عبور از موانع
علي ودايع
سرمقاله مردمسالاری: لبنان که از آن با نام عروس خاورميانه ياد مي کنند همواره در نگاه مردم اين منطقه به دليل تعاملا ت و برخوردهاي خاص فکري مورد توجه بوده است اما با فوت علا مه فضل الله بازهم گاه ها به لبنان معطوف شده است اما نوع نگاه به لبنان با دفعات قبل تفاوت دارد. گرچه وي همواره به عنوان يکي از سرسخت ترين دشمنان رژيم صهيونيستي و ايالا ت متحده در بيروت به شمار مي رفت اما عمده فعاليت هاي وي به زمان جنگ هاي داخلي لبنان باز مي گردد. در آن برهه زماني سرنوشت ساز،امام موسي صدر با درک وضعيت لبنان و استضعافي که شيعيان رادچار کرده بود; شروع به سازماندهي مسلمانان کرد و با نوع نگاه خاص به روابط اجتماعي، جان تازه اي به پيکر مسلمانان و شيعيان دميد اما بايک تفاوت بزرگ با رهبران ديگر:وي يک روشنفکر ديني بود و تعامل و گفتمان را سرلوحه روابط خود با آنهايي که دچار تنش بودند قرار داد. پس از ربوده شدن وي درليبي مسووليت رهبري اين موج برعهده علا مه فضل الله قرار گرفت. گروهي از روحانيون وسران فکري گروه هاي مختلف گرد هم جمع شدند که خواستار وحدت درجامعه لبنان و احترام به يکديگر بودند. وحدت از مفاهيمي است که فهم آن در نگاه اول آسان است ولي همواره عوامل داخلي و خارجي باعث شده است تا اين مقوله در کشورهاي عمدتا مسلمان به فراموشي سپرده شود يا گرد خاطره، آن را بگيرد. منظور از وحدت مفهومي است از همه اقشار و گروه هاي جامعه.بي شک در آن روزهاي سخت و خونين لبنان افرادي در گروه هاي مختلف بودند که درخواست وحدت براي حفظ کيان مملکت داشتند و تحمل حرف مخالف را لا زمه حفظ يکپارچگي لبنان قلمداد مي کردند. در لبنان آن روز افرادي که زيرپرچم قوات لبناني (فالا نژها) مي جنگيدند از انديشه هاي وحدت طلبانه خشمگين بودند; اما امروز لبنان با به ثمر نشستن انديشه هاي ديروز امام موسي صدر،بادارابودن فرقه ها و طوائف گوناگون توانسته به نوعي از وحدت و دموکراسي دست يابد;گرچه دست هاي تفرقه افکن ديروز که با عوامل بيگانه ارتباط دارند همچنان به اختلا فات دامن مي زنند. در ايران اسلا مي اگر به سخنان وسلوک اجتماعي- سياسي امام خميني (ره) دقت کنيم خواهيم ديد که از نظر ايشان وحدت يک توصيه اخلا قي و يک ارزش صرفا فرهنگي نيست;بلکه راهبردي است کاربردي براي قدرتمند شدن جامعه اي که مشکلا ت عديده اي در کمين آن است. افراد وگروه هاي سودجو از تفرقه حداکثر بهره را مي برند. در لبنان امروز امثال سميرجعجع از تفرقه،منافع خود را تامين مي کنند. آنها زماني که نگاه ها به درگيري هاي فرقه ها معطوف است برسر منافع ملي لبنان معامله کردند. قدرت هاي استعمارگر پس از وقوع انقلا ب صنعتي بذر تفرقه را گسترانيدند تا با دستان افراد سست عنصر گروه ها سياست هاي خود را اعمال کنند و زمينه هاي تاراج ثروت هاي کشورهاي مختلف را فراهم کنند.آنها در اعمال سياست تفرقه تا حد زيادي موفق بودند. براي آنها تفرقه به نوعي ضامن موفقيت بدل شده است.هرزمان اين معادله شوم با وحدت برهم خورده، پيروزي برمشکلا ت و دشمنان به دست آمده است. تفرقه هاي مهندسي شده گاهي تا آنجا پيش رفته که وضعيت جوامع و کشورهاي اسلا مي برهم خورده است. به طور طبيعي استعمارگران با خرج هزينه هاي هنگفت سعي در به وجود آوردن اختلا فات دارند اما در اين بين جاي تاسف دارد که سهم خواهي هاي فرقه اي و حزبي همچون آب آسياب آنها عمل مي کند. به عنوان نمونه، عراق قرباني سهم خواهي هاي حزبي و فرقه اي است و اين کشور در حسرت يک دولت مقتدر مي سوزد. امام خميني(ره) معتقد بودند در ميان هياهوي مستمر و پرشمار تفرقه افکنان،داشتن معرفت و روح معنوي بهترين عامل جلوگيري از تفرقه است. هنوز نبايد فراموش کرده باشيم که امام(ره) تاکيد کردند: «ما بايد دنبال وحدت خودمان باشيم. ملت و دولت ما خيال نکند که او دولت است و آن ملت. همه مال يک کاروان هستيم که روبه آن عالم مي رويم و بايد اطاعت خداکنيم و با هم بايد باشيم.» در ديدگاه امام خميني(ره) آنهايي که وحدت و آرامش مردم را هدف قرار مي دهند، فساد مي کنند و حرف تفرقه افکنان در کساني اثر مي کند که در معنويت سستي داشته باشند.در روزهايي که ايران اسلا مي مورد انواع تهديدها و تحريم ها قرار مي گيرد، يکرنگي و وحدت بخش هاي مختلف مي تواند راهي براي عبور از مشکلا ت باشد. اما به راستي امروز آيا همه گروهها اين مسايل را مورد توجه قرار داده اند؟ امام(ره) همواره به مسوولا ن تذکر مي دادند که مردم صاحبان اصلي انقلا ب و کشور هستند، ولي نعمت زمامداران و دولتمردان هستند و وظيفه شرعي و قانوني آنان است که خادم ملت باشند. خوب است گاه گاهي اين گفتارها را بازخواني کنيم و به توصيه وحدت توجه کنيم;توصيه اي که براي عموم مسلمين کاربرد دارد; چه در لبنان، چه در ايران و چه در تمامي بلا د اسلا مي.
دیدگاه تان را بنویسید