در برابر بلایای طبیعی بی دفاعیم
برخی از سرمایه گذاران براثر تبلیغات غلط، افراط گونه و بدون توجه به رعایت نکات ایمنی، وارد عرصه ساخت وساز شدهاند که تاکنون هم هیچ ارادهای نتوانسته آنها را از ادامه این کار منصرف کند. مثلا دیوارهای سفال که در بسیاری از ساختمانهای کشور کار میشود، براثر زلزله ترد و شکننده هستند و هیچ سازمانی نیست که این موارد را کنترل کند.
همیشه بلایای طبیعی، جان انسانها را تهدید کرده است. بلایایی همچون سیل و زلزله، حتی با وجود رشد تکنولوژی هم هنوز جان انسانها را میگیرند. ایران از چند طرف با دریا در ارتباط است، رودخانهها و کوههای فراوان دارد و بیشتر شهرهایش نیز به خصوص تهران، بر روی گسلهای زلزله خیز قرار گفتهاند. اما سوال اصلی اینجاست که واقعا این کشور پهناور تا چه میزان در برابر خشم طبیعت و بلایای طبیعی ایمن است و اصلا چگونه میتوان اثرات مخرب و هولناک رخدادهای طبیعی در ایران را کاهش داد؟ به گزارش «فردا» مهرداد عبداللهزاده، مدیرعامل انستیتو مقاوم سازی لرزهای ایران در گفتگو با «فردا»، اولین دلیل ناامنی در برابر بلایای طبیعی را مقاوم نبودن ساختمانها وابنیه میداند و با صراحت میگوید: «۷۰ درصد سازهها درایران مقاوم نیستند و این تهدیدی بزرگ برای جان افراد است. مثلا اگر یک زلزلهٔ هفت ریشتری در تبریز اتفاق بیفتد، به دلیل مستحکم نبودن سازهها، پیش بینی میکنیم که متاسفانه حداقل حدود ۵۰۰ هزار نفر در این شهر کشته میشوند! حتی بسیاری از این سازههایی که مقاوم نیستند، در کنار گسلهای زلزله خیز قرار دارند و این موضوع، خطر را دو چندان میکند. سازههایی که در کنار گسلها قرار دارند باید حداکثر، یک یا دوطبقه باشند، درحالی که در بعضی از شهرها، ساختمانهایی با بیش از ۷ طبقه در کنار گسل ساخته میشوند! ازجمله خطرات دیگر، سطح آبهای زیرزمینی است که دربعضی از شهرها، سطح این آبها بالا است که واقعا تهدیدی جدی برای جان شهروندان به شمار میرود. « ضعف صنایع تولید کننده ملزومات ساخت مسکن دکتر یوسف زندی، دبیر علمی کنفرانسهای مقاوم سازی کشور نیز در گفتگو با خبرنگار «فردا»، مشکل را درضعف و ناایمن بودن صنایع و تولیداتی میداند که در زمینه مسکن فعال هستند و با شجاعت عنوان میکند: مافیایی وجود دارد که اجازه نمیدهد سازههای مقاوم در ایران ایجاد شود. بعضی از این تولیدات با اقلیم و فرهنگ ما سازگار نیستند وحتی غیر اقتصادی هم هستند. برخی از سرمایه گذاران براثر تبلیغات غلط، افراط گونه و بدون توجه به رعایت نکات ایمنی، وارد عرصه ساخت وساز شدهاند که تاکنون هم هیچ ارادهای نتوانسته آنها را از ادامه این کار منصرف کند. مثلا دیوارهای سفال که در بسیاری از ساختمانهای کشور کار میشود، براثر زلزله ترد و شکننده هستند و هیچ سازمانی نیست که این موارد را کنترل کند. در واقع وجود همین تولیدات ناایمن، موجب شده است که سازهها در ایران نتوانند در مقابل بلایای طبیعی مقاومت کنند.» وجود ۲ هزار تولید کننده غیر استاندارد در کشور زندی با بیان اینکه سبُِک سازی سازهها، واژهای است که با نام آن بسیاری از محصولات مانند سقف یا دیوارهای غیر استاندارد را به فروش میرسانند، تاکید میکند: «این محصولات به اصطلاح سبک، یا کند سوزد (دیر سوز) هستند که گازهای خفه کننده تولید میکنند یا به سرعت آتش میگیرند یا سریع ذوب میشوند و موجب سوختگی شدید میشوند. اما جالب است بدانید که باوجود همه خطراتی که برشمردیم، حداقل دوهزار تولید کنندهٔ این گونه دیوارها وسقفها در ایران وجود دارد.» سازههای بتنی؛ راه حلی مطمئن محسن کلانتری، مدیر عامل شرکت بنیاد بتن ایران (از شرکتهای زیر مجموعهٔ بنیاد مسکن) هم در تکمیل مبحث مقاوم سازی به خبرنگار فردا میگوید: «یکی از راههای جلوگیری از خطرات مختلف بلایای طبیعی، استفاده از سازههای مستحکم مانند سازههای بتنی است که البته سازههای بتنی هزینه بر است و به همین دلیل، مردم از آنها استفاده نمیکنند. برای مقاوم سازی سازهها، محصولات ساختمانی باید به صورت صنعتی تولید شود. هرچه تولید محصولات صنعتیتر شود، این محصولات ارزانتر میشوند ومردم بیشتر از آن استفاده میکنند.» به هر روی، اثرات زیان بارمقاوم نبودن بناها برای شهرهای ایران دوچندان است، شهرهایی که بیشتر آنها برروی گسل قرار دارند و هنوزهم برنامهٔ مدونی برای مدیریت اصولی فاضلاب، برق وآب آن وجود ندارند. با این همه هزینههای گزافی که روزانه در دستگاههای دولتی خرج میشود و با وجود سازمانهای متعدد، هنوز هم مانند انسانهای اولیه در ناامنی بسر میبریم. هنوز هم این رویا برای ما ایرانیها باقی است که چگونه میتوانیم در ساختمانهای خود بنشینیم اما بلای طبیعی نتوانند به ما آسیب برسانند؟ با وجود ناایمن بودن بناها در ایران، گویی همواره این استرس را داریم که مبادا با یک رعد وبرق ساده، خانه و زندگی ما یک شبه بر باد رود!
دیدگاه تان را بنویسید