تروریست های دیروز، شرکای سیاسی امروز

کد خبر: 179712

اينك روي آوردن آمريكايي ها به طالبان، يعني كساني كه متوليان خشونت و عامل حمله به افغانستان بوده اند، به معناي عبور از دولت رسمي افغانستان است. تبعات اين تصميم گيري چيزي جز بال و پر دادن به اين گروهك افراطي و تشديد خشونت ساختاري در افغانستان نيست. برايند اين تشديد خشونت نيز بالتبع در وهله اول دامان افغانهاي ستمديده را مي گيرد و سپس به كشورهاي منطقه خصوصا ايران تسري مي يابد.

تروریست های دیروز، شرکای سیاسی امروز
سرویس بین الملل «فردا»: هنوز مدت زيادي از انتشار برخي از اظهار نظرهاي مقامات آمريكايي درمورد طالبان نمي گذرد كه رسانه‌هاي پاكستان اعلام كردند كه اداره تحقيقات فدرال آمريكا نام ملا عمر را در سكوت از فهرست تروريست‌هاي تحت تعقيب خود خارج كرده است.
به گزارش سرويس بين الملل «فردا»، بر مبناي اين اخبار، ملا عمر كه در زمان حكومت طالبان در اواسط دهه 90 ميلادي قدرت را در افغانستان در دست داشت، هرگز در فهرست تروريست‌هاي تحت تعقيب اف‌بي‌آي نبود ولي نامش همچنان در فهرست وزارت خارجه آمريكا قرار داشته و براي مرده وي 10 ميليون دلار آمريكا تعيين شده است.
اين در حالي است كه چند روز پيش جو بايدن، معاون رئيس جمهور آمريكا نيز طي سخناني گفته بود كه طالبان دشمن ما نيست. جو بایدن در گفت‌وگو با مجله نيوز ويك دلیل حمله آمریکا به خاک افغانستان را از بین بردن بن لادن و القاعده بیان کرد نه دشمنی با طالبان. وی با تأکید بر این که آمریکا حاضر است با طالبان مذاکره کند، گفت: زمانی که قصد گفت‌وگو با این گروه را داریم نباید آنها را دشمن بدانیم. جوبایدن افزود: طالبان فقط در صورتی دشمن آمریکا است که به القاعده اجازه دهد علیه آمریکا وارد عمل شود. وي همچنين گفت كه اوباما نيز تاکنون نگفته است که طالبان منافع آمریکا را به خطر انداخته است.
علاوه بر اين سخنان و موضع گيري ها بايد به آزادي 5 زنداني سرشناس طالبان و تحويل آنها به دفتر طالبان در دوحه قطر اشاره داشت كه مجموع اين اقدامات موضع گيري ها ما را به نشانه هاي جدي و در عين حال خطرناك رهنمون مي سازد.
عبور از دولت رسمي و تبعات آن
آنچه در اين ميان قابل توجه بوده و از طرفي بايد مورد توجه متصديان امور سياست خارجي قرار گيرد، آن است كه اتخاذ راهبرد جديد توسط دولت آمريكا مبني بر سازش، تعامل و همچنين گفتگو با طالبان به معناي عبور دولت آمريكا و ديگر قدرت هاي فرامنطقه اي از دولت رسمي افغانستان و پيش گرفتن سياست سازش با گروهي است كه در سال هاي گذشته منشاء بسياري از جنايات بوده است.
كمتر كسي در افغانستان و كشورهاي منطقه، خصوصا ايران، است كه جنايات طالبان را فراموش مي كند. كشتار بي گناهان و سختگيري هاي وهابي مآبانه در دين تنها بخشي از جنايات اين گروهك افراطي است. نمونه آخير اقدامات طالباني ها ترور برهان الدين رباني و يا شهيد داوود است كه تلاش داشتند راهي را براي خروج افغانستان از بحران تعبيه و طراحي كنند.
اينك روي آوردن آمريكايي ها به طالبان، يعني كساني كه متوليان خشونت و عامل حمله به افغانستان بوده اند، به معناي عبور از دولت رسمي افغانستان است. تبعات اين تصميم گيري چيزي جز بال و پر دادن به اين گروهك افراطي و تشديد خشونت ساختاري در افغانستان نيست. برايند اين تشديد خشونت نيز بالتبع در وهله اول دامان افغانهاي ستمديده را مي گيرد و سپس به كشورهاي منطقه خصوصا ايران تسري مي يابد.
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت