ماهیت ناآرامی های سوریه چیست؟
اوضاع و احوال سوريه با ديگر كشورهاي منطقه تفاوت هاي بارزي دارد. در سوريه بايد معترضين را از معارضين جدا كرد. افرادي كه مي كوشند تا در سايه حمايت هاي خارجي و روي آوردن به اسلحه حكومت اسد را ساقط كنند را بايد از افرادي كه خواسته هاي به حقي دارند و اصلاح نظام سياسي سوريه را مطالبه مي كنند قابل تفكيك است. برخي رهبران اخوان المسلمين افراطي سوريه بيانيهاي صادر كردند و اعلام كردند از آنجايي كه حافظ اسد به طايفه علويها وابستگي دارد و علويها هم خارج از دين اسلام هستند وي نميتواند رئيسجمهور باشد..
در ماه هاي گذشته كم نبوده است از اين جملات و فتواها. اين جریان که مورد حمایت وهابیت عربستان است اساسا دولت اسد را غير مسلمان مي داند. علويها را رافضي ميدانند و آنها را مستحق كشتن. در اين راستا قابل توجه است كه در زمان 1971 زماني كه حافظ اسد قدرت را در سوريه به دست گرفت سلفيها و برخي رهبران اخوان المسلمين افراطي سوريه بيانيهاي صادر كردند و اعلام كردند از آنجايي كه حافظ اسد به طايفه علويها وابستگي دارد و علويها هم خارج از دين اسلام هستند وي نميتواند رئيسجمهور باشد چرا كه قانون اساسي صراحت دارد كه
رئيسجمهور بايد مسلمان و چهل ساله باشد. بواقع آنچه كه در ميان تمام تحليل گران مسائل خاورميانه مورد اتفاق است آن است كه تحولات سوريه امري صرفا داخلي نيست و كشورهايي چون عربستان و قطر از گروه هاي مسلح حمايت مي كنند. ( همين چند شنبه گذشته بود كه ستون نويس معروف روزنامه اينديپندنت يعني رابرت فيسك هم به اين مسئله اعتراف كرد كه در سوريه تنها اين نظاميان نيستند كه با مردم برخورد مي كنند، بلكه اين گروه هاي مسلح هستند كه نظاميان را مورد هدف قرار مي دهند). لذا مي توان اين گروه دوم را از صف معترضين جدا كرده و در زمره معارضين مسلح قرار داد. حاميان خارجي و نحوه فعاليت بررسي حاميان خارجي جريان هاي معارض دولت فعلي سوريه را بايد در گروه بندي هاي منطقه اي مورد ملاحظه قرار داد. در اين گروه بندي مي توان به دو قطب اصلي و دو خط فكر اشاره كرد. جريان مقاومت و جريان مصالحه در برابر غرب و اسرائيل. بي شك سوريه را بايد در جريان نخست قرار داد. انقلاب هاي عربي منطقه و ريزش حاميان غرب گراي اسرائيل در منطقه سبب شد كه محور مقاومت تا حد زيادي تقويت شود و همين امر سبب شده تا جريان مقابل فكري اساسي را براي از بين بردن محور مقاومت ترتيب
دهند. سوريه به دليل نظام سياسي بسته فرصت مناسبي را براي رقبا مهيا كرد. در اين ميان براي مديريت بهتر تحولات، تظاهرات از شهرهاي مرزي آغاز شد. شهرهايي چون حماه، حمص و درعا مكان مناسبي بود تا گروه هاي سلفي در اردن، لبنان و عراق ( نيروهاي القاعده كه در عراق بوده اند و تلاش مي كنند تا به سوريه بيايند) بتوانند با ورود به سوريه اقدامات خود را جلو ببرند. امري كه با معاضدت عربستان، قطر، تركيه، برخي گروه هاي لبناني و حتي وهابيون كويت به جلو مي رود. براي مثال اسناد و مدارک موجود، نشان مي دهد که ماهانه نزديک پانصد هزار دلار توسط سلفي ها براي تبليغ روانه سوريه مي شده که «جمعيت احياء ميراث اسلامي» کويت نيز در اين پروژه دست داشته و وابستگي اين جمعيت به گروه هاي سلفي کويت و نيز سازمان اطلاعات و امنيت عربستان سعودي معروف و محرز است. تقريبا هر هفته اخباري نيز از توقف كاميون هاي حامل اسلحه در مرز به مقصد شهرهاي سوريه به گوش مي رسد. برخي منابع اگاه هم از دست داشتن بندر بن سلطان شاهزاده سعودي در مسلح سازي گروه هاي معارض سوري خبر مي دهند. به هر حال عربستان در ماه هاي گذشته كوشيده تا نقش محوري خود را ايفا نمايد. كما اينكه «شیح
عدنان العرعور» 63 ساله كه از سلفيون سوري به حساب مي آيد و حكومت اسد را كافر اعلام كرده در عربستان به سر مي برد.
همچنين شبكه العربيه كه توسط آل سعود مورد حمايت قرار مي گيرد ابزار مناسبي را براي افرادي چون«سرهنگ حسین هرموش»( سرهنگ جدا شده از ارتش بعث سوریه كه به خود لقب رهبر جنبش افسران آزاد را اعطا كرده،) داده است. قطر هم چه در بعد ديپلماسي و چه در بعد رسانه اي در مقابله با اسد از هيچ كوششي فرو گذاري نكرده است. به هر حال قطر در اتحاديه عرب نقش اساسي را در تعليق سوريه ايفا كرد و در بعد رسانه اي نيز از طريق شبكه الجزيره مي كوشد تا حجم تلفات در سوريه را بالا نشان دهد. به هر حال آنچه در اين ميان مورد تاكيد قرار مي گيرد آن است كه اوضاع و احوال سوريه با ديگر كشورهاي منطقه تفاوت هاي بارزي دارد. در سوريه بايد معترضين را از معارضين جدا كرد. افرادي كه مي كوشند تا در سايه حمايت هاي خارجي و روي آوردن به اسلحه حكومت اسد را ساقط كنند را بايد از افرادي كه خواسته هاي به حقي دارند و اصلاح نظام سياسي و نه سرگونی آن را مطالبه مي كنند قابل تفكيك است. در این
میان یک عامل تعیین کننده پايبندي اسد به پيشبرد اصلاحات سريع و عيني است تا بتوان برای آینده سوریه فرجام نیکی را متصور شد...
دیدگاه تان را بنویسید