با چه معیاری برنده شدید آقای اوباما؟

کد خبر: 175967

اوباما زمانی بر مسند قدرت نشست که با توجه به استراتژی های پیاده شده در عراق توسط جمهوری خواهان ، اوباما می توانست خروج سریع تر از این کشور را تضمین کند. اما حقیقت این است که آنچه که عراقی ها امروز به آن رسیده اند شاید همزمان با توسل امریکایی ها به این سیاست ها باشد اما نتیجه این سیاست ها نیست. در این خصوص باراک اوباما را باید مسئول دانست.

خبرآنلاین: چرا چهل و چهارمین رئیس جمهوری آمریکا عراق را پیروزی خود می داند.
دولت باراک اوباما چهل و چهارمین رئیس جمهوری ایالات متحده یک سال تا برگزاری انتخابات 2012 میلادی فرصت دارد. در این فاصله زمانی اعضای کابینه تلاش می کنند جنگ عراق را پیروزی برای خود بدانند. زمانی که اوباما جوان کاندیدا انتخابات ریاست جمهوری بود وعده داد که جنگ را به پایان برساند و البته در جامه یک رئیس جمهور موفق هم شد. این عبارت که اوباما میراث دار مشکلاتی غول پیکر از گذشتگان شده نیز اکنون جای خود را در کمپین وی باز کرده است. حقیقت اما این است که جنگ عراق در واپسین سال حضور جورج بوش در کاخ سفید هم در مسیر پایان قرار گرفته بود. افزایش تعداد نیروهای آمریکایی در عراق و تاکتیک های ضدتروریستی ارتش امریکا در عراق از همان سال تاثیرگذاری خود را نشان داد. پیروزی که اوباما امروز آن را دلیلی برای مفاخره می داند را شاید بتوان ماحصل توافقنامه استراتژیک امضا شده میان عراق و امریکا در زمان بوش دانست.
آنچه که از این توافقنامه باقی مانده بود اجرای دقیق مفاد آن بود به گونه ای که به تقویت پایه های نوبنیاد دموکراسی در این کشور منجر شود ، همکاری های سیاسی و غیرقومی میان طوایف مختلف را تقویت کند و به اعتماد سازی بخصوص میان صف بندی های بیشمار کردها منتهی شود. نتیجه توسل به اینچنین استراتژی هایی هم باید مطمئن کردن عراقی ها به حفظ کیان و استقلال ارضی آنها و تعهد آمریکا به جنگ عراق می بود.
سایت فارین پالیسی در نوشتاری کوتاه به مناسبت سفر اخیر نوری مالکی به عراق به بهره برداری دموکرات ها از دستاورد جمهوری خواهان در عراق اشاره کرده و می نویسد: اوباما زمانی بر مسند قدرت نشست که با توجه به استراتژی های پیاده شده در عراق توسط جمهوری خواهان ، اوباما می توانست خروج سریع تر از این کشور را تضمین کند. اما حقیقت این است که آنچه که عراقی ها امروز به آن رسیده اند شاید همزمان با توسل امریکایی ها به این سیاست ها باشد اما نتیجه این سیاست ها نیست. در این خصوص باراک اوباما را باید مسئول دانست.

دولت اوباما تاکنون بارها ادعا کرده که به خروج از عراق متعهد است. با اینهمه اصرار دولتمردان امریکایی بر تعیین ضرب الاجل زمانی جدا از در نظر گرفتن پیشرفت ها در عراق و بی میلی کاخ سفید به بزرگ جلوه کردن دولت نوری مالکی نشان داد که این دولت بیشتر به فکر فرار است تا قبول مسئولیت. فارن پالیسی در ادامه انتقادها از سیاست نوری مالکی می نویسد: در زمان اوباما بود که دولت مالکی معترضان را از شرکت در انتخابات به شکل منسجم محروم کرد و با محروم کردن حزب برنده در انتخابات از تشکیل ائتلاف به نوعی قانون اساسی را زیر پا گذاشت. عراق به واسطه تعلل های وی نه ماه بدون دولت منتخب پس از انتخابات را گذراند. در نهایت هم او نتوانست ائتلافی عاری از فرقه گرایی ها را به ثمر برساند و تن به ائتلاف با دشمن خونی آمریکایی ها یعنی جریان صدر داد. مالکی در جریان ناآرامی ها در سوریه هم کنار دیگر اعضای اتحادیه عرب نایستاد و به تحریم دمشق تن نداد.

در خصوص ایران هم مالکی باز انگشت اتهام را به سمت امریکایی ها نشانه رفته و ادعا می کند که افزایش حضور ایران در عراق نتیجه سیاست های امریکا در این کشور است. وی ادعا می کند که حضور نظامی امریکا بیخ گوش تهران انگیزه خوبی برای نگرانی ایرانی ها و افزایش نفوذ تهران در منطقه است . با این وجود دولت باراک اوباما لزومی به مواجه با اظهارات نخست وزیر عراق احساس نمی کند. اوباما تنها به دنبال پخش یک خبر از رسانه های داخلی است: جنگ عراق تمام شد! اوباما اخیرا هربار در خصوص جنگ عراق صحبت می کند تاکید را بر این می گذارد که سربازان امریکایی سرانجام به خانه می آیند. اگر نبود یک سرباز آمریکایی در عراق به معنای موفقیت است باید اعتراف کنیم که بله اوباما در این کشور موفق شد. اما اگر ماحصل این سیاست ها تشکیل حکومت شیعی است که به ایران هم نزدیک تر است تا امریکا شاید بهتر باشد رئیس جمهور در خصوص اهداف سیاسی ما از بیرون کشیدن نیروها از عراق توضیحاتی دهند!

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت