اگر گسل خاورميانه فعال شود...

کد خبر: 115092

دکتر حشمت الله فلاحت پيشه

خاورميانه به دليل وضعيت ترانزيتي خود همواره محل توجه بوده است. از حدود يکصد سال پيش موضوع «انرژي» اين اهميت را دو چندان ساخته است. البته به عوامل تاريخي فوق بايد، عامل امروزين «جنگ تمدن ها» را نيز افزود. در قالب اين تئوري اولين جنگ بزرگ غرب بعد از جنگ سرد، جنگ در مرزهاي فراملي اسلامي است. جنگي که در آيين «آرماگدون» (آخر زمان) جرج بوش (دوم) جنبه مقدس به خود گرفت و مزاياي مالي آن باعث شد که سرمايه اندوزان آمريکايي و غربي مانع خاموش شدن شعله هاي آن شوند. خاورميانه به دليل وضعيت ترانزيتي خود همواره محل توجه بوده است. از حدود يکصد سال پيش موضوع «انرژي» اين اهميت را دو چندان ساخته است. البته به عوامل تاريخي فوق بايد، عامل امروزين «جنگ تمدن ها» را نيز افزود. در قالب اين تئوري اولين جنگ بزرگ غرب بعد از جنگ سرد، جنگ در مرزهاي فراملي اسلامي است. جنگي که در آيين «آرماگدون» (آخر زمان) جرج بوش (دوم) جنبه مقدس به خود گرفت و مزاياي مالي آن باعث شد که سرمايه اندوزان آمريکايي و غربي مانع خاموش شدن شعله هاي آن شوند. بنابراين ما در وضعيت خطيري به سر مي بريم. محاسبات عقلي و منطقي مي گويد که نبايد موضوع «ايران» را وارد فضاي بحران کرد. اما بر اساس تجربيات تاريخي اغلب بحران سازي هاي غرب حاصل محاسبات اشتباه بوده است و يا اينکه مردم و سياستمداران آن کشورها به طور معمول در راستاي منافع اقتصادي کسان ديگر بسيج شده اند، بدون آنکه خود از شرايط پشت پرده آگاهي داشته باشند. زماني که در نيمه اول دهه ميلادي گذشته دولت آمريکا بزرگترين قرارداد نظامي خود در توليد نسل جديد بمب افکن ها را با رقم200 ميليارد دلار منعقد ساخت و اوباما همزمان با دريافت «جايزه صلح نوبل» افزايش سنواتي بودجه نظامي را در دستور کار قرار دارد، واقع گرايان به اين نتيجه رسيدند که دنياي امروز را سخنراني ها مديريت نمي کند. قطعنامه1929 شوراي امنيت سازمان ملل متحد در چنين فضايي صادر شد. آمريکايي ها که از اواسطه دهه1990 ميلادي براي فرامرزي کردن قوانين تحريم ضد ايراني «داماتو» و «هلمز برتون» با مقاومت اروپايي ها مواجه بودند، تحت پوشش قطعنامه هاي اخير به آن هدف خود نزديک مي شوند. در آن ايام که قوانين آمريکايي تحريم ايران با چهل خودنويس اعطايي شرکت هاي آمريکايي به کلينتون (رئيس جمهور وقت) امضا گرديد، بلافاصله يکصد شرکت نفتي اروپايي در تهران گردهم آمدند و براي شرکت در مناقصه هاي نفتي جمهوري اسلامي اعلام آمادگي کردند. اکنون اوباما در تلاش است تا با همراه کردن شرکت هاي اروپايي در تحريم ايران به انتقادات شرکت هاي آمريکايي در اين رابطه پايان دهد. شرايط فوق در يک روند کاذب شکل گرفته است. اول اينکه؛ تحريم ها، تحريم هوشمند ادعايي آمريکا و همراهانش نيست. هدف از تحريم هاي هوشمند، ضربه زدن به برنامه هاي هسته اي، نظامي و موشکي يک کشور است. اما اين تحريم ها، توسعه کل کشور ايران را نشانه گرفته و با نشانه گرفتن فرصت هاي اقتصادي و تجاري ايران، آشکارا مقابله با ملت ايران را در دستور کار قرار مي دهد. موضوع دوم اينکه نام بردن از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و شرکت هاي مهندسي مرتبط، با هدف نظامي جلوه دادن برنامه هاي هسته اي ايران صورت مي گيرد. بعد از جنگ تحميلي عراق عليه ايران، صدام حسين تنها با تعريف ماموريت هاي نظامي جديد در کويت، داخل عراق و سپس جنگ با ناتو، مانع تغيير شرايط به سودسازندگي کشور شد. اما در جمهوري اسلامي همه ظرفيت هاي مهندسي نظامي در خدمت سازندگي کشور قرار گرفت و کارهاي عظيمي که تحت تحريم شرکت هاي غربي، قابل انجام نبود، با استفاده از ظرفيت هاي به دست آمده در جنگ صورت گرفت و سرانجام اينکه برخي کشورهاي منطقه جهت پيوستن به تحريم ايران تحريک مي شوند. هدف مخالفان ايران از تحريک کشورهاي فوق، ضربه زدن به توان تحريم ناپذيري ايران در چهارده مرز آبي و خاکي خود است. شرايط کنوني پيش از آنکه نيازمند تقابل باشد، نيازمند تدبير است. ائتلاف ناصادق برخي از قدرت ها عليه ايران به کسب اجماع بين المللي عليه جمهوري اسلامي اميدوار نيست. به عنوان نمونه در مورد کره شمالي که حتي بمب هسته اي را آزمايش کرده است،111 کشور به تحريم هاي مربوط به آن نپيوستند. اين در حالي است که برنامه ايران مسالمت آميز بوده و به رغم شعارهاي سياسي - تبليغاتي عليه آن، سندي مربوط به تخطي از اساسنامه آژانس و «ان.پي.تي» وجود ندارد. لذا افکار عمومي منصف دنيا مي دانند که موضوع هسته اي، بهانه تازه غرب براي بحران سازي در خاورميانه است. درآينده5+1 تلاش خواهد کرد که مسير مذاکره را تنها از محل تبادل سوخت (اجراي ناقص بيانيه تهران) احيا کند. در حالي که بدون اجراي دو بند ديگر بيانيه تهران يعني تضمين حق ايران در رسيدن به فناوري صنعتي سوخت هسته اي و پرهيز از راهکارهاي تقابلي، مبادله سوخت اشتباه است. بويژه آنکه قطعنامه1929 هر گونه مبادله هسته اي با ايران را ممنوع کرده است و با اين وجود خارج ساختن سوخت هسته اي از کشور در اين رابطه معنايي جز خود تحريمي ايران ندارد. احتمال فعال شدن خطوط گسل اصلي خاورميانه واقعيت ديگري است که دلسوزانه بايد نسبت به آن هشدار داد. جمهوري اسلامي ايران را به عنوان رهبر دادخواهي هاي اسلامي سه دهه اخير در خاورميانه نمي توان با عراق يا افغانستان مقايسه کرد. آمريکا و ناتو حتي توان مديريت جنگ در دو کشور محصور عراق و افغانستان را نداشتند. درگيري با ايران به معناي افتادن در يک جنگ منطقه اي است که ما معتقديم قطعنامه1929 پيش از آنکه نقش پيشگيرانه داشته باشد، به عامل شتابزاي آن تبديل شده است. بر اساس تجربه تحولات عراق، ايران به جاي افتادن در سراشيبي قطعنامه هاي شوراي امنيت، سياست پيشدستانه اي را در پيش مي گيرد که طبق آن اگر قرار است ترانزيت و تجارت در شرايط امن صورت گيرد، اين امنيت نبايد استثنا داشته باشد. جمهوري اسلامي داراي150 ميليارد دلار مبادله خارجي است و طبعا اجازه نخواهد داد در فضاي سياسي شکل گرفته، ديگران فرصت هاي توسعه را از آن بربايند. ضمن آنکه طبق مصوبه مجلس دولت از اين حق برخوردار است که در قبال دولت هايي که عليه کشتي ها و هواپيماهاي ايران اقدام ايذايي انجام دهند، مقابله به مثل نمايد. ايرانيان مي دانند که همه اقدامات تحريمي، تهديدي، تحديدي فوق در راستاي جنگ تمدن ها صورت مي گيرد. آنها از آرامش و توسعه ايران ناراضي اند. ده ها تدبير منطقه اي، مانور مشترک و هزينه هاي نظامي گزاف نتوانسته است امنيت دلخواه آمريکا را در ميان همپيمانان آن تامين نمايد. در حالي که مردم ايران با تکيه بر وحدت و خود اتکايي دروني به اين مهم دست يافته اند. تجربه عراق و افغانستان کافي است که مردم ايران با اتحاد داخلي به خنثي سازي روند اقدامات ايذايي آمريکا و همپيمانان آن ادامه دهند. در اين دو کشور هر خانواده اي داغ از دست دادن عزيزان خود را به دست اشغالگران يا عوامل داخلي تطويل بحران به دل دارد و اکنون آينده توسعه آنها به شدت مبهم و نوميد کننده است. توطئه گران بيروني در طول31 سال گذشته براي ضربه زدن به امنيت و منافع ملي ايران، خطوط گسل خاورميانه را فعال ساخته اند، اما هر شقاقي زماني که به مرز ايران رسيده با وحدت و انسجام داخلي ايرانيان بي ثمر مانده است، اما اگر اين توطئه عليه سرزمين محوري ايران زمين شکل گيرد، خطوط واقعي گسل در منطقه به گونه اي فعال خواهد شد که مديريت آن براي شروع کنندگان بحران غير ممکن مي گردد. به طور طبيعي هر بازيگري که در اقدامات ضد ايراني شريک شود، هدف اقدام مقابله به مثل ايران قرار خواهد گرفت. و سرانجام روي سخن با آن دسته از کشورهاي منطقه است که در معرض خودسوزي رژيم صهيونيستي قرار دارند. سران اين رژيم نوميدي نسبت به آينده حيات مسالمت آميز خود در منطقه را پنهان نمي کنند و با رشد آگاهي تاريخي مسلمانان منطقه نوميدي آنها بيشتر خواهد شد. لذا انتظار مي رود، کشورهاي خاورميانه به جاي افتادن در دام راهبردهاي ويرانساز صهيونيست ها در «تل آويو» و «واشنگتن» در راستاي راهبرد منطقه اي جمهوري اسلامي، به ساختاري بينديشند که در آن هيچ گونه عامل بيروني تفرقه، تجاوز و بحران جايگاهي ندارد.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت