اروپا نمی تواند از نفت ايران چشم‌پوشي کند

کد خبر: 174889

بررسي روند صادرات نفت ايران به كشورهاي اروپايي در دهه ۸۰ شمسي، نشان دهنده حفظ وابستگي كشورهاي عضو اتحاديه اروپا به نفت ايران است.

ايسنا: بر همين اساس در سال ۱۳۸۰، كل صادرات نفت خام ايران معادل ۲ ميليون و ۲۰۸ هزار بشكه بوده كه از اين حجم تنها ۱۴ درصد (معادل ۳۰۹هزار بشكه در روز) به اروپا صادر مي‌شد.

البته اين روند در سالهاي ۱۳۸۱ و ۱۳۸۲ رو به كاهش گذاشت و واردات نفت خام اروپا معادل ۱۰ درصد نفت خام صادراتي ايران بود.

اما بعد از اين كاهش در سال ۱۳۸۳ واردات نفت خام اروپا از ايران افزايش چشمگيري داشت؛ به طوري كه مقصد ۲۵.۸ درصد (معادل ۶۵۷ هزار بشكه در روز) از ۲ ميليون ۵۴۸ هزار بشكه نفت صادراتي ايران، كشورهاي عضو اتحاديه اروپا بود.

ايران در سال ۱۳۸۴ يك‌سوم نفت مورد نياز كشورهاي اروپايي را تامين مي‌كرد كه اين افزايش وابستگي در سال ۱۳۸۵ به به اوج خودش رسيد؛ به طوري كه اروپا روزانه ۹۳۵هزار بشكه نفت خام (معادل ۳۸.۴ درصد) ايران را وارد مي‌كرد.

البته در سال ۱۳۸۶ روزانه ۸۰۳.۵ هزار بشكه نفت خام ايران به اروپا صادر مي‌شد كه نشان ده اندكي كاهش بود. در سال ۱۳۸۷ نيز با كاهش سقف توليد تعيين شده از سوي سازمان كشوهاي توليدكننده نفت خام (اوپك)، صادرات روزانه نفت خام كشور به ۲ ميليون و ۵۶هزار بشكه كاهش يافت كه متناسب با آن واردات نفت اتحاديه اروپا از ايران با كاهش روبه رو شد و به ۲۹.۳ درصد ( معادل ۶۰۲.۵ هزار بشكه در روز) رسيد.

در حال حاضر نيز با وجود كاهش صادرات نفت ايران به اروپا، مجموع صادرات ايران به اين منطقه جهان حدود ۱۸ درصد (معادل ۴۵۰هزار بشكه نفت) كل صادرات نفت خام ايران است. در واقع ايران همچنان سومين تامين كننده نفت اروپاست.

همچنين سه كشور اروپايي يونان، ايتاليا و اسپانيا كه نسبت به ساير كشورهاي عضو اتحاديه اروپا بدترين شرايط بحران اقنصادي را سپري مي‌كنند، بيشترين وابستگي را به نفت ايران دارند.

هم اكنون يونان ۱۴ درصد و دو كشور اسپانيا و ايتاليا هر كدام ۱۳ درصد از نفت خام مورد نياز خود را از ايران وارد مي‌كنند.

به گزارش ايسنا،‌ با وجود چنين شرايطي كشورهاي غربي به بهانه ايجاد مانع براي دستيابي ايران به منابع مالي جهت اجراي برنامه‌هاي هسته‌اي صلح‌آميزش، تصميم به تحريم نفت ايران توسط اتحاديه اروپا گرفتند، اما مطرح كنندگان اين طرح متوجه شده‌اند كه اين كار اصلا به ايران لطمه نخواهد زد؛ چراكه در اين شرايط صرفا دستورات به كاپيتان‌ نفتكش‌ها تغيير خواهد كرد و تلاشي كه مقامات اروپا براي اطمينان از تحريم نفت ايران صرف خواهند كرد، بسيار بيشتر از تلاش ايران براي فروش نفت به نقاط ديگر خواهد بود.

البته غرب بعد از نااميدي از تحريم نفت ايران توسط اتحاديه اروپا، تصميم گرفت با درخواست از سه كشور وارد كننده نفت ايران (چين، هند و ‌كره جنوبي) مبني بر توقف واردات نفت از ايران و تشويق عربستان به توليد بيشتر براي جايگزيني با نفت ايران، راهي براي شكست ايران بيابد.

اما بايد به چند نكته مهم در عملي نشدن اين طرح نيز توجه كرد. اول اين كه كارشناسان اقتصاد انرژي قيمت جهاني نفت را در صورت تحريم نفت ايران به بيش از ۲۵۰ دلار براي هر بشكه پيش‌بيني مي‌كنند.

همچنين نبايد از ياد برد كه با وجود بازگشت نفت ليبي پس از توقف چند ماه صادرات نفت اين كشور هنوز قيمت نفت به سطح عادي بازنگشته است.

از سوي ديگر با وجود اين كه برخي ادعا مي‌كنند كه كشورعربستان ظرفيت توليد ۱۲.۵ ميليون بشكه در روز را دارد و قادر است جايگزين نفت صادراتي ايران در بازار باشد، قطعا اگر چنين ادعايي درست بود،‌ پيش از اين عربستان براي ايجاد فشار بر ايران به انجام اين كار مبادرت مي‌كرد.

سال گذشته تحريم واردات بنزين به ايران عاملي شد تا بلكه ايران را از مواضعش عقب براند، ولي اين اتفاق نه تنها روي نداد، بلكه موجب شد مسوولان ايراني پروژه‌هاي افزايش ظرفيت توليد بنزين را جدي تر دنبال كنند؛ تا جايي كه اكنون از واردات اين فرآورده بي‌نياز شده است.

مطرح شدن تحريم نفت ايران حتي اگر صرفا يك ژست سياسي هم نباشد، قرباني آن ايران نيست، بلكه قربانيان بزرگ واصلي اين ماجرا قطعا كشورهاي تحريم كننده خواهند بود كه مجبور خواهند شد در بدترين بحران اقتصادي كه دامن‌گير غرب شده است، بهاي بالاتري را براي انرژي بپردازند.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت