جمهوری اسلامی:دولت با وعده باغ هزارمتری دنبال تحریك قشر محروم!
برخی عناصر خوش بین تصور میكنند از این وعدهها بوی انتخابات میرسد درحالی كه میتواند روشی تدریجی برای بالا بردن سطح توقعات مردم و بویژه تحریك اقشار محروم و كم درآمد علیه نظام باشد آنهم دقیقاً در موقعی كه آقایان، مصدر امور نخواهند بود
روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود با عنوان "درك موقعیتها نیاز فوری امروز" نوشت : دغدغههای فكری مردم و مسئولان در قبال مسائل جاری و روزمره، تدریجاً دچار فاصلهای معنیدار شده است، بطوریكه مردم یعنی بدنه اصلی جامعه و صاحبان اصلی انقلاب و نظام و كشور در زیر بار سنگین مسائل روزمره به حال خود رها شدهاند و در همین حال، شاهد هستیم كه مسائل حاشیهای و كم اهمیت نسبت به آنچه باید و شاید، ذهن مسئولین را به خود مشغول كرده، وقت آنها را پر میكند و حتی در مسیری حركت میكنند و دیگران را هم به دنبال خود میكشانند كه خود را مستحق ستایش و تجلیل میدانند و از همگان دعوت عام به عمل میآورند كه آنها نیز به این جماعت بپیوندند و به مسائلی بپردازند كه از دیدگاه مردم، "دست چندم" تلقی میشود. این روزنامه با تاكید بر اینكه « قصد كوچك شمردن دلمشغولیهای مسئولین را نداریم » ، افزود : ولی انصافاً در كشوری با اینهمه مسائل و مشكلات پیچیده در قلمرو اجرائی، آیا برای رئیس نظام اجرائی فرصتی قابل تصور است كه فكر و ذهن و فرصتهای محدود خود را به تخصیص هزار متر باغ برای هر ایرانی بیندیشد و با محاسبات سرانگشتی كه معلوم نیست چگونه و بر چه مبنائی انجام شده، قیمت تمام شده برای هر خانواده را گمانه زنی كند و به طور مقطوع! آنرا اعلام نماید؟ در ادامه سرمقاله آمده است : مجلسیان گلایه میكنند كه آنچه در ماجرای موسوم به هدفمندی یارانهها اجرا شده، با مصوبات مجلس به كلی متفاوت است و مشخصاً شیب تند افزایش قیمتها به این صورت، مورد توافق و نظر مجلس نبوده ولی صدها امضای پای بیانیه ستایش از دولت برای اجرای همین طرح، موضع دیگری را به مجلس نسبت میدهد. از این دست مطالب، فراوانند و بیم آن میرود كه تنظیم فهرستی از این موارد را به حساب "سیاه نمائی" بگذارند و بیان كننده آنرا به انواع و اقسام تهمتها و برچسبهای چسبنده و ناچسب متهم سازند كه قصد به زیر سئوال بردن امور جاریه را دارد و حسابش با كرام الكاتبین است. جمهوری اسلامی افزود : آنها كه از مسائل اقتصادی و كارگری آگاهند، بهتر میتوانند گواهی دهند كه بسیاری از خطوط تولید، كارگاهها و مراكز صنعتی در بخش دولتی و خصوصی، یا تعطیل هستند یا در شرف تعطیل و یا با حداقل نیرو و زمان كاری، برای حفظ وضع موجود، تقلا میكنند. در خاتمه سرمقاله آمده است : چرا دولتی كه در ششمین و آغاز هفتمین سال حكومتش قرار دارد هنوز هم وعده میدهد كه قرار است چنین و چنان كنیم و حال آنكه میداند وعدههایش عملی نیست؟ قصد ملامت و شكوه در كار نیست ولی برخی عناصر خوش بین تصور میكنند از این وعدهها بوی انتخابات میرسد درحالی كه میتواند روشی تدریجی برای بالا بردن سطح توقعات مردم و بویژه تحریك اقشار محروم و كم درآمد علیه نظام باشد آنهم دقیقاً در موقعی كه آقایان، مصدر امور نخواهند بود!
دیدگاه تان را بنویسید