خراسان/مطالبات ايران فراموش نشود
بهروز بيهقي
هرچند نمي توان و نبايد بر گشوده شدن باب مذاکرات هسته اي پس از طرح گام به گام روسيه چشم پوشيد، اما اگر اين فرصت مغتنم با غفلت مسئولان دستگاه ديپلماسي کشور قرين شود خود مي تواند تهديدي عليه منافع ملي ايران به شمار آيد. بر اساس گزارش هاي غيررسمي، طرح گام به گام روسيه براي مسئله هسته اي ايران، محور مذاکرات نيکلاي پاتروشف، دبير شوراي امنيت فدراسيون روسيه در تهران بوده و علي اکبر صالحي، وزير خارجه نيز براي رايزني درباره اين طرح عازم مسکو شده است. تاکنون جزئيات طرح هسته اي روسيه انتشار نيافته و به اين دليل نمي توان ميزان انطباق آن را با منافع ملي ايران مورد سنجش قرار داد، با اين حال در آستانه آغاز مذاکرات فشرده ۲ کشور در تهران و مسکو، اظهارات مقام هاي بلندپايه ايراني نشان مي دهد که عزم روسيه براي انجام تعهدات بعضا ديرينه اش در قبال ايران چندان که بايد جزم نيست.طبق اين اظهارات راه اندازي نيروگاه بوشهر که سمبل همکاري هاي ۲ کشور خوانده شده، همچنان با اما و اگرهايي همراه است. بر مبناي قراردادي که در نوامبر سال ۱۹۹۴ ميلادي يعني ۱۷ سال پيش ميان تهران و مسکو منعقد شد، روسيه تعهد کرد در سال ۲۰۰۰ ميلادي يعني ۱۱ سال پيش نيروگاه اتمي بوشهر را تکميل و راه اندازي کند. از سال ۲۰۰۰ تاکنون ( سال ۲۰۱۱ ميلادي) روسيه ۲۶ بار وعده داده است که اين نيروگاه را در زماني تعيين شده راه اندازي خواهد کرد. بيست و ششمين وعده که اميدواريم مشمول خلف وعده هاي مکرر روسيه نشود، نويد دهنده راه اندازي ۴۰ درصدي نيروگاه بوشهر در اواخر ماه مبارک رمضان است. ۲۵ خلف وعده پيشين روسيه در عين حال اين مجوز را به ما مي دهد که نسبت به راه اندازي ۴۰ درصدي نيروگاه بوشهر در اواخر ماه رمضان خوش بيني ترديدآميزي داشته باشيم. اين ترديد به ويژه از آن رو قوت مي گيرد که دستکم در اخبار رسمي از مذاکرات مقام هاي ايران و روسيه، مطالبات تهران از مسکو به حاشيه رانده شده است. دولتمردان رندان عالم سوز نيستند که آن ها را با مصلحت بيني کاري نباشد اما اين مصلحت انديشي ها نبايد به گونه اي باشند که افکار عمومي عزت را پايمال مصلحت بداند. نيروگاه بوشهر تنها پرونده مفتوح در روابط ايران و روسيه نيست و خلف وعده هاي مسکو دامان قرارداد تحويل سامانه دفاعي اس-۳۰۰ به ايران را نيز گرفته است؛ قراردادي که در آوريل سال ۲۰۰۵ ميلادي يعني ۶ سال پيش به امضاي ۲ کشور رسيد. اين نمونه ها براي تاکيد بر اين که مسئولان دستگاه ديپلماسي کشور نبايد پي گيري مطالبات ايران از روسيه را فرع مذاکرات درباره طرح گام به گام قرار دهند، وافي و کافي به نظر مي آيند.از اين ها گذشته، روسيه هم اينک در تکاپوست تا از طريق نفوذ معنوي ايران و جايگاه کشورمان در خاورميانه و جهان اسلام نقبي به تحولات اخير کشورهاي عربي منطقه بزند و از رقباي غربي اش عقب نماند. ايران نبايد به رايگان اين فرصت را در اختيار کرملين قرار دهد. روسيه بايد بداند که نقش آفريني در خاورميانه نيازمند خوشنامي و خوشنامي در گرو التزام يک کشور به تعهداتش است.
دیدگاه تان را بنویسید