مبدا سنجش تاریخ و جغرافیا
بس است پرداختن به تاریخ طاغوتیان و جنایتکاران و ستمگران جهان. تاریخ بشر را باید ...
وقتی خبر رونمایی از نقشه با نصفالنهار مبداء مکه ، را شنیدم. بسیار خوشحال و صد البته هیجان زده شدم. خیلی اتفاق مهمی افتاده بود. زمان جهان باید با مکه سنجیده میشد. انتظار داشتم تا روزها و هفتهها مسالهی اولی باشد که بهش پرداخته میشود. فکر میکردم هزاران مطلب از زوایای مختلف به این اتفاق خواهند پرداخت. از زاویهی فرهنگی، تاثیرات اقتصادی، مسایل سیاسی و بینالمللی، مذهبی، اجتماعی و اهمیت تاریخی ماجرا. و انتظار داشتم هر روز یک جایی اعلام کند برنامههایش را با این قضیه هماهنگ کرده است. مثلا یک روز شرکت هواپیمایی اعلام کند این گونه کرده است، یک بار پرستیوی و المنار و … ولی راستش خیلی تاسف خوردم که اهمیت این ماجرا فهمیده نشده است. اهمیت ماجرا این نیست که خط طولی مکه با خط مغناطیسی زمین، منطبق است. ماجرا تعیین مبداء سنجش جغرافیا و مکانها نسبت به مقدسترین مکان روی زمین است. ماجرا یادآوری به بشر است برای سنجش خود با حقیقت عالم. این اتفاقی است که بایستی در ساحتی دیگر نیز روی دهد. و آن تاریخ است. تاریخ را باید از نو نگاشت. بس است پرداختن به تاریخ طاغوتیان و جنایتکاران و ستمگران جهان. تاریخ بشر را باید بر اساس
سیر حقیقت در جهان نوشت. «کتابخانهی مسجد امام جعفر صادق بر تقوا اساس گرفته بود و این است زمزم نور، و اینانند قبیلهی نورخواران و نورآشامان. و قوام این عالم اگر هست در اینان است واگرنه، باور کنید که خاک ساکنان خویش را بهیکباره فرو میبلعید»* حقیقت حرکت تاریخ بر محوریت انبیا، ائمه و اولیاء الله و جامعهی مومنان شکل گرفته است. که اگر اینان نبودند هستی آیا "وجود" میداشت؟ و تاریخ اگر میخواهد عبرت آموز باشد، باید آیینهای تمام نما بر این حقیقت تاریخ باشد. نه بر روند سیطرهی نفسانیت بشر. باید تاریخ را بازنویسی کنیم. اگر دهها سال و ملیونها پول بخواهد. باید حقیقت تاریخ را نمایش دهیم. باید کتابهای درسیمان را تغییر دهیم. چه آنچه میآموزیم به کودکانمان، جز تغییر ارزشها به سمت نفسانیت، طاغوت و ستمکاران نیست.
وبلاگ ایلیا
دیدگاه تان را بنویسید