شکست چهرههای معروف در انتخاباتی متفاوت
شکست این «نام»ها و انتخاب افراد کمتر نامی، نشان میدهد که مردم در این انتخابات رویهای جدید و قابل تامل در پیش گرفتهاند و دیگر به صرف نامی بودن و چهره بودن و یا نسبت فامیلی داشتن با افراد سیاسی معروف به کسی رای نمیدهند. اگر این رویه در دیگر شهرها هم اتفاق بیافتد، شاید با تحلیل محتوایی این شیوه جدید اقبال مردم به نمایندگانشان میتوان به شاخصهای جدیدی از بلوغ سیاسی مردم دست یافت.
احمد ناطق نوری برادر حجت الاسلام ناطق، مصطفی کواکبیان، پروین احمدینژاد خواهر محمود احمدینژاد، کاظم دلخوش، قدرت الله علیخانی، حجت الاسلام ذوالنور، محمدرضا خباز و حشمت الله فلاحت پیشه، نامهایی بودند که نتوانستند آرای مردم را به سمت خودشان جذب کنند و در انتخابات شکست خوردند. این در حالی است که با اعلام نتایج انتخابات در دیگر شهرستانها احتمالا نامهای دیگری نیز به لیست افراد صاحب نام شکست خورده در انتخابات افزوده خواهند شد. شکست این «نام»ها و انتخاب افراد کمتر نامی، نشان میدهد که مردم در این انتخابات رویهای جدید و قابل تامل در پیش گرفتهاند و دیگر به صرف نامی بودن و چهره بودن و یا نسبت فامیلی داشتن با افراد سیاسی معروف به کسی رای نمیدهند. اگر این رویه در دیگر شهرها هم اتفاق بیافتد، شاید با تحلیل محتوایی این شیوه جدید اقبال مردم به
نمایندگانشان میتوان به شاخصهای جدیدی از بلوغ سیاسی مردم دست یافت. در حقیقت یکی از مهمترین شاخصهایی که نمادی از بلوغ سیاسی یک ملت است، آن است که برنامههای مدون کاندیداها و افقی که آنها برای آینده سیاسی، اجتماعی و اقتصادی حوزهشان ترسیم میکنند، اولویت اصلی را در اقبال عمومی مردم پیدا میکند و مردم به صرف معروف و مشهور بودن یک کاندیدا به آنها متمایل نمیشوند. این اتفاق در سطح انتخابات مجلس شورای اسلامی که انتخاباتی بخشی و جزء به جزء است، دست کم در شهرستانهای کوچک تا به حال کمتر رخ داده بود و عموما معروفیت و رسانهای بودن و نسبت فامیلی داشتن، شرط اول و تعیین کننده در راهیابی کاندیداها به مجلس بوده است. با نگاهی به تمامی انتخاباتهای مجلس شورای اسلامی از بدو انقلاب تا کنون در شهرستانهای کوچک این رویه را میبینیم و اساسا یکی از معیارهای حامیان کاندیداهای مجلس برای پشتیبانی از یک کاندیدای خاص، توجه به همین متر و معیار شهرت بوده است. با تغییر رویه در این شکل از اقبال عمومی مردم، تحلیل گران سیاسی میبایست با تبدیل و تحول در معیارهای تحلیلشان، شکلی جدید از سبک سیاست ورزی عمومی را برای مردم کشورمان در
نظر بگیرند. سبکی یک سره متفاوت از پیش و متکی بر برنامههای مدون و قابل سنجش و مشروط که میتواند کاندیدای کمتر شناخته شدهای را در انتخابات پیروز کند و چهرهٔ مشهوری را مغلوب سازد. نکته قابل تامل در این نگرش جدید مردمی آن است که فردی که منتخب مردم شده است چون اتکا به نام نداشته، اگر نخواهد به وعدههای انتخاباتی و برنامههای مدوناش جامه عمل بپوشاند نمیتواند در دور بعد و یا در پست دیگر توجه مردم را به خود جلب کند و به همان شیوهای که در مصدر امور قرار گرفته است به همان شیوه نیز توسط مردم کنار گذاشته میشود. از این رو است که انتخابات مجلس نهم فارغ از مشارکت وحدت آفرین و تعیین کنندهاش، از نظر تفاوت نگرش مردم در انتخاب نمایندهشان را به انتخاباتی بینظیر و مثال زدنی تبدیل میکند.
دیدگاه تان را بنویسید