سرویس سیاسی «فردا»: «سکوت مطلق»؛ این راهبرد گروه پایداری در خصوص افشای نامه

سهم خواهانه آقا تهرانی به آیت الله مهدوی کنی بوده است. تاکنون این گروه هیچ گونه روشنگری در این خصوص سامان نداده است و در عوض دستاویز و انگ غیراخلاقی «ساکتین فتنه» به نیروهای انقلاب را همچنان به عنوان یگانه کنش سیاسی خود پیگیری می کند. با انتشار نامه آقا تهرانی از اعضای گروه پایداری به آیت الله مهدوی کنی، ابعاد جدیدی از ریشههای اختلاف افکنی این گروه و پشت پرده واقعی شعارهایشان مبنی بر دغدغه اصول داشتن، روشن شد. مرتضی آقا تهرانی در این نامه شرط پیوستن گروه پایداری به فرآیند وحدت را حضور روح الله حسینیان در ترکیب شورای حکمیت و داشتن دست کم ۵۰ درصد از کرسیهای هیات اجرایی دانسته است. این در حالی است که اعضای این گروه در صحبتهای عمومیشان، دلیل وحدت شکنی را «زاویه با ساکتین فتنه» و «حمایت از گفتمان عدالت» عنوان میکردند.
در حقیقت این سهم خواهیهای بدون مبنا و کاسبکارانه و گذاشتن شرط و شروط منفعت طلبانه برای پیوستن به فرآیند وحدت عیار گفتمانی این گروه را نشان میدهد که در حرف خود و گروهشان را سوپر اصولگرا معرفی میکنند ولی در اصل به دنبال به دست آوردن حداکثر سود سیاسی برای خود هستند.
انتشار عمومی این نامه منفعت طلبانه نشان میدهد که اعضای این گروه تنها دغدغهشان کسب حداکثر سود سیاسی است و این سود از هر کجا که تامین بشود به آن سمت متمایل خواهند شد. این رفتار نشان میدهد که به چه دلیل برخی از اعضای این گروه که در مجلس فعلی نیز نماینده هستند، با غفلت از وظایف اصیل نمایندگیشان و به جای تلاش برای استیفای حقوق ملت همواره تلاششان این بوده که خطاها و اشتباهات دولت را توجیه کنند و وکیل الدوله باشند.
نکته جالب این است که این گروه پس از آنکه شروط کاسبکارانهشان توسط جبهه متحد اصولگرایان مورد قبول واقع نشد، بلافاصله رویکرد تخریبی و تهمت پراکنی را آغاز کردند و با حمله به نیروهای انقلابی و ولایی کوشیدند تا منافع گروه خود را با حمله به نیروهای خوشنام و دلسوز و تلاش برای خارج کردن آنها از عرصه سیاسی، تامین کنند.
در مقابل، اعضای جبهه متحد همواره با کوشش بر تحقق وحدت حداکثری و تلاش برای جذب همه نیروهای اصولگرا تلاش کردن با سعه صدر از کنار این تخریبها بگذرند و به وحدت شکنان اجازه مانور سیاسی ندهند و این رویه همچنان از سوی جبهه متحد اصولگرایی دنبال میشود.
نگاهی اجمالی به آنچه گروه پایداری و اعضایش در این مدت انجام دادهاند و رویکرد ماکیاولیستی و سهم خواهانهای که تا به حال در پیش گرفتهاند، نشان میدهد که این گروه متاسفانه خواسته یا ناخواسته از تاکتیکها و استراتژیهایی پیروی میکند که در چارچوب تفکر انقلابی و اسلامی به رسمیت شناخته نمی شود. وحدت شکنی و تخریب نیروهای انقلابی و بحران سازی و موج سواری بر بحران شاخصه اصلی گروههایی است که در دلبستگی آنها به انقلاب تردید است اما اکنون در رفتارشناسی گروه پایداری نیز به وضوح دیده میشود. فراموش نکرده ایم که بازی لفاظانه با شعارهای اصیل انقلاب و نظام در ظاهر و سهم خواهی و منفعت طلبی در باطن، همان زهدان نامیمونی است که جریان انحرافی از آن متولد شد. به هر روی جای تعجبی ندارد که در قبال افشای این تامه سهم خواهانه کوچکترین واکنشی را شاهد نبودیم. این امر نشان می دهد که اصولگرایانی که تاکنون علی رغم همه مصلحت اندیشی ها از مواجهه عقیدتی و عملی با این گروه فرو گذار نکرده اند و هزینه این امر با به جان خریدن انواع تهمت ها و توهین و تهدیدها به جان خریده اند از ابتدا «خطر» را به درستی تشخیص داده بودند.
دیدگاه تان را بنویسید