جنگ طبقاتي در انگليس

کد خبر: 158452

خاكستر بحران انگليس هنوز داغ است؛ به مدت حدود يك هفته شهرهاي كارگرنشين انگلستان صحنه تظاهرات و درگيري طبقه متوسط و ضعيف اين كشور با دولت ديويد كامرون شد.

ایرنا: جرقه اين اعتراضات با قتل يك جوان محروم از طبقه ضعيف اين كشور زده شد. حجم اعتراضات به حدي گسترده شد كه دولت كامرون را در نخستين سال زمامداري‌اش با خطر جدي روبه‌رو كرد. كامرون دستور استفاده از شست آهنين براي فرونشاندن اعتراضات مردمي را صادر كرد. اين تحولات كه همزمان با موج اعتراضات مردمي در خاورميانه صورت مي‌گيرد سبب شد تا درگفت‌وگو با 'ابومحمد عسگرخاني'استاد روابط بين‌الملل دانشگاه تهران با زواياي اين بحران آشنا شويم. *اين حجم گسترده از اعتراضات و طولاني شدن آن به نظر نمي‌رسد صرفاً در مخالفت با قتل يك جوان صورت گرفته باشد آيا شما اين بحران را داراي ريشه‌هاي عميق و ساختاري نمي‌دانيد؟ از انقلاب صنعتي تاكنون در انگلستان دو سيستم بر جامعه بين‌الملل چيره بوده‌اند يكي نظام اروپايي و ديگري نظام امريكايي كه هر يك از اين دو سيستم به نحوي خواسته‌اند باورها و پندارهاي ذهني خود را در چهار بعد (ساختار اقتصادي، امنيتي، فرهنگي و حقوقي) حاكم كنند. هدايت‌كنندگان هر دو سيستم طبقه سرمايه‌دار و ثروتمند جامعه بوده كه دنيا را به دو طبقه فقير و سرمايه‌دار تقسيم نموده و در پي نابودي طبقه متوسط بوده است. اين سيستم‌ها جهان را به سمت دوقطبي فقير و غني هدايت كرده و در كشورهاي مختلف جهان همچون انگلستان تكدي‌گري سازمان‌ يافته را نهادينه كرد. البته نه به اين صورت كه مردم در خيابان‌ها گدايي كنند بلكه آنها در يك سيستم كاري و حقوقي كه همه محتاج كار و دريافت حقوق‌هاي ناچيز از طبقه سرمايه‌دار هستند قرار گرفته‌اند. اين سيستم در انگلستان باعث شد كه بسياري از مردم وطن خود را ترك كنند و شما اكنون در كشورهاي مالزي، اندونزي، استراليا و... شاهد حضور وسيع مهاجران و اتباع انگليس هستيد. بحران كار و تبعيض اجتماعي سبب رويگرداني و نارضايتي مردم از نظام انگلستان و ديگر نظام‌هاي مشابه شده است. *در حوادث اخير انگلستان ما شاهد خروش شهرهاي شمالي و فقيرنشين و سكونت و حمايت از دولت در شهرهاي جنوبي اين كشور بوديم آيا اين نشانه يك رويارويي طبقاتي در انگليس است؟ هدايت‌كنندگان دو سيستم حاكم بر نظام بين‌الملل كه سرمايه‌دارها مي‌باشند تلاش كرده‌اند تا از لحاظ حقوقي، اقتصادي، اجتماعي و امنيتي طبقه ضعيف و متوسط را از بسياري از حقوق خود محروم كنند. اين محروميت در بعد حقوقي در داخل و در سطح بين‌الملل كاملاً مشهود است در بعد خارجي با وضع قوانيني چون NPT و CTBT تلاش مي‌كنند مانع از دستيابي ملت‌هاي محروم به فناوري‌هاي جديد و امكانات نظامي و امنيتي شوند و در بعد داخلي هم با محروم كردن مردم و طبقات از بسياري امكانات و نهادينه كردن تكدي‌گري سازمان يافته سبب واكنش پرخاشگرايانه عمومي مي‌شوند. اين مسئله در واقع تحقق تئوري جان راولز با عنوان پرخاشگري ناشي از محروميت است،قشري كه از امكانات محروم شده مسلماً روزي با پرخاشگري واكنش نشان خواهد داد و اين امر در حال وقوع در انگلستان است و در واقع ما شاهد خروش ساكنان مناطق محروم در شهرهايي چون ليدز، بيرمنگام و منچستر عليه سرمايه‌داران جنوبي و لردها هستيم. *با توجه به پيش‌بيني سرايت بحران‌هاي خاورميانه به اروپا توسط مقامات كشورمان آيا جنابعالي وجه تشابهي ميان بحران اجتماعي انگلستان و جنبش‌هاي خاورميانه مي‌بينيد؟ بحران و جنبش‌هاي اعتراضي نه تنها به اروپا بلكه حتي به امريكاي شمالي هم سرايت خواهد كرد چرا كه مردم جهان به اين نتيجه رسيده‌اند كه سيستم اروپايي و امريكايي حاكم بر جهان كه توسط سرمايه‌داران طراحي و هدايت مي‌شود عامل بي‌عدالتي شديد در جهان بوده و ناكارآمد مي‌باشد. امروز مديريت دنيا با مشكل مواجه شده است. اعتمادي به يك واحد پولي در جهان باقي نمانده نه يورو و نه دلار نه پوند و نه حتي يوآن از نظر مردم قابل اعتماد نيست. فقط اعتماد نسبي به طلا وجود دارد. بحران يورو از يونان شروع شده و به ايتاليا و اسپانيا رسيده و مردم در اروپا رودرروي دولت‌ها در موضوع قانون اساسي ايستادند و به طوري‌كه حاضر نشدند در رفراندوم قانون اساسي اروپا شركت كنند و دولتمردان اروپايي مجبور شدند طي يك روند تصنعي محروميت قانون اساسي اروپا را نه از آن مردم بلكه با ارجاع به پارلمان‌ها و دولتمردان از نيروهاي دولتي بگيرند و آن را در پارلمان‌ها به تصويب برسانند. اين موارد هم نشان از نارضايتي مردم از سيستم حاكم بر اروپا و امريكا است. *آيا دولت ديويد كامرون راه حلي اساسي و ريشه‌اي براي برون رفت از بحران اتخاذ خواهد كرد و يا اين كه همچنان با سياست مشت آهنين پاسخ معترضان را خواهد داد؟ دولت ديويد كامرون هيچ برنامه اساسي و راه‌حل ريشه‌اي براي حل اين بحران ندارد و به نظر مي‌رسد همچنان بر ادامه استفاده از زور و سركوب براي خاموش كردن مقطعي اعتراضات مردمي اصرار ورزد. همانگونه كه قبلاً اعلام كرده بود دستور برخورد قاطعانه و اقدام به ضرب و شتم معترضان را داده است و در اين ميان آنچه كه روشن مي‌شود رياكاري دولت مدعي حقوق‌بشر و دموكراسي انگلستان است كه چطور به ديگر كشورها در رابطه با رعايت حقوق بشر درس اخلاق و حقوق انساني مي‌دهد اما در برخورد با مردم محروم جامعه خود از مشت آهنين استفاده مي‌كند.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت