اروپا را اشغال كنيد!

کد خبر: 169078

هیچکس مطمئن نیست که چه کسی اولین پیام توییتر را فرستاد اما این پیام بلافاصله مانند یک ویروس پخش شد. این پیام توییتر عصاره کامل خشم جوانان بود و به آن‌ها فهماند که اروپا، اسپانیا، سیاستمداران، بانک‌ها، سیستم و زندگی آن‌ها همه دچار مشکل هستند و باید تغییر کنند. روز اول صد‌ها جوان به میدان آمدند. روز بعد بیش از هزار نفر آمدند. تا آخر هفته سی هزار نفر که بیشتر آن‌ها جوان بودند با ایجاد اردوگاههای چادری به صحنه آمدند. جوانان اسپانیا بخشی از انگیزه خود را از جوانان بهار عربی به دست آوردند.

اروپا را اشغال كنيد!
مهم‌ترین جنبش جاری جوانان در اروپا با یک پیام در توییتر آغاز شد. در ۱۵ ماه مه به دنبال یک راهپیمایی در مورد هزینه‌های تحصیل گروهی ۴۰ نفره از دانشجویان در میدان اصلی مادرید اسپانیا باقی ماندند و تا پاسی از شب به گفتگو پرداختند. اسپانیا مانند یونان و ایتالیا با کسری بودجه شدید مواجه است. دولت پول برای خدمات اساسی مانند مدارس، بهداشت و تامین اجتماعی را دائما کمتر کرده است. بیکاری در بین جوانان به نرخ دهشتناک ۴۴ درصد رسیده است. به گزارش سرویس بین‌الملل «فردا» دولت زاپاتارو مانند دولت‌های دیگر در سرتاسر اروپا الگوی صرف هزینه‌ها را به یک مدل نئو لیبرال نزدیک کرده است که بر کاهش کسری بودجه و استفاده از مالیات برای پشتیبانی از بانک‌ها تاکید دارد. هیچکس مطمئن نیست که چه کسی اولین پیام توییتر را فرستاد اما این پیام بلافاصله مانند یک ویروس پخش شد. این پیام توییتر عصاره کامل خشم جوانان بود و به آن‌ها فهماند که اروپا، اسپانیا، سیاستمداران، بانک‌ها، سیستم و زندگی آن‌ها همه دچار مشکل هستند و باید تغییر کنند. روز اول صد‌ها جوان به میدان آمدند. روز بعد بیش از هزار نفر آمدند. تا آخر هفته سی هزار نفر که بیشتر آن‌ها جوان بودند با ایجاد اردوگاههای چادری به صحنه آمدند. امروز ایده آن‌ها در سرتاسر اروپای جنوبی تا رم و آتن گسترش یافته و کسانی نیز از راه اینترنت از اسپانیا که در آن هفتاد هزار مشارکت کننده وجود دارد به جنبش پیوستند. آن‌ها بخشی از یک نهضت جهانی رو به رشد جوانان هستند که هر چند به طور مستقیم با هم مرتبط نیستند اما در بخشی از‌‌ همان خشم نسبت به عدم توانایی اقتصاد‌هایشان در ایجاد شغل، و بی‌تفاوتی سیاستمداران یا بی‌لیاقتی آن‌ها در انجام هرگونه اقدام شریک هستند. جوانان اسپانیا بخشی از انگیزه خود را از جوانان بهار عربی به دست آوردند. هر دو گروه به طور مستقیم به اعضای جوان اعتراضات «وال استریت را اشغال کنید» در امریکا انگیزه داده‌اند. در واقع، مساله جوانان بیکار به یک جریان جهانی نگران کننده تبدیل شده است یعنی‌‌ همان چیزی که وزیر انگلیسی آنرا «ضربان بمب ساعتی» می‌نامد. در برخی از رسانه‌ها ۴۰ مصاحبه تحلیلی با جوانان زیر سی سال در اسپانیا، یونان، بریتانیا و فرانسه تنها نقطه توافق عدم اعتماد جوانان به رهبران گرفته شد. این اولین نسل اروپا پس از جنگ جهانی دوم است که نسبت به والدین خود چشم انداز مثبت کمتری دارد و در حال حاضر سیاستمداران را سرزنش می‌کند. عمومی‌ترین کلمه‌ای که آن‌ها برای توصیف زندگی خود استفاده می‌کردند این بود: پیچیده. در عین حال، اعتراض به چیزی اساسی‌تر از شغل تعلق می‌گیرد. مشکلاتی که مطرح می‌شوند از هر راه حلی بزرگ‌تر هستند. شدت اعتراضات سوالاتی را درباره اینکه انسان بودن به چه معناست ایجاد کرده است؛ اینکه چه ارزش‌ها و حقایقی را باید پذیرفت، رفتار با افراد چگونه باید باشد، نقش بازارهای آزاد، پول، قراردادهای اجتماعی و اجتماع چیست و اینکه مردمسالاری باید چگونه عمل کند. آن‌ها در بیانیه‌ها و جزوات غیررسمی خود تاکید کردند که «ما اینجاییم تا شان خود را بازیابیم... و همچنین خواهان یک جامعه جدید هستیم که به زندگی بیش از منافع اقتصادی اولویت می‌دهد.» قرار نبود اینگونه باشد. اروپایی‌های جوان برای ده‌ها سال خود را با آرمانهای پس از جنگ تعریف کرده‌اند: مدلی دارای استانداردهای ذهنی بالا از جامعه مدنی، ایده آل‌هایی از عدالت، یک اتحادیه پولی قوی و یک منطقه مطمئن معاملات کاری و شرکتهایی که استانداردهای جهانی مدیریت را تعیین می‌کنند. ارزشهای مردمسالارانه در حال صعود، مرز‌ها در حال فروریختن و دشمنی‌های قدیمی در حال ناپدید شدن بودند. اکنون رویای اروپایی ناگهان زیر سوال رفته است. جوانان زیر سی سال بیش از خوش بینی شک دارند. این اولین نسل از زمان دهه ۱۹۵۰ میلادی است که از پروژه‌های اروپا دچار شعف کمتری می‌شود. نخبگان سیاسی اروپا از سوی احزاب مردمگرای رادیکال دست راستی که مسلمانان و مهاجرین را هدف قرار می‌دهند مورد حمله قرار گرفته‌اند. سیاستهایی که در متن قرار دارند اکنون دیدگاه‌هایی را مطرح می‌کنند که چند سال پیش افراطی به نظر می‌رسیدند. قدرتهای جهانی جدید مانند برزیل و چین الزاما الگوهای رفتارهای بین المللی اروپا را اتخاذ نکرده‌اند. به نظر می‌رسد تعداد رهبران پس از جنگ در اروپا که دیدگاه وسیعی داشته و قادر به حل مشکلات باشند کاهش یافته است.
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت