مصر نیازمند رهبری مقتدر همچون امام خمینی (ره) است
انقلاب مصر نه کودتای نظامی است که رهبر کودتاچیان، رهبری آن را بر عهده داشته باشد و نه انقلابی با تمام مستلزمات یک انقلاب همانند انقلاب ایران به رهبری امام خمینی (ره)، که دارای هدفی واحد و رهبری کاریزماتیک بود.
انقلاب مصر نه کودتای نظامی است که رهبر کودتاچیان، رهبری آن را بر عهده داشته باشد و نه انقلابی با تمام مستلزمات یک انقلاب همانند انقلاب ایران به رهبری امام خمینی (ره)، که دارای هدفی واحد و رهبری کاریزماتیک بود. به گزارش سرویسبینالملل «فردا» به نقل از روزنامه الشرق الاوسط، عبدالرحمن الراشد، مدیر کل شبکه تلویزیونی «العربیه» و مقاله نویس روزنامه الشرق الاوسط، در مقالهای که روزنامه الشرقالاوسط آن را منتشر کرد، نوشت: موج اعتراضات در مصر پس ۱۷ روز شدیدتر شده و معترضان همچنان به ادامه آنها اصرار میورزند. ارتش مصر وارد صحنه شد و تعداد کشتهها به گزارش العربیه از ۳۰۰ نفر گذشته است. جمهوری اسلامی ایران از انقلاب ملت مصر دفاع کرده، حسن نصرالله در پی دفاع ایران از آن حمایت کرده، آمریکا که همپیمان نظام مصری بهشمار میآید اخیرا از مبارک خواسته تا به خواستههای معترضان پاسخ مثبت دهد و سران کشورهای عربی در هالهای از ابهام خاتمه یافتن اعتراضات و برقراری امنیت در مصر را خواستار شدند. وی در ادامه افزوده است: در چنین اوضاعی انتظار میرفت حسنی مبارک پس مشاهده اصرار شدید مردم مصر همانند بن علی با اراده خود کنار برود. ولی اکنون پس از ۱۷ روز اعتراض مستمر، مبارک هنوز در جایگاه خود باقی مانده و انقلاب مردم را جدی نگرفته است. این در حالی است که انقلاب مردم مصر بسیاری کشته و زخمی داشت و به گزارش شبکه تلویزیونی العربیه برخی آمارهای غیر رسمی، تعداد آکشتهها را ۳۰۰نفر دانستهاست. به گفته الرشید هرچند در صحبتهای مبارک نمایان بود که او خواسته مردم مبنی بر کنار رفتن خود را شنیده است ولی او تا به حال مقاومت کرده و زیر بار این خواسته نرفته است. وی افزود: مطلعین از اوضاع داخلی زندگی مبارک، یاس شدید او را مورد تاکید قرار دادهاند. ولی آنچه واضح است این است که پس از این همه مقاومت، مبارک نشان داد که مانند بن علی نیست و نزدیکان وی این را از قبلا گفته بودند و او ظاهرا بر ماندن در مسند قدرت اصرار دارد. از طرفی مردم مصر نیز پس از سالها نارضایتی، به همان اندازه مصرند که دولت مبارک را ساقط کنند. الآن در حالی که ارتش، دولت، احزاب و مردم مصر هر کدام نظری متفاوت درباره بقاء یا عدم بقای حکومت مصر دارند، کدام یک از آنها در پیشبرد اهداف خود پیروز خواهد شد؟ به نوشته عبدالرحمن الرشید مقاله نویس روزنامه الشرق الاوسط، مصر که از ۲۰۰ سال گذشته تا به حال شاهد انقلاب و آشوب نشده بود این بار جهان را با انقلابی کاملا متفاوت غافلگیر کرد. مصریان در حال برپایی انقلابی هستند که با انقلابهای دیگر در کشورهای اسلامی کاملا متفاوت است انقلاب مصر نه کودتای نظامی است که رهبر کودتاچیان، رهبری آن را بر عهده داشته باشد و نه انقلابی با تمام مستلزمات یک انقلاب همانند انقلاب ایران به رهبری امام خمینی (ره)، که دارای هدفی واحد و رهبری کاریزماتیک بود. این نویسنده عربستانی، ضمن آنکه انقلاب مصر را نیازمند یک رهبر مقتدر همچون امام خمینی (ره) دانست، انقلاب ایران را نمونه یک انقلاب کامل و حاوی تمام مفاهیم مربوط به یک انقلاب بزرگ توصیف کرد عبدالرحمن الراشد، مدیر کل شبکه تلویزیونی العربیه، قبلا در مقالهای افسوس خرده بود که چرا ایران یک کشور عربی نیست تا بتوان انقلاب آن را در تاریخ کشورهای عربی ثبت کرد. وی افزود: تمام ملت و احزاب مصر با تمام اختلاف نظرهایی که دارند در یک شعار و خواسته با هم مشترکاند و آن سقوط دولت مبارک است. گرایشهای مخالف در مصر برای پس از سقوط دولت مبارک برنامه مشترک ندارند و شاید هر کدام خواسته و هدفی ویژه داشته باشند ولی فعلا با هدف اسقاط دولت مصر متحد شده و در این مسیر طاقتفرسا در مقابل مصر و همپیمانان قدرتمند آن ایستادهاند. وی همچنین در مورد تفسیر انقلاب مصر از دیدگاههای متفاوت، نوشت: انقلاب برای مصریان یک مفهوم و معنا دارد، برای کشورهای منطقه مفهومی متفاوت دارد و قدرتهای بینالمللی تفسیری متفاوت از آن دارند. الراشد با توجه به گذر زمان و اهمیت آن در تعیین سرنوشت انقلاب مصر، عاقبت این انقلاب را یکی از نتایج زیر میداند. به گفته الراشد برخی معتقدند که این اتلاف وقت و گذر زمان یک تاکتیک دولتی برای مقابله با انقلاب مردمی است. ممکن است مخالفان از طولانی شدن اعتراض و عدم نتیجهدادن آن خسته شوند. ممکن است درگیریهایی بین مخالفان و ارتش صورت گیرد و در نتیجه آن تعداد زیادی از مردم بیگناه قربانی شوند که در این صورت اوضاع کشور پیچیدهتر و مشکلتر خواهد شد و حکومت مصر تمام آرزوها و امیدهای خود مبنی بر ناکام ماندن مخالفان، را از دست خواهد داد. همچنین گذر زمان و ادامه اعتراضات در طول زمان ممکن است باعث شود در زندگی روزمره مردم مشکلاتی پیش آید و کشور مصر در ارائه خدمات گردشگری، صنعتی، و خدماتی که اقتصاد کشور بر آنها مبتنی است دچار مشکل شود و این مسئله دولت را وادار به برخورد با مخالفان و اعلام حکومت نظامی بکند، به این بهانه که میخواهند کشور را از خطر سقوط اقتصادی نجات دهند. واحتمال دیگر آنکه ارتش به عنوان تماشاگر اعتراضات در حاشیه قرار بگیرد و از ورود به صحنه سرباز زند که در نتیجه آن کشور وارد موج قدرتمندی از اعتراضات میشود. این مقاله نویس عرب در پایان مینویسد: به هر حال خاتمه یافتن اعتراض در مصر چه با سقوط حکومت مبارک و چه با قانع شدن معترضان به اجرای برخی اصلاحات، باید صورت گیرد.
دیدگاه تان را بنویسید