سيماي بي نشاط
رضا عموزادي
سرمقاله ابتکار: روي صحبتم با رياست محترم رسانه ملي کشور است. جناب آقاي ضرغامي، من و خانواده من و مردمان جامعه من تا کي بايد بنشينيم و نظاره گر برنامههاي کسل کننده و ملال انگيز از صدا و سيما باشيم.جنابعالي بهتر از هر کس ميدانيد که يکي ازکارکردههاي مهم رسانه ملي ايجاد شور و نشاط و شادماني در جامعه است. بسياري از جامعه شناسان و روان شناسان معتقدند نشاط و شادماني موجب پيشرفت و توسعه اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي است. شادي ونشاط يک نياز فردي واجتماعي ويک ضرورت براي تأمين سلامت روان به شمارمي آيد. در سايه شادي است که زندگي معنا و مفهوم پيدا ميکند و دلها بهم نزديک ميشود و شادي اجتماعي، بهداشت روحي و رواني براي افراد جامعه ايجاد ميکند. سهم شما و مديران شما در ترويج فرهنگ شادي و نشاط در جامعه چقدر است؟ چرا صدا و سيما از فرصتها ي پيش رو در اعياد ملي و مذهبي به خوبي استفاده نميکند؟ ايام ماه شعبان، ماه شادي، شور، شعف و شادماني شيعيان است. فرصتي بسيار مغتنم پيش روي مديران سازمان صدا و سيما که متاسفانه به راحتي با ساخت چند برنامه روتين تکراري و کسل کننده وبدون هيچ گونه خلاقيت و جاذبه هنري از دست ميرود . اگرچه در تقويم سالانه ما ايرانيان بسيار است از ايامي که شادي آفرين هستند. اما رسانه ملي کمتر به اين مهم توجه ميکند و با ساخت چند برنامه سطحي از آن ميگذرد. به اعتقاد بنده بين برنامههاي مناسبتي سوگواري و اعياد تفاوت چنداني ديده نميشود. پخش گفتگويهاي دو نفره و چند نفره و بعضاً خسته کننده در ايام عيد آن هم در تمامي شبکهها براي آحاد مردم خارج از حوصله بوده و شادي آفرين نيستند. مخاطبي که در ايام عيد پاي گيرنده تلوزيون مينشيند حوصله وعظ و خطابه و سخنراني را ندارد. بلکه او به اميد پخش تصاويري شادي آفرين، موسيقيهاي زيبا، آوازهاي دلنشين و برنامههاي مفرح و سرگرم کننده پاي گيرنده خود مينشيند. بارها و بارها اتفاق افتاده است افراد در يک روز تعطيل و عيد ترجيح ميدهند دور هم پاي برنامههاي رسانه ملي بنشينند ولي متاسفانه چون در هيچ شبکهاي نياز خود را نمييابند با عصبانيت گيرنده خود را خاموش ميکنند و در پي سرگرميهاي ديگري ميروند. مولوديها و سرودها ي مذهبي هم آنقدر کوتاه و ناقص ودر ساعاتي نامناسب پخش ميگردند که هيچ حسي در بيننده برانگيخته نميکنند. در يک بررسي کلي از برنامههاي صدا و سيما به وضوح جاي خالي برنامههاي شادي آفرين را ميتوان حس کرد. چرا رسانه ملي ما در گرياندن و يا نشان دادن غم ومصيبت به وظايف خود به شايستگي عمل ميکند اما در پرداختن به شادي و نشاط در اعياد ديني و مذهبي بسيار ناتوان است. رياست محترم سازمان صدا و سيما، در عصري که دنيا اسب ماهواره را زين کرده و چهار نعل ميتازد و در برههاي که بر روي هر بام و تراسي بشقابهاي آهنين، جهان را در جعبه کوچک تلوزيون خانهها به نمايش ميگذارد. بايد فکر ي جدي و عاجل به حال رسانه ملي شود. بدون شک برنامههاي امروز رسانه ملي به ويژه در بخش سرگرمي و طنز نيازخانوادهها به خصوص جوانان را برآورده نميسازد. به نظر ميرسد با توجه به اهميت موضوع شادي و نشاط اجتماعي و تاثيررسانه ملي درايجاد روحيه اميد به زندگي، شبکهاي با رويکرد صرفاً سرگرمي و طنز تحت عنوان شبکه خنده و سرگرمي به شبکههاي تلوزيون اضافه گردد. چو شادي بکاهد بکاهد روان خرد گردد اندر ميان ناتوان
دیدگاه تان را بنویسید