مردم سالاری/ لبخند عمرمختار

کد خبر: 159163

علي ودايع

سال 1942 در شهر سرت وحاشيه درياي مديترانه چوپان باديه نشيني صاحب فرزندي شد که هيچ کس گمان نمي برد در سال 1969 با يک کودتاي بدون خون ريزي ملک ادريس اول را ساقط کند و 4 دهه برليبي به خشن ترين شکل ممکن حکم راني کند. اين فرزند شيطاني کسي نيست جز معمر قذافي. قذافي در ليبي حکومت خشونت توام با ديوانگي بنا کرد و در طول 42 سال روي تمام ديکتاتورهاي خون خوار جهان را سفيد کرد تا هزاران نفر قرباني جنون وي شوند. مخالفين بي هيچ اغماضي اعدام مي شدند; هر حرکت اسلا مي آزادي خواهانه به خشن ترين شکل ممکن سرکوب شد. سرهنگ ديوانه به هر دري مي زد تا مشروعيت کسب کند; از مدل ناسيوناليسم عربي جمال عبدالناصر تا مدل ناسيوناليسم عربي که خود را شاه شاهان عرب خواند. قذافي که گويي به بيماري خونآشامي مبتلا شده بود در سال 1988 جان 270 مسافر هواپيماي پانآمريکن در آسمان لا کربي را گرفت تا جامعه جهاني را شوکه کند. بيش از شش ماه از آتشي که جوان تونسي بر افراشت و انتفاضه خشم را در خاورميانه شعله ور کرد، مي گذرد. در طول اين مدت زلزله اي در کاخ ديکتاتورهاي عرب که بر خون انسان هاي بي گناه و آزادي خواه با بهاي نفت و سرمايه ملي کشورهايشان بنا شده بود به پا شد. فرعون امروز اسير قفس خشم ملت مصر است، صالح که روزي حتي خدا را به مبارزه مي طلبيد به عنوان يک ديکتاتور سوخته در سرزمين پدر خوانده ديکتاتورهاي عرب به سر مي برد و بن علي ديکتاتور فراري تونس هم سرنوشتي بهتر از وي ندارد. امروز، انقلا بيون ليبي در طرابلس با پرچم 3 رنگ اين کشور در خيابان هايي رژه مي روند که تا ديروز نقطه رجزخواني ديکتاتور ديوانه بود. زماني که بنغازي قيام خونين ملت اين کشور را آغاز کرد، شايد برخي در دل پوزخند مي زدند به اراده ملت ليبي، اما آنها فعل خواستن را صرف کردند و معمر را زير گام هاي استوار خود له کردند تا نماز عيد فطر، همان گونه که وعده داده شده بود در طرابلس خوانده شود. ديکتاتور ليبي که مخالفانش را مزدور خارجي و موش قلمداد مي کرد امروز همچون يک موش به سوراخي خزيده است تا گمانه زني ها درباره سرنوشت او داغ شود. اين روز را بايد جشن گرفت; در روز 21 رمضان المبارک يکي از خوارج مسلم دين اسلا م مشت محکم مردم را احساس کرد، او که در طول ساليان سال به عنوان يک يار نفوذي در جبهه مسلمين کارشکني مي کرد ديگر خود را «الا خ القائد»، «الزعيم اليبي» «امين القوميه العربيه»، «عيدالحکام العرب» و چندين و چند صف متکبرانه ديگر نمي خواند. نکته خنده دار اينجاست که هوگوچاوز آغوش خود را براي قذافي مي گشايد و انقلا بيون ليبي را به باد نقد مي کشاند که ليبي را ويران کرده اند. غرب و به خصوص فرانسه و آمريکا با هوش و ذکاوت از مردم حمايت کردند تا در آينده اين کشور نقش مهمي ايفا کنند. در اين بين تهران از همان روز نخست مواضعي با علا مت سوال و تعجب اتخاذ کرد. ايراني ها که پيش از آنکه بسياري از کشورهاي جهان پي به رذالت اخلا قي قذافي ببرند يک فرزند خود به نام امام موسي صدر را در اسارت ليبي مي ديدند شاهد بي تفاوتي نسبت به سرنوشت اين رهبر شيعيان لبنان بودند. در طول اين مدت هيچ تحرکي از سوي دستگاه هاي امنيتي و اطلا عاتي ايران مشاهده نکردند، در حالي که 32 کشور جهان پرچم قذافي را به زير کشيدند و پرچم 3 رنگ انقلا بيون را به رسميت شناختند، هيچ موضعي اتخاذ نکردند تا جاي خالي ايران به عنوان يک کشور مسلمان حس شود و برخي ديگر از دولت هاي اسلا مي جاي آن را تصاحب کنند. گويي بسياري فراموش کرده بودند ملت ليبي به رغم سرکوب چندين ساله، همان ملتي هستند که استعمارگران ايتاليايي را از خاک خود بيرون راندند.عمر مختار، قهرمان بزرگ ليبي امروز با لبخند نظاره گر رژه پيروزي مردم با پرچم 3 رنگ و هلا ل و ستاره در خاک اين کشور است تا يک ديکتاتور ديگر از صحنه قدرت حذف شود.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت