این هم با برنامه ریزی آمریکا است؟

کد خبر: 161234

آنچه که در این میان مهم می‌نماید آن است که دستاورد‌ها و ادامه روند انقلاب در مصر و حتی دیگر کشورهای خاورمیانه الزاما به سود آمریکایی‌ها و اسرائیل نیست. اشغال سفارت اسرائیل و همچنی ورود به سفارت عربستان، (یعنی دیگر همپیمان آمریکا و به تعبیری اسرائیل) آب سردی بود بر تحلیل‌هایی که بازیگران بزرگ را فعال ما یشاء دانسته و می‌دانند.

با شروع ناآرامی‌های شمال آفریقا و خاورمیانه، برخی از تحلیل گران که همیشه دست پنهان قدرت‌های بزرگ (خصوصا آمریکا - انگلیس) را در اداره امور کشورهای منطقه می‌بینند و به تعبیری آن‌ها را فعال ما یشاء می‌دانند، این تحولات و ناآرامی‌ها را طرح آمریکا برای توسعه دموکراسی تعبیر کردند. خاصه آنکه این تحلیل گران به مثال‌ها و دوران‌های خاصی در تاریخ سیاست خارجی آمریکا تشبه می‌جستند. برای مثال برخی این نا‌آرامی‌ها را ادامه طرح «خاورمیانه بزرگ» بوش پسر می‌دانستند و برخی دیگر نیز تحولات آمریکا جنوبی را یادآوری می‌کردند و خلاصه آنکه همه این اتفاقات را برنامه‌ای از پیش تعیین شده می‌دانستند. حال آنکه در این میان این تحلیل گران از این نکته اساسی و مهم غافل بودند که اگر این گونه بدانیم که آمریکا و انگلیس در یک طرح مشخص قصد دارند منطقه را به گونه‌ای جدید آرایش کنند، چطور می‌توانند جلوی نیروهای ضد آمریکایی- انگلیسی و اسرائیلی که در دوران حکومت دیکتاتور‌ها ماند بن علی و مبارک سرکوب شده‌اند را بگیرند؟ شاید محوریت دادن به مباحث «ساختاری» و فراموش کردن نقش «کارگزاری» برای بازیگران درون حکومت‌ها سبب شد که این تحلیل گران بخش عمده نیروهای مردمی (با گرایش اسلام گرایانه و یا ملی گرایانه ضد غرب و ضد اسرائیلی) را فراموش کرده و نقش غرب را اصلی تلقی کنند. خبر اشغال سفارت اسرائیل در قاهره به سرعت توسط خبرگزاری‌ها مخابره شد. اتفاقی که از طرف همین تحلیل گران (منظور آن دسته از تحلیل گرانی که همه اتفاقات را برنامه غرب می‌دانستند) امری محال می‌نمود. جوانان انقلابی مصر روز جمعه در تجمعی که آن را «اصلاح خط‌ مشی» انقلاب نامیده بودند، ضمن اعتراض به روند اجرایی امور و همچنین هشدار به غافل شدن از اهداف اصلی انقلاب، کوشیدند تا با تجمع در برابر سفارت اسرائیل، اعتراض خود به ادامه حضور سفیر اسرائیل در مصر را بیان کنند. اعتراضی که از پیش نام‌های متفاوتی را نیز برایش برگزیده بودند. آن‌ها قرار بود تا در یک اقدام نمادین و در حالی که چکش با خود حمل می‌کنند، دیوار بتونی دور سفارت را خراب کنند و بروی آن ادرار کنند تا بدین وسیله اسرائیلی‌ها را تحقیر کرده باشند. اما بنا بر یک واقعیت مست‌تر در تجمعات پرو شور، کنترل این تجمع از دست نیروهای امنیتی و ارتشی خارج شد و انقلابیون موفق شدند سفارت اسرائیل را اشغال کنند و تا طبقه سوم نیز بالا بروند، پرچم مصر را برای بار دوم در این سفارتخانه به اهتزاز در آورده و از انجا اسناد سفارت را به بیرون بریزند. اینک بر اساس گزارش رادیو اسرائیل، سفیر این رژیم در قاهره، خانواده وی و تمامی اعضای سفارت متشکل از ۷۱ نفر وارد فلسطین اشغالی شده‌اند. هر چند که کنسول‌گری اسرائیل در قاهره به فعالیت خود ادامه می‌دهد اما سفارت اسرائیل به عنوان نماد اسرائیل در مصر را باید تعطیل شده فرض نمود. اعتراضات مردم خشمگین مصری به سفارت اسرائیل ختم نشد بلکه آن‌ها با حمله به سفارت عربستان وارد این سفارتخانه شده و اعتراض خود را به سیاستهای آل سعود ابراز داشتند. تظاهرات کنندگان مصری نیمه شب شنبه و در ساعات نزدیک به صبح در برابر سفارت عربستان تجمع کردند. این تجمع اعتراضی همچون دفعات گذشته تنها به سر دادن شعار علیه رژیم آل سعود و سیاستهای این رژیم ختم نشد و مردم با ورود به داخل سفارت به اعتراضات خود شدت بخشیدند. مردم معترض پس از ورود به داخل سفارت شعارهایی سر داده و محل سفارت را ترک کردند. آنچه که در این میان مهم می‌نماید آن است که دستاورد‌ها و ادامه روند انقلاب در مصر و حتی دیگر کشورهای خاورمیانه الزاما به سود آمریکایی‌ها و اسرائیل نیست. اشغال سفارت اسرائیل و همچنی ورود به سفارت عربستان، (یعنی دیگر همپیمان آمریکا و به تعبیری اسرائیل) آب سردی بود بر تحلیل‌هایی که بازیگران بزرگ را فعال ما یشاء دانسته و می‌دانند. البته این امر بدان معنی نیست که غربی‌ها هیچ برنامه‌ای ندارند و در برابر خواسته‌های انقلابیون منفعلانه به نظاره می‌نشینند و از ابزار‌ها و اهرم‌های فشار برای کنترل امور استفاده نمی‌کنند، بلکه منظور آن است که پتانسیل و انباشت نیروهای ضد غرب و ضد ساختار در خاورمیانه تا حدی است که می‌تواند بازی بزرگان را به هم بزند و انقلاب را به سمت خلاف میل آن‌ها هدایت کند. اینک می‌توان پیش بینی کرد که در انتخابات آتی مصر، نیروهای ضد آمریکایی و ضد اسرائیلی حجم قابل توجهی از کرسی‌های پارلمانی را بدست می‌گیرند. همین روند را می‌توان برای تونس، لیبی و یمن در نظر داشت. اینک آمریکایی‌ها بهتر می‌دانند که صندوق رای الزاما تامین کننده منافعشان نمی‌باشد و شاید از حالا به سمت بر هم زدن بازی به سبک تنبیه حماس در انتخابات فلسطین بروند.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت