تساهل درون گفتمانی

کد خبر: 117802

محمد کاظم انبارلويي

اصولگرايان در يک دهه اخير مورد اقبال مردم قرار گرفته اند اين اقبال به دليل آن بوده که يک گفتمان اصيل را که منطبق بر مطالبات حقيقي مردم مي باشد، نمايندگي مي کنند. چون اصولگرايي طيف هاي وسيعي از رجال سياسي و مذهبي و نيز گروه ها و احزاب و جمعيت هاي گوناگوني را پوشش مي دهد از همان ابتدا همگان «نقد درون گفتماني» را به عنوان يک اصل پذيرفتند. اضلاع اصولگرايي بي هيچ پروايي نقادي هاي خود را داشتند و گاهي نقدها از مسير ادب و آداب نقادي هم منحرف مي شد. پذيرش گفتگو به عنوان يک اصل در کنار نقادي ها همواره وحدت آفرين و متضمن همگرايي جبهه اصولگرايي در کشور بوده است اما گاهي برخي اضلاع طاقت از کف مي دادند و به جاي عقلانيت و منطق مسير ديگر را براي اثبات حقانيت خود مي رفتند. اين مسيرها هيچ گاه جواب نداده و خطر نوعي واگرايي در جبهه اصولگرايي را گوشزد مي کرده است. امروز همه شخصيت ها و احزاب اصولگرا به اين نتيجه رسيده اند که نبايد گفتگوها بويژه گفتگوهاي رسانه اي طوري شکل گيرد که اقطاب گفتگو «اره» ببرند، «تيشه» بياورند. اين راه درستي براي ساماندهي نقد درون گفتماني نيست. لذا بايد نوعي تساهل درون گفتماني و تسامح در مراودات و گفتگوها را بپذيرند. مدارا و آسان گرفتن و نهايتا کنار گذاردن بي مهري ها راهي براي کشف حقيقت و دستيابي براي رسيدن به مسير درست است اصولگرايان بايد بدانند در طيف وسيع اصولگرايي که هر زمان به وسعت آن - به دليل حقانيت آن - افزوده مي شود، اختلاف ديدگاه ها و سلايق وجود دارد که همه آن ديدگاه ها بايد در چارچوب اصول پذيرفته شود. اصولگرايان در يک دهه اخير مورد اقبال مردم قرار گرفته اند اين اقبال به دليل آن بوده که يک گفتمان اصيل را که منطبق بر مطالبات حقيقي مردم مي باشد، نمايندگي مي کنند. چون اصولگرايي طيف هاي وسيعي از رجال سياسي و مذهبي و نيز گروه ها و احزاب و جمعيت هاي گوناگوني را پوشش مي دهد از همان ابتدا همگان «نقد درون گفتماني» را به عنوان يک اصل پذيرفتند. اضلاع اصولگرايي بي هيچ پروايي نقادي هاي خود را داشتند و گاهي نقدها از مسير ادب و آداب نقادي هم منحرف مي شد. پذيرش گفتگو به عنوان يک اصل در کنار نقادي ها همواره وحدت آفرين و متضمن همگرايي جبهه اصولگرايي در کشور بوده است اما گاهي برخي اضلاع طاقت از کف مي دادند و به جاي عقلانيت و منطق مسير ديگر را براي اثبات حقانيت خود مي رفتند. اين مسيرها هيچ گاه جواب نداده و خطر نوعي واگرايي در جبهه اصولگرايي را گوشزد مي کرده است. امروز همه شخصيت ها و احزاب اصولگرا به اين نتيجه رسيده اند که نبايد گفتگوها بويژه گفتگوهاي رسانه اي طوري شکل گيرد که اقطاب گفتگو «اره» ببرند، «تيشه» بياورند. اين راه درستي براي ساماندهي نقد درون گفتماني نيست. لذا بايد نوعي تساهل درون گفتماني و تسامح در مراودات و گفتگوها را بپذيرند. مدارا و آسان گرفتن و نهايتا کنار گذاردن بي مهري ها راهي براي کشف حقيقت و دستيابي براي رسيدن به مسير درست است اصولگرايان بايد بدانند در طيف وسيع اصولگرايي که هر زمان به وسعت آن - به دليل حقانيت آن - افزوده مي شود، اختلاف ديدگاه ها و سلايق وجود دارد که همه آن ديدگاه ها بايد در چارچوب اصول پذيرفته شود. اگر مديريت گفتگوها در چارچوب هاي فکري و عقيدتي پذيرفته شده درست انجام شود به تعميق و بسط گفتمان اصولگرايي منجر خواهد شد و حيات اصولگرايي را تضمين مي کند. برخي اصرار دارند گفتگوها را از حالت چهره به چهره خارج کنند و در ريل عناد و لجاجت در رسانه ها سوزن باني کنند. نمي خواهم نام اين برخي را افراطيون اضلاع اصولگرايي بگذارم چرا که برخي از آنها نفوذي هايي هستند که ازطرف رقيب، مامور به تعميق شکاف اصولگرايي هستند و هيچ تمايلي به وحدت و همگرايي اصولگرايان نشان نمي دهند اين عده مامور هستند خطر تهديد نظامي آمريکا و تحريم اروپا و ضرورت مقابله با آن را کم رنگ جلوه دهند. اينها مامورند با تردستي سياسي جريان فتنه را تبرئه کنند و انگشت اتهام براي فتنه گري را به سمت و سوي يکي از اضلاع اصولگرايي نشانه روند. اينها اخلال در روابط قوا را در دستور کار دارند و نمي خواهند ولي فقيه در مديريت قوا و نظام «بسط يد» داشته باشد. اينها نقد دولت و بويژه احمدي نژاد را نه به قصد اصلاح بلکه به عنوان نقد نظام و رهبري نگاه مي کنند. آنها تساهل و تسامح درون گفتماني را قبول ندارند و اصرار به رد و طرد ظرفيت هاي اضلاع اصولگرايي دارند تا آنجا که هيچ ظرفيتي براي مقابله براي هجوم دشمن و رويارويي با فتنه داخلي وجود نداشته باشد. آنها نگاه صفر و صدي به مسائل دارند و هر کس را که عددي در اين بين کشف کند براي وحدت و همگرايي تخطئه مي کنند. راه حل برخورد با اين جماعت آن است که عقلاي اصولگرايي ابتدا سياست «آرام سازي» را پيشه کنند تا در سايه آن به «اقناع سازي» برسيم. ما در وادي اقناع سازي به وحدت و همگرايي مي رسيم. عرصه اقناع سازي عرصه ظهور عقلانيت اسلامي براي حفظ دستاوردهاي جريان اصولگرايي است. در آنجا کلفتي صدا و درشتي رگ گردن جواب نمي دهد. آنچه در آن وادي مطرح است منطق و عقلانيت است که به روح و قلب و مغز اصولگرايي آرامش و اجازه تداوم حيات مي دهد.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت