جمهوري: نقاب تغيير بر چهره اشغالگري

کد خبر: 118619

باراك اوباما، رئيس‌جمهور آمريكا اعلام كرد واشنگتن به وعده‌هايش براي خروج كامل نظاميان آمريكائي از عراق حتي 16 روز زودتر از موعد مقرر عمل كرده و بدين ترتيب آخرين نفرات نظامي مرتبط با عمليات رزمي از عراق خارج شده‌اند. در برخورد اول چنين تصور ميشود كه گويا پرونده اشغال عراق توسط آمريكا و مزدورانش بسته شده و ملت عراق از زير يوغ اشغالگران آزاد گرديده است. اما بررسي‌هاي بيشتر نشان مي‌دهد كه عملاً تغيير چنداني در اصل ماجرا پديد نيامده و آمريكا همچنان به حضور نظامي خود در عراق ادامه مي‌دهد. وزارت دفاع آمريكا (پنتاگون) اعلام كرده است با خروج يك تيپ رزمي از عراق، آمريكا از اين پس هيچگونه نيروي رزمي در عراق نخواهد داشت ولي همچنان 50 هزار نظامي آمريكائي در اين كشور باقي خواهند ماند. بعلاوه قرار است طي يكسال آينده، تركيب نيروها نيز تغيير نمايد ولي در عوض حدود 7 هزار تن تحت عنوان شركتهاي امنيتي خصوصي، به عراق اعزام شوند يا آنكه تعداد نيروهاي امنيتي موجود به 7 هزار تن افزايش يابد. مقامات پنتاگون و ارتش آمريكا تصريح كرده‌اند آمريكا به تمامي مأموريت‌هاي قبلي خود در چارچوب مقابله با تروريسم در عراق همچنان ادامه خواهد داد و حتي درصورت نياز به عمليات رزمي در عراق نيز در هر مقياسي كه لازم باشد، خواهد پرداخت. علاوه بر اين واشنگتن به شركتهاي امنيتي خصوصي اين امكان را مي‌دهد كه با دست بازتري در عراق عمل كنند. بدين ترتيب كاملاً روشن است اولاً قرار نيست تحت هيچ شرايطي تعداد واقعي نيروهاي آمريكائي در عراق به "صفر" برسد بلكه از سال آينده فقط عنوان و تعريف نيروهاي آمريكائي مستقر در عراق تغيير مي‌كند و آنها به بهانه آموزش نيروهاي عراقي و نظارت بر ساماندهي و عمليات ارتش عراق همچنان در اين كشور باقي خواهند ماند. ثانياً شركت‌هاي باصطلاح امنيتي قرار است دقيقاً به همان كاري مشغول باشند كه ارتش آمريكا در چارچوب طرح اشغال عراق سرگرم انجام آن بوده است. از اين پس نظاميان ارشد و حتي نظاميان سطوح پائين تر، در چارچوب شركتهاي امنيتي خصوصي، سازماندهي شده و به عراق باز مي‌گردند و حتي نظاميان داوطلب تحت همين عنوان در عراق باقي مي‌مانند ولي از طريق فرماندهي نظامي فعاليت نخواهند كرد بلكه در چارچوب شرح وظايف سازماني بعنوان يك كارمند شركتهاي امنيتي خصوصي به انجام همان كارها مي‌پردازند. اين بدان معني است كه فقط اونيفورم نظامي متعلق به ارتش آمريكا را تحويل مي‌دهند و از اونيفورم شركتهاي جديدالتأسيس امنيتي و تحت فرمان شركتها استفاده مي‌كنند كه در اصل، همانها نيز توسط نظاميان ارشد با تغيير لباس نظامي اداره مي‌شوند. با اينهمه، حتي همين طرح نيز هيچگونه ضمانت اجرائي ندارد كه عيناً عملي شود و آمريكا هيچگونه تعهدي را در اين زمينه نمي‌پذيرد. دريادار "مايكل مولن" رئيس ستاد ارتش آمريكا تصريح كرده است كه آمريكا تا 10 سال ديگر در عراق باقي خواهد ماند و تا هر زمان لازم باشد براي مبارزه با تروريسم، وارد عمل خواهد شد. دريادار "مولن" مي‌گويد آمريكا از تعهداتش براي سركوب تروريسم و حمايت از مردم عراق تخطي نمي‌كند و هر جا لازم باشد به حضور نظامي در هر اندازه‌اي كه ضرورت ايجاب كند، متعهد است. اين اظهارات رئيس ستاد ارتش آمريكا نشان مي‌دهد كه سرفرماندهي ارتش آمريكا هم نمي‌داند واشنگتن در قبال جنگ عراق، چه برنامه‌اي دارد و اقدام بعدي چيست؟ يا آنكه ميان بخش‌هاي سياسي و نظامي در قبال مديريت جنگ در عراق، اختلاف نظرهاي جدي وجود دارد كه در عين اعلام كاخ سفيد در مورد خروج نظاميان، هنوز ژنرالها بر طبل جنگ مي‌كوبند. جدي‌ترين نمودهاي ناشي از اختلاف نظر نظاميان و سياستمداران را در اظهارات ژنرال "استنلي مك كريستال" درباره رئيس‌جمهور آمريكا و سياستمداران پيرامونش دقيقاً شاهد بوديم كه البته به بركناري وي انجاميد لكن تضاد آشكار نظاميان و سياستمداران را به نمايش گذاشت. با قطع نظر از اين مسائل، اكنون لازم است اشغالگران شرور آمريكائي درباره كارنامه سياه خود در عراق پاسخگو باشند. راستي اشغال عراق براي تامين چه اهدافي صورت گرفت و اشغالگران كدام هدف اعلام شده را تحقق بخشيدند؟ * قرار بود عراق، بهشت دمكراسي خاورميانه شود ولي عملاً به "بهشت تروريستها" مبدل شده است و كمترين اميدي به پايان اين روند فاجعه بار وجود ندارد. * قرار بود بعثي‌هاي شرور براي هميشه از قدرت در عراق كنار گذاشته شوند ولي امروزه به اصلي‌ترين انتخاب اشغالگران براي تصاحب قدرت مركزي حكومت در عراق تبديل شده‌اند. * قرار بود بازسازي و نوسازي و رشد و شكوفائي عراق و سطح رفاه عمومي در اين كشور به جائي برسد كه مردم عراق عليرغم تحمل سالهاي سختي و رنج و فلاكت در رژيم صدام احساس آرامش خاطر كنند كه سرانجام به رفاه و شكوفائي و بالندگي رسيده‌اند ولي تصوير تاريكي كه اشغالگران براي عراق امروز ترسيم كرده اند، جائي براي خوشبيني باقي نگذاشته است. به راستي سئوال جدي اينست كه آمريكا به كدامين هدف و برنامه‌اش در عراق دست يافته است؟ دو ميليون كشته، 5/4 ميليون يتيم و بي سرپرست، 4 ميليون آواره، سه ميليون مجروح و معلول در كشوري كه تقريباً بدون استثنا تمامي زيرساختهاي آن به كلي ويران و يا غيرقابل استفاده شده است، دستاورد اشغال عراق است. مطابق گزارشات نهادهاي نظارتي فدرال و كنگره دستكم يكصد ميليارد دلار از بودجه‌هاي تخصيصي به بازسازي و نوسازي عراق توسط مقاطه كاران و شركتهاي آمريكائي حيف و ميل شده و اساساً در عراق هزينه نشده است بلكه با حساب سازي، جعل سند و گزارشات غيرواقع به طرز فريبكارانه اي، در دفاتر مربوطه "حساب سازي" شده است. اين درحالي است كه مطابق برآورد اوليه قرار بود اين جنگ 50ميليارد دلار هزينه در برداشته باشد ولي تاكنون بيش از هزار ميليارد دلار هزينه شده است و قرا ر است ارتش آمريكا با نام ديگري 10 سال بيشتر در عراق حضور خود را حفظ كند. مرور كارنامه سياه اشغالگران عراق واقعيت‌هاي فراواني را در ذهن‌ها تداعي مي‌كند و مشخص اً به ملت عراق، دنياي اسلام و مجامع بين‌المللي اين حق را مي‌دهد كه آمريكا و ساير اشغالگران عراق را محاكمه كنند و خواستار پرداخت غرامت بخاطر جنايات ارتكابي در عراق شوند.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت