جمهوري اسلامي تحليل سياسي هفته

کد خبر: 119044

بسم‌الله الرحمن الرحيم ماه مبارك رمضان به نيمه رسيد در حاليكه عمرها به سرعتي باورنكردني سپري مي‌شوند و شايد تنها چيزي كه در اين ميان تسلاي دل غارت‌زدگان و سرمايه از كف‌دادگان باشد، پاداشي است كه در قبال آن بدست مي‌آورند. خوشا به حال كساني كه بهره آنها از گذر عمر، كسب رضوان الهي باشد. با اين وصف دو هفته از ضيافت الهي را پشت‌سر گذاشتيم پس بايد اين گنج پربها را قدر دانست كه اگر بي‌حاصل از دست برود، افسوس طولاني را در پي دارد. اين ماه پرفضيلت كه به نيمه مي‌رسد، قمر منير آن درخشان مي‌شود و گويي همه جا آئينه‌دار طلعت بي‌مثال كريم اهل بيت(ع)، امام حسن مجتبي مي‌شود. به همين مناسبت و در گراميداشت ميلاد خجسته سبط اكبر، معنويت اين ايام دوچندان است و سفره‌هاي احسان به نام اين باب رحمت يزدان گشوده مي‌گردد و دستگيري از نيازمندان به تأسي از آن امام كريم فراگير مي‌شود. پس زهي سعادت براي آنان كه در اين روزها به ياري مستمندان شتافته و دست افتادگان را مي‌گيرند و قطرات اشك را از گونه‌هاي نمناك افراد بي‌بضاعت پاك مي‌كنند. هفته آينده به لحاظ نزديكي به شبهاي قدر و جلوه رحماني و غفران كبريايي حضرت حق از اهميت ويژه‌اي برخوردار است و مومنان خود را براي برپايي ليالي قدر و شبهايي كه با هزاران ماه هم قابل قياس نيست، آماده مي‌كنند. هفته اول شهريور ماه همچنين يادآور شهادت جانگداز دو خدمتگزار بي‌منت به انقلاب و ملت يعني شهيدرجايي و باهنر است كه در كسوت رئيس جمهور و نخست وزير در آتش كين دشمنان نظام سوختند و راه را براي امت روشن ساختند. به همين مناسبت از سوم تا نهم شهريورماه به عنوان هفته دولت نامگذاري شده است. واقعيت اينست كه علاقه مردم به اين دو شهيد بزرگوار بي‌علت نبود زيرا اين دو كبوتر سبكبال و بي‌ادعا، با رفتن زير بار مسئوليت سنگين، با جلوه‌هاي درخشاني از اخلاص، معنويت، اخلاق، ساده‌زيستي، شجاعت، استقلال‌طلبي، بيگانه‌ستيزي، آخرت‌گرايي و دنياگريزي، الگوهاي درخشاني از خدمتگزاري را به مردم ارائه كردند كه هنوز هم پس از گذشت حدود 30 سال از آن دوران، كام مردم با اين كرامت‌ها شيرين است و جاي خالي آنها را همواره احساس مي‌كنند و به روح پرفتوح آنها درود مي‌فرستند. آنان به واقع به دور از خط بازي وعوامفريبي و بدون آنكه بخواهند جناح خاصي را حاكميت ببخشند، به دنبال حاكم كردن روحيه عزت و كرامت مردم به عنوان صاحبان انقلاب بودند. آنها براي مردم نهايت احترام و كرامت را قائل بودند و در تحقق بخشيدن به عزت ملت و اخلاقي كردن جامعه از هيچ خدمتي فروگذار نبودند. اكنون گرچه اين دو شهيد در ميان ما نيستند ولي يادآنها كه عاشق خدمت بي‌منت به مردم بدون بهره‌برداريهاي جناحي بودند و مردم را عزيز و باكرامت مي‌خواستند، در اذهان ملت به يادگار مانده است. در يك كلام اين دو شهيد گرانقدر از اين باب عزيز بودند كه مردم را با عزت مي‌خواستند و براي مردم و كارگزاران وزير مجموعه‌هاي دولت، ارزش و احترام قائل مي‌شدند. در اين هفته موضوع سوخت‌گذاري نيروگاه اتمي بوشهر كه به يك سمبل ملي تبديل شده، بازتاب جهاني گسترده‌اي يافت. دشمنان انقلاب كه همواره از پيشرفتهاي جمهوري اسلامي ايران وحشت داشته‌اند، اين بار نيز نتوانستند نگراني خود پنهان كنند و در راس آن آمريكا و رژيم صهيونيستي و برخي هم‌پيمانان اروپايي آنها از حرص تكميل و راه‌اندازي اين نيروگاه كه صدها نمونه آنرا خود در كشورهايشان دارند، به خودزني و جوسازي تبليغاتي و ايجاد جو رواني پرداختند ولي همانگونه كه رهبر معظم انقلاب بارها اعلام كرده‌اند، مردم ايران با اين توپ و تشرها و فشارهاي سياسي و تبليغاتي از مواضع بر حق خود عقب‌نشيني نخواهد كرد و آنچه در پايان براي دشمنان انقلاب مي‌ماند، روسياهي است. در مرور مسائل خارجي هفته، تحولات فلسطين، عراق، پاكستان و افغانستان در صدر ساير گزارش و رخدادهاي خبري قرار داشتند. اعلام خبر از سرگيري مذاكرات سازش ميان تشكيلات خودگردان و رژيم صهيونيستي، به كارگرداني آمريكا، بازتاب گسترده‌اي پيدا كرد. كاخ سفيد روز جمعه گذشته اعلام نمود توافق حكومت خودگردان فلسطين و سران رژيم صهيونيستي را براي برگزاري مذاكرات مستقيم جلب كرده است و اين مذاكرات از روز 11 شهريور در واشنگتن آغاز خواهد شد. در پي اعلام اين خبر، گروههاي فلسطيني با آن به مخالفت برخاستند و از محمود عباس رئيس تشكيلات خودگردان خواستند از افتادن در اين دام صهيونيستي خودداري كند. توافق مقامات حكومت خودگردان با حضور در جلسه مذاكره‌اي كه از پيش، شكست آن كاملاً روشن و مشخص است مفهومي به جز انفعال و روحيه ذلت پذيري حاكم بر اين جريان ندارد. محمود عباس و گروه وي درحالي پذيرفته‌اند با نتانياهو و ديگر سردمداران صهيونيست بر سر ميز مذاكره بنشينند كه اين رژيم علناً اعلام كرده است هيچ حقوقي را براي فلسطيني‌ها به رسميت نمي‌شناسد و حاضر به دادن هيچ گونه امتيازي نيست. نتانياهو و اعضاي كابينه وي از افراطي‌ترين صهيونيستهاي تاريخ موجوديت رژيم صهيونيستي محسوب مي‌شوند و سياستهاي اين رژيم در طول دو سال گذشته تنها در جنايت افروزي، تجاوزگري بيشتر و توسعه طلبي متمركز بوده است. علاوه بر آن، كابينه نتانياهو در آستانه برگزاري اجلاس سازش شروطي را مطرح ساخته است كه مواضع ضد صلح اين رژيم را مورد تاكيد قرار مي‌دهد. آن چه مسلم است اين است كه محمود عباس براي پذيرش مذاكره به شدت تحت فشار آمريكا بوده است. در اين ميان نقش خائنانه رژيم‌هاي عرب وابسته و در رأس آنها، رژيم مصر را در تشويق حكومت خودگردان براي قبول اين ننگ نبايد ناديده گرفت. اعلام موافقت اتحاديه عرب با شركت در مذاكرات سازش كه ماه گذشته در جريان اجلاس وزيران خارجه اين اتحاديه عنوان شد، محرك اصلي در تشكيل اجلاس سازش آتي بود كه در آن اجلاس نيز مصر و عربستان نقش اصلي را در ترغيب ساير اعضاي اتحاديه عرب به عهده داشتند. اكنون، يكبار ديگر حكام سازش طلب و منفعل فلسطين و منطقه درصدد هستند آزموده را بيازمايند و دست خود را در سوراخي ‌كنند كه پيشتر، چندين بار از آن گزيده شده‌اند ولي متنبه نشده و عبرت لازم را نگرفته‌اند. قطعاً اين بار نيز همچون گذشته صهيونيستها چيزي به طرفهاي عربي نخواهند داد و ننگ ديگري براي سازش طلبان باقي خواهد ماند و حقانيت موضع كساني كه معتقدند بازپس گيري حقوق پايمال شده ملت فلسطين و ساير ملت‌هاي منطقه از صهيونيستها تنها از راه مقاومت و مبارزه ميسر است، آشكارتر خواهد شد. اين هفته در عراق نيز شاهد تحولات مختلفي بوديم. همزمان با وقوع چندين انفجار مرگبار، مقامات آمريكايي از خروج بخشي از نيروهاي خود از اين كشور خبر دادند. طي هفته جاري واشنگتن با جنجال و هياهوي تبليغاتي خروج 50 هزار نيروي خود را از عراق اعلام نمود اين درحالي است كه حدود 56 هزار نيروي اشغالگر همچنان در عراق باقي مانده‌اند و تاريخ مشخصي براي خروج اين نيروها اعلام نشده است. آمريكايي‌ها بهانه خود را براي ادامه حضور در عراق، ناتواني نيروهاي دولتي عراق در تامين امنيت عنوان مي‌كنند و حتي برخي مقامات آمريكايي اظهار داشته‌اند تا 10 سال ديگر نيروهاي آمريكايي در عراق باقي خواهند ماند. تمسك به موضوع ناتواني دولت عراق از تامين امنيت، يك توجيه فريبكارانه و غيرواقعي است چرا كه هم اكنون نيز كه آمريكايي‌ها در عراق حضور دارند، خشونت‌ها با شدت ادامه دارد و ناامني در اوج است، مضاف بر آن، بديهي است آمريكايي‌ها با امكاناتي كه در عراق در اختيار دارند به سادگي مي‌توانند به تشديد ناامني‌ها دامن بزنند تا ادامه حضور خود را در عراق توجيه كنند همانگونه كه تاكنون نيز اين سياست را دنبال كرده‌اند و پشت ناامني‌هاي عراق، خود اشغالگران قرار دارند. بن بست در تشكيل دولت عراق اين هفته نيز ادامه يافت و تحولي در اين بحران كه مدت 6 ماه است ادامه دارد، پديد نيامد. بسياري از ناظران وضعيت سياسي متشنج و بلاتكليفي حاكم بر گروههاي عراقي را نيز ناشي از دخالت‌ها و اعمال نفوذ اشغالگران مي‌دانند. واقعيت اين است كه آمريكائيها از همان ابتدا در نظر داشته‌اند به هر ترتيب ممكن، دولتي باب ميل و نظر خود در عراق بر سر كار آورند كه با توجه به واقعيات سياسي، از جمله بافت جمعيتي عمدتاً شيعه اين كشور، به مشكل و مانع برخوردند و چون از تشكيل دولت سرسپرده خود عاجز مانده‌اند در راه روند طبيعي امور كارشكني مي‌كند. با توجه به اين واقعيات، تنها راه برون رفت عراق از بحران امنيتي و سياسي، خروج كامل بيگانان از اين كشور است و تا زمانيكه سايه شوم آنها بر سر عراق سنگيني مي‌كند، نمي‌توان اميد گشايشي عمده در اوضاع آشفته اين كشور داشت. اين هفته، بحران سيل در پاكستان ادامه داشت و ميليونها نفر از سيل زدگان چشم انتظار كمك‌هاي جهاني هستند. گزارش‌هاي رسيده از مناطق سيل زده حاكي است آسيب ديدگان در وضعيت رقت باري به سر مي‌برند و بدون داشتن سرپناه، حتي از دسترسي به قوت روزانه نيز محروم مي‌باشند. اين وخامت اوضاع در ايالت سند شديدتر است و گزارش شده كه بيماري واگيردار و مهلك به سرعت درحال شيوع در مناطق آسيب ديده است. سازمان ملل حدود 500 ميليون دلار كمك به سيل زدگان اختصاص داده است كه بخشي از اين كمك‌ها به دليل عدم همراهي كشورهاي عضو، هنوز تامين نشده است. در چنين شرايطي، وظيفه كشورهاي ا سلامي سنگين‌تر است و اين كشورها بايد به ياري مسلماناني كه متاسفانه در مواقع عادي نيز در محروميت به سر مي‌بردند و اكنون با وقوع اين بلاي طبيعي كاملاً مستاصل مانده اند، بشتابند. هفته جاري اوضاع افغانستان نيز همچون چند هفته اخير بحراني بود و شمار قابل توجهي از نيروهاي خارجي در اين كشور، در جريان ناآرامي‌ها و حملات شورشيان كشته شدند. افزايش تلفات نيروهاي ناتو، ترديدها در كشورهاي عضو اين تشكيلات نظامي را تشديد كرده و درخواست‌ها براي خارج ساختن نيروهاي خارجي در جوامع كشورهاي متحد آمريكا را به اوج رسانده است. در انگليس و آلمان به عنوان دو متحد اصلي آمريكا در افغانستان، دولتهاي اين كشورها با فشارهاي فزاينده‌اي از سوي گروههاي سياسي و همچنين مردم مواجه هستند. معترضين، جنگ افغانستان را بيهوده و يك جنگ بدون پيروزي مي‌دانند. اين وضعيت بر آمريكا نيز حاكم است و هر روز بر تعداد مخالفان ادامه حضور آمريكا در افغانستان افزوده مي‌شود. رسوايي اخير پنتاگون درباره كناره گيري ژنرال "مك كريستال" فرمانده سابق نيروهاي آمريكا و ناتو در افغانستان نيز در همين ارتباط بايد مورد بررسي قرار گيرد. حتي سياست اخير آمريكا در ترغيب و كشاندن شورشيان طالبان به دايره قدرت و حكومت با هدف زمين گذاشتن اسلحه نيز توفيقي نداشته و نشانه‌اي كه طالبان اين پيشنهاد آمريكا را پذيرفته باشد دردست نيست.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت