حضور اصلاح طلبان؛ افزایش شور یا شعور انتخابات؟!

کد خبر: 180721

ابتدا باید باور کنیم که از سال۸۸، اعتماد مردم نسبت به انتخابات کم شده و سپس لازم بدانیم، برای جلب دوباره آن باید تلاشی مضاعف صورت گیرد. اما اکثر فعالیت هایی که تاکنون شاهد آن بودیم، نه تنها در جهت اعتماد سازی نیست، بلکه آب به آسیاب دشمن نیز می ریزد.

الف: به نظر می رسد هیاهوها برای شرکت اصلاح طلبان در انتخابات بعد از اتمام زمان ثبت نام کاندیداها به پایان رسیده باشد، چرا که اصلاح طلبان لیستی ارائه نکردند؛ گرچه از گوشه و کنار زمزمه های کاندیدا شدن برخی از آن ها به صورت مستقل به گوش می رسد. پایان مهلت ثبت نام، با ۹ دی همزمان بود. روزی که مردم ایران با آرمان های امام و رهبری میثاقی دوباره بستند. متاسفانه مهم ترین مسئله ای که این روزها بیشتر در رسانه ها و خبرگزاری ها خود نمایی می کند، تخریب اصلاح طلبان و خوشحالی از عدم حضور رسمی آن ها در انتخابات مجلس نهم شورای اسلامی است. اما آیا حذف دیگری، برای پر رنگ کردن خود، می تواندکار شایسته ای باشد؟ چقدر این رویکرد به حفظ و اعتلای نظام کمک می کند؟ با وجود این که دو سال از انتخابات می گذرد، ولی مردم خاطره آن را از یاد نبرده اند و اگر ۹ دی حماسه شد، باز هم از همین مردم بوده است، مردمی که به آینده ایران چشم دوخته بودند. ابتدا باید باور کنیم که از سال۸۸، اعتماد مردم نسبت به انتخابات کم شده و سپس لازم بدانیم، برای جلب دوباره آن باید تلاشی مضاعف صورت گیرد. اما اکثر فعالیت هایی که تاکنون شاهد آن بودیم، نه تنها در جهت اعتماد سازی نیست، بلکه آب به آسیاب دشمن نیز می ریزد. عدم اعتمادی که به نحوه برگزاری انتخابات در "بعضی از سطوح" جامعه وجود دارد، گویا به مسئولین ارشد نظام نیز سرایت کرده است، که هرازگاهی شاهد گفتمانی مبنی بر اندیشیدن تمهیداتی برای سلامت انتخابات پیش رو هستیم و یا این که دولت نباید در انتخابات دخالت نماید و سخنانی از این دست که کم هم نیستند. شاید امروز از عدم شرکت اصلاح طلبان در انتخابات خوشحال باشیم؛ اما قصه اینجا به پایان نمی رسد و شاید عاقلانه هم نباشد با خود فکر کنیم قصه همین جا به پایان رسیده است! آیا نباید به عوامل این اقدام اصلاح طلبان رجوع کنیم؟ چرا اصلاح طلبان ترجیح دادند در انتخابات شرکت نکنند؟ آیا به خواسته های قانونی شان تا به حال پاسخ داده شده است؟ آیا عدم شرکت اصلاح طلبان در انتخابات، حضور کم رنگ مردم را به دنبال ندارد؟ توهین و تازیدن به چهره های شاخصی مانند هاشمی رفسنجانی، سید محمد خاتمی و سید حسن خمینی که چندی است، به رسانه ی ملی هم راه پیدا کرده است، نه تنها تاثیر چندانی بر محبوبیت ایشان نخواهد گذاشت، بلکه از اعتماد مردم نسبت به نظام و خاصه رسانه ها می کاهد، چرا که این افراد از بزرگان بودند و توهین به این اشخاص، زیر سوال بردن عملکرد ۳۰ ساله ی نظام است. که در نهایت منجر به دلسردی از نظام و حضور کم رنگ در انتخابات خواهد شد. تشکیل اصلاح طلبی جدید نیز می تواند یکی از بی اساس ترین تحلیل هایی باشد که در وادی سیاست بشود آن را مطرح کرد. برخی تصور می کنند که اصلاح طلبان قدیم رفته اند و سکوت آن ها را دلیلی بر خداحافظیشان می دانند. اما پر واضح است؛ اصلاح طلبی به کار خود ادامه می دهد، چرا که اصلاحات خود بسان شمعی است که پروانه هایی به دور آن می گردند، که اگر پروانه ای سوخت، اما اصل شمع و دیگر پروانه ها باقی خواهند ماند. همچنان که برای اصولگرایی هم می توان چنین تعبیری به کار برد. درست است عده ای از اصلاح طلبان راه را اشتباه رفته اند ولی تاختن به کل جریان اصلاح طلبی کاری منطقی نمی تواند باشد. همان طور که می دانیم، جریان انحرافی و خارج شدن آن از قطار انقلاب که برای تمامی گروه ها آشکار شده است، زاییده همین تفکر اصولگرایی است، که روزی اصولگراها تمام قد از این جریان حمایت می کردند و آن را زنده کننده گفتمان انقلاب می دانستند، تا جایی که هنوز هم این جریان خود را انقلابی اصیل می داند. پس چرا اصولگراها آنچنان خود را مبری می دانند، که گویا جریان انحرافی هیچ نسبتی با آن ها ندارد و حتی آن را منتسب به اصلاح طلبان می دانند؟ همچنان که جریان انحرافی را شاخه ای از اصولگرایی دانستیم و آن را قطع کردیم، که عمل بسیار شایسته ای نیز بود، متقابلا اصلاحات را باید جریانی درون نظام در نظر بگیریم، تا در صورت لزوم همچون جریان اصولگرایی بتوانیم شاخه ای از آن را جدا سازیم،‌ نه این که به خاطر اشتباه فرد یا افرادی از این گروه، اصل آن را زیر سوال ببریم. آن چه در انتخابات پیش رو باید به آن بیندیشیم، حضور حداکثری کاندیداها از جناح های مختلف،‌ نه برای پرشور شدن انتخابات و حضور مردم، بلکه برای حذف تک صدایی در نظام و عملکرد بهتر دستگاه های مختلف است. از همین رو، همچنان که پیشتر گفته شد، نباید صرف انتساب یک شخص به گروه و یا جریانی خاص بدون نگاه کردن به عملکرد وی ملاک تصمیم ما در احراز صلاحیت و یا حتی رای دادن به کاندیداها قرار گیرد، و هیچ گونه توجهی به تخصص و شایستگی افراد در کسوت نمایندگی مجلس شود.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت