سرویس تاریخ «فردا»: مقام معظم رهبری همواره مسئولان را به رعایت تقوا در رابطه با انتخاب افراد و گزینش آن ها دعوت کرده اند و از آن ها خواسته اند تا فارغ از تقسیم بندی های سیاسی همواره خدا و خیر مردم ر

ا در نظر بگیرند. برای نمونه ایشان در روز 29 خرداد 79 خطاب به نمایندگان مجلس می فرمایند:
« در تشخيصها، در گزينش اشخاص و در گزينش مسؤولان، بايد خدا را در نظر بگيريد. گزينش بايد گزينش هوشمندانه، عالمانه و دقيق باشد. اينها جزو وظايف حتمى است. آن كسى را كه شما سرِ كار مىآوريد، آن كسى را كه شما به او اعتراض مىكنيد، آن كسى را كه شما از او سؤال مىكنيد، آن كسى را كه شما استيضاح مىكنيد، يك مسؤول در نظام اسلامى است كه قدرت و توانايى و امكانات خود را از شما دارد. در اين كه اين توانايى را به چه كسى بدهيد، چگونه تصميمگيرى كنيد، چگونه تشخيص بدهيد، بايستى دقيق، هوشمندانه و بدون ملاحظه اين و آن عمل كنيد.
تقسيمبندى جناحها به چپ و راست و مدرن و سنّتى و غيره، حرف است. اينها حقايق نيست. حقيقت عبارت است از آن تكليف و مسؤوليتى كه شما داريد. آن مهم است. آن چيزى است كه گريبان ما را مىگيرد. آن چيزى است كه ما را به پاسخگويى در مقابل خدا وادار مىكند.»
بهمن سال ۱۳۶۱ و در آستانهی آغاز پنجمین سال پیروزی انقلاب اسلامی، خبرنگار نشریهی «شاهد»، مصاحبه ای را با مقام معظم رهبری که آن زمان رییس جمهور بودند انجام داد. یکی از سوالات خبرنگار این نشریه درباره بحث گزینش و تنگ نظری ها و افراط ها بود. مقام معظم رهبری در پاسخ به این سوال ضمن تاکید بر غیرمنطقی بودن و نادرست بودن برخی سوالاتی که در گزینش ها مطرح می شود، لزوم وجود پویایی و هوشمندی برای احراز صلاحیت افراد را قطعی می دانند. متن سوال خبرنگار نشریه شاهد و پاسخ مقام معظم رهبری چنین است:
************************
آقای رئیس جمهور، شکی نیست که عوامل منحط انحرافی و نفوذی و کارشکن و ضد انقلاب علیالقاعده نمیتوانند و نباید در دستگاههای اجرایی کشور راه داشته باشند. با توجه به محدودیت کار گزینشها و عدم امکان تحقیق در بعضی موارد به خصوص با توجه به فرامین امام، دستگاههای اجرایی کشور برای جلوگیری از عناصر نفوذی و وابسته به جناح راست و غیر انقلابی از چه شیوههایی باید استفاده نمایند؟
آیا فکر نمیکنید عدم دقت لازم در این امر انتخاب افراد سبب آن شود تا جریاناتی عموماً از ناحیهی نیروهای راست و لیبرال که قبلاً حاکمیت نسبی خود را در رأس امور از دست دادهاند، مجدداً نیروهای خود را در سطوح پایینتر در سیستم اداری کشور تشکل دهند؟ شما چه راه حلی برای پیشگیری از این موارد پیشنهاد میکنید؟
* در این جا چون شما مطالب زیادی گفتید، حرفهای زیادی است که حالا هر مقدار یادم ماند، به آن اشاره میکنم. یک مسئله این است که چه عناصری ما را تهدید میکنند که شما به عنوان لیبرال و راست اشاره کردید. لکن اینها تنها کسانی نیستند که ما را تهدید میکنند.
همهی کسانی که در دل به انقلاب اسلامی نمیاندیشند و به هدفی جز آن میاندیشند، عناصر تهدیدکننده هستند. اگر تشکیلات داشته باشند، خطر بیشتری دارند و اگر وابستگیهای سیاسی جهانی داشته باشند، خطرشان باز هم بیشتر است. اگر پوشش نفاق داشته باشند، خطر بزرگی است، چه راست باشند و چه چپ. و ما در میان طیف چپ عناصری را مییابیم که از لحاظ خطر کمتر از عناصر طیف راست نیستند؛ بلکه بیشتر هم هستند.
نکتهی دوم این است که آیا ن ظر امام در مورد پذیرشها این بود که از ورود عناصر ناباب جلوگیری نشود؟ باید بگویم که نظر امام به هیچ وجه این نبوده است. همین عناصر نابابی که گفته شد، چه از گروه راست و چه از گروه چپ، امام معتقدند که اینها در دستگاههای اداری اعم از سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و غیره میباید لا اقل به کارهای حساس گماشته نشوند و نتوانند در آن دستگاهها نفوذ کنند -با معنای ویژهای که کلمهی نفوذ دارد-. امام نفرمودند که اینها بررسی نشوند، ارزیابی نشوند و در مورد گزینش آنها دقت لازم به کار گرفته نشود؛ بلکه امام با بعضی از بیضابطگیها و دقتهایی که در حقیقت بیدقتی است و ضابطه گذاردنهایی که در حقیقت بیضابطگی است، مخالفت کردند.
همان طور که در بیانات امام هم شنیدید، ایشان اشاره کردند به سؤالاتی که در بعضی از گزینشها از افراد میشود و آنها را تأسفانگیز خواندند. طبیعی است که آن سؤالات فقط آدمهای نفوذی طیف راست و چپ را رد نمیکند، بسیاری از مؤمنین و مخلصین را هم رد میکند و مطمئناً در مواردی طراحان این سؤالها از حسن نیت هم برخوردار نیستند. چه حسن نیتی میتواند در آن کسی وجود داشته باشد که شرط گزینش را این بداند که کسی در میان چهار شماره، چهار تا رقم، شمارهی شناسنامهی امام را مشخص کند که کدام یک از این چهار تا ست؟!
چه حسن نیتی این شخص میتواند داشته باشد که این سؤال را مطرح میکند؟ امام این را دیدند، امام از این مطلع شدند، توجه کردید این چه ضابطهای است که سؤال میکنند؟! آقا فلان مسئلهی فقهی چهجور است؟! در فلان جای رساله چه نوشته است؟! اینها ضابطههایی است که در حقیقت اتکای آنها به اتکای بیضابطگی است. امام اینها را رد کردند و نفی کردند.
آن فیلترهایی که مؤمنین، مخلصین، انقلابیون و علاقمندان را بیرون میگذارد، آنها را امام ممنوع اعلام فرمودند. و الا امام کی اجازه دادند که افراد نفوذی وارد بشوند؟! نهخیر. دقت بشود که افراد نفوذی وارد نشوند. نفوذی هم فرق نمیکند؛ چه از طیف راست و چه از طیف چپ وارد نشوند. این هم مطلب دوم.
یک نکتهی دیگری وجود داشت در مورد مسئلهی تجسس. اشاره کردید که نمیتوانند تحقیق کنند، نمیتوانند بشناسند، نمیتوانند بفهمند، باید بگویم این جور نیست. امام نفرمودند که افراد را نشناسید و تحقیق نکنید. هیچ اشکالی ندارد که شما برای ازدواج در پیرامون خانوادهی طرف ازدواجتان تحقیقات بکنید. نه امام مانع شدند و نه هیچ کس دیگر. وقتی که شما برای پیوند خانوادگی تحقیق میکنید، برای پیوند اداری هم یک مقدار تحقیق تا یک حدودی لازم است. تا چه حدودی؟ تا این حدود که بشناسید و بفهمید که این شخص خائن نیست، -به قول شما- نفوذی نیست، بر طبق مصالح شما و طبق مصالحی که در این دستگاه وجود دارد میاندیشد و عمل میکند. به این اندازه تحقیق کنید و هیچ مانعی هم ندارد. امام هم مانع از این نشدهاند.
اما این تحقیق ارزش قضایی ندارد. یعنی آن چیزی که امام جلویش را گرفتند، این است که اگر چنانچه شما تحقیق کردید و معلوم شد فلانی مثلاً نمازخوان نیست و شما او را برای یک کاری میخواهید استخدام بکنید که آن طرف باید نمازخوان باشد، اگر چنانچه این شخص را استخدام نکردند، مانعی ندارد؛ اما نمازخوان نبودن او یک بار قضایی نخواهد بود. یا -بالاتر- اگر ثابت شد این شخص دچار یک حرکتی است که تعقیب قضایی دارد، این تحقیق شما نمیتواند منشأی برای تعقیب قضایی باشد، اما برای شما که میخواهید این شخص را استخدام کنید، میتواند منشأ عدم استخدام باشد و مانعی ندارد.
بنا بر این تحقیق و تعقیب حالات هر شخصی به قدری که در گزینش امور مؤثر است، مانعی ندارد، اشکالی ندارد. این را هم امام جلوگیری نکردهاند. در تشخیص فرمان امام اشتباه نشود.
دیدگاه تان را بنویسید