ضرورت بازسازی منابع قدرت

کد خبر: 116154

دکتر امير محبيان

منابع قدرت در جامعه از اهدافي هستند که معمولا براي براندازي به آنهاحمله شده يا برآنها فشار آورده مي شود تا رقبا بتوانند نتايج مورد نظر رادر چانه زني هاي پنهان به دست آورند. مهمترين منابع قدرت اين گونه دسته بندي شده است: 1.اقتدار يا مشروعيت حاکم و صادر کننده فرمان که مردم بر حسب آن خود راموظف به پيروي مي دانند. 2.منابع انساني حامي يا واسطه هاي مردمي هوادار حکومت که اعمال قدرت توسطاو را تسهيل مي کنند. 3.مهارت يا دانش حکومت که حکمفرما يا شخصا داراي آن است يا توسط نخبگانپشتيبان تامين مي شود. نظير سياستنامه نويسي هاي دوران گذشته که اين دانشرا توصيه وار به حاکمان انتقال مي داد. 4.منابع مادي و مالي لازم براي اعمال حکومت که اکنون قدرت هاي رسانه ايهم درون همين سرفصل دسته بندي مي شود. 5. عوامل غير ملموس قدرت که درون ذهن و انديشه توده ها قرار داشته وآمادگي دروني براي پذيرش اوامر و نواهي حاکمان را مهيا مي سازد. 6. مجازات يا قدرت تنبيه حکومت که از مرزهاي تخلف ناپذير يا خطوط قرمزحکومتي پاسداري مي کند. منابع قدرت در جامعه از اهدافي هستند که معمولا براي براندازي به آنهاحمله شده يا برآنها فشار آورده مي شود تا رقبا بتوانند نتايج مورد نظر رادر چانه زني هاي پنهان به دست آورند. مهمترين منابع قدرت اين گونه دسته بندي شده است: 1.اقتدار يا مشروعيت حاکم و صادر کننده فرمان که مردم بر حسب آن خود راموظف به پيروي مي دانند. 2.منابع انساني حامي يا واسطه هاي مردمي هوادار حکومت که اعمال قدرت توسطاو را تسهيل مي کنند. 3.مهارت يا دانش حکومت که حکمفرما يا شخصا داراي آن است يا توسط نخبگانپشتيبان تامين مي شود. نظير سياستنامه نويسي هاي دوران گذشته که اين دانشرا توصيه وار به حاکمان انتقال مي داد. 4.منابع مادي و مالي لازم براي اعمال حکومت که اکنون قدرت هاي رسانه ايهم درون همين سرفصل دسته بندي مي شود. 5. عوامل غير ملموس قدرت که درون ذهن و انديشه توده ها قرار داشته وآمادگي دروني براي پذيرش اوامر و نواهي حاکمان را مهيا مي سازد. 6. مجازات يا قدرت تنبيه حکومت که از مرزهاي تخلف ناپذير يا خطوط قرمزحکومتي پاسداري مي کند. *** عمليات براندازي يا انقلابات سياسي معمولا منابع قدرت را هدف ميگيرند ومي کوشند اقتدار يا مشروعيت حاکم را زير سئوال برده ، منابع انساني حامياو را دچار ريزش و تزلزل روحي کنند، مهارت يا دانش حکومت را که بايد باصبر و تحمل و متانت همراه بوده به سوي عجله در واکنش ها،بي تحملي واشتباهات مکرر سوق دهند، منابع مادي و مالي لازم براي اعمال حکومت را ازطريق اعتصابات يا اقدامات مشابه تضعيف نمايند،عوامل غير ملموس قدرت را ازپذيرش به مقاومت در برابر اوامر حکومتي تغيير جهت دهند و نهايتا حکومت راوادار کنند که به آخرين عامل حکومتي يعني مجازات يا قدرت تنبيه اتکاءنمايد.که در اين صورت حکومت اگر بماند غير مردمي و همواره در آستانه سقوطاست و اگر نماند که نتيجه براندازي يا انقلاب حاصل است. *** وقايع سال گذشته پس از انتخابات رياست جمهوري در صدد نتيجه گيري ازفرايندي بود که نقطه شروع آن به اولين سال هاي انقلاب مي رسد.هر چندشواهدنشان داده است که ارزيابي معارضان انقلاب اسلامي در برآورد ميزان صدماتوارده به منابع قدرت در جمهوري اسلامي غلط بود ولي اگر گمان کنيم اينمنابع هيچ نيازي به بازسازي هم ندارند به خطا رفته ايم.گذشت زمان و ظهورنسل هاي نو به تنهايي ضرورت بازسازي هر چند گاه يکبار منابع قدرت راگوشزد مي کند چه رسد به زماني که گروهي در درون به تنهايي يا با حمايتبيگانگان به اين منابع صدمه وارد مي کنند. اصولگرايان به عنوان بخشي فعال از منابع انساني حامي يعني يکي از منابعقدرت جمهوري اسلامي موظفند در اين راستا عمل کنند. اتکاء به تحليل هايزمان گذشته يا دلخوشي به عنصر مجازات يا قدرت تنبيه حکومت به عنوان عنصرکافي براي بقا کوته انديشي خواهد بود. لذا ضروري است اصولگرايان به صورت جدي با دامن زدن به بحث هاي فکري درونيضمن خاتمه دادن به دوران سکوت منفعلانه بي دليل ضمن غني سازي تئوريک خودشبکه اي از بحث هاي مفيد و مديريت شده در جامعه را سامان دهند که درنهايت بتواند منابع ديگر قدرت در نظام اسلامي را بازسازي نمايد والا سکوتدر اين زمان،نه تنها عمل سياسي تلقي نشده بلکه منجر به بي عملي شده ودرخوش بينانه ترين برداشت، خدمتي به نظام اسلامي به شمار نمي رود.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت