این «منطقه ممنوعه» دقیقا کجاست؟!

کد خبر: 190232

رضا صیادی/ به نظر می رسد که این رفتارهای سیاسی- انتخاباتی دارد به یک فرهنگ – یا بدعت- تبدیل می شود، اینکه فرد یا گروه محدودی در برابر همه جریان اصولگرایی کشور بایستد و بگوید من در منطقه ممنوعه ام! اصلا هم فرقی ندارد که فرد مقابلشان هاشمی رفسنجانی باشد یا آیت الله مهدوی کنی. مهم این «منطقه ممنوعه» است که هیچ کس نمی داند دقیقا کجاست!

رضا صیادی /از همان روزهای نخستی که بحث وحدت اصولگرایان مطرح شد و بزرگانی چون آیت الله مهدوی کنی و آیت الله یزدی از همه دلسوزان نظام دعوت کردند تا زیر یک پرچم قرار بگیرند، قابل حدس بود که عده ای در نهایت بر طبل افتراق بکوبند و به بهانه های مختلف انشقاق ایجاد کنند. گروهی که خود را «شاخص» ولایتمداری می‌دانند و معتقدند که فتنه 88 را یک تنه جمع کرده‌اند. آنها می‌گویند در «منطقه ممنوعه» ایستاده اند و به همین دلیل مورد هجمه جامعه سیاسی کشور قرار گرفته اند. اما سوال اساسی این است که این منطقه ممنوعه دقیقا کجاست؟ اگر این جریان سیاسی در جبهه مقابل استکبار و دشمنان نظام و ولایت ایستاده است که علی‌القاعده جایگاه تازه ای نیست. یعنی 32 سال است که همه مردم - با وجود تمام اختلاف سلایق- در همین نقطه عالی قرار دارند و با تمام وجود پای گفتمان امام و رهبری ایستاده اند، با این حساب اصلا نباید این جایگاه را در یک انتخابات داخلی «منطقه ممنوعه» دانست، بار سلبی این عبارت نشان می‌دهد از نقطه ای سخن می گوییم که تا کنون هیچ کس جرات حضور در آن را نداشته و حالا برخی رجال سیاسی آن را فتح کرده اند. با این تعریف، نباید این منطقه ممنوعه را گفتمان نظام انقلاب اسلامی و منویات مقام معظم رهبری بدانیم. پس حتما دوستان ما در نقطه‌ای ایستاده اند که از نظر جامعه اصولگرایی کشور «ممنوعه» قلمداد می‌شود. یعنی قرار گرفتن در برابر بزرگانی چون آیت الله مهدوی کنی و جامعه اصولگرایی کشور. حالا این تقابل چه افتخاری دارد که ساکنان دهکده پایداری از آن به عنوان ایستادن در منطقه ممنوعه یاد می‌کنند و مدام در شعارهایشان بر آن تاکید دارند، خدا می‌داند! حقیقت این است که این جریان سیاسی همانگونه که عملکرد دولت را الگوی خود قرار داده اند، بازی های روانی انتخاباتی شخص رئیس جمهور را کپی برداری کرده اند، وقتی احمدی نژاد خودش را مقابل هاشمی قرار داد و گفت در «منطقه ممنوعه» ایستاده ام، بسیاری از نظرها و رای های خاموش را به سوی خود جلب کرد و توانست از این منطقه ممنوعه نفعی ببرد و حالا جبهه پایداری قصد دارد که از این سیاست امتحان پس داده، دوباره استفاده کند، اما به این نکته دقت ندارند که در این چند سال شرایط سیاسی کشور تغیرات چشمگیری کرده و استفاده از روش انتخاباتی رئیس جمهور، در اواخر سال 90 منطقی نیست. به نظر می رسد که این رفتارهای سیاسی- انتخاباتی دارد به یک فرهنگ - یا بدعت- تبدیل می شود، اینکه فرد یا گروه محدودی در برابر همه جریان اصولگرایی کشور بایستد و بگوید من در منطقه ممنوعه ام! اصلا هم فرقی ندارد که فرد مقابلشان هاشمی رفسنجانی باشد یا آیت الله مهدوی کنی. مهم این «منطقه ممنوعه» است که هیچ کس نمی داند دقیقا کجاست!
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت