هدف از تخریبهای سیاسی چیست؟
متاسفانه بیاخلاقی سیاسی و افزایش فضای اتهامزنی واقعیتی است که در جامعه امروز ما وجود دارد، برخلاف اینکه تلاشهای بسیاری در این زمینه و برای مذموم نشان دادن آن صورت گرفت اما امروز به مسئله عادی تبدیل شده است.
با اینکه هنوز تا آغاز رسمی فعالیتهای انتخاباتی مدت زیادی باقی مانده است اما گویا برخی افراد از این زمان پیشی گرفته و تحرکات خود را آن هم در سایه و با استفاده از ابزار همیشگیشان آغاز کردهاند. اتهامزنی، تخریب، کوچکنمایی اقدامات سایر افراد و بزرگنمایی کارهای خود، تنها بخشی از ابزار این افراد برای پیشی گرفتن از رقیب فرضی خود است. گرچه ملت ایران به خوبی کسانی را که بر طبل اختلاف میکوبند و آب بر آسیاب دشمن میریزند، شناخته است. از این رو در چنین شرایطی نباید وحدت و همدلی را فراموش کرد و مسئولان خدمتگزار نظام را زیر سوال برد، این همان موضوعی است که بسیاری از کارشناسان بر آن تاکید دارند. اتهامزنی سیاسیون علیه یکدیگر این روزها و در حالی که 6ماه به برگزاری انتخابات ریاستجمهوری باقی مانده، گرچه موضوع تازهای نیست و سالهای گذشته نیز شاهد چنین اقداماتی از سوی مسئولان و بعضی کاندیداهای انتخابات ریاستجمهوری بودیم؛ اما اینبار گویا این اتهامزنیها و تخریبها تمامی ندارد و صدای خود آنان را نیز بلند کرده است. اما این سنت غلط پروندهسازی و اتهامزنی علیه یکدیگر چرا و چگونه در ادبیات سیاسیون کشور به وجود آمد و تا جایی ریشه دواند که بسیاری از بیان برخی مطالب که حتی باعث تضعیف نظام میشود، ابایی ندارند؟ این در حالی است که رهبر معظم انقلاب بارها بر خودداری سیاسیون از تخریب یکدیگر تاکید داشتند. اما حال سوال اینجاست که این تخریبها و اتهامزنیهای افراد علیه یکدیگر با چه هدفی صورت میگیرد؟ مدعیالعموم اخلاقی نداریم عماد افروغ استاد دانشگاه و نماینده سابق مجلس، با انتقاد از بیتوجهی سیاسیون نسبت به رعایت اخلاقی سیاسی به تهرانامروز میگوید: متاسفانه بیاخلاقی سیاسی و افزایش فضای اتهامزنی واقعیتی است که در جامعه امروز ما وجود دارد، برخلاف اینکه تلاشهای بسیاری در این زمینه و برای مذموم نشان دادن آن صورت گرفت اما امروز به مسئله عادی تبدیل شده است. این جامعه شناس و فعال سیاسی، با اشاره به تالیفهایی که خود در این زمینه انجام داده است، بیان کرد که در یکی از کتابهایم راهحلهایی برای اخلاقی شدن سیاست ارائه دادم که متوجه صاحبان قدرت بود اما متاسفانه توجهی به آن نشد و حالا تنها یک راه حل باقی میتوان ارائه داد و آن هم این است که مردم اعتماد بیش از حد به صاحبان قدرت نکنند. به گفته افروغ؛ در واقع هر جا بشود که حمل به صحت کرد، در سیاست رسمی نمیتوان. از سوی دیگر این مردم نیستند که با وجود گرفتاریهای فراوان باید بد بودن صاحبان قدرت را نشان دهند، بلکه این صاحبان قدرت هستند که باید خوبی و تواناییهای خود را نمایان کنند. وی بر این باور است که چون مدعیالعموم اخلاقی نداریم، همه به راحتی به یکدیگر تهمت میزنند و فضای تخریب را ایجاد میکنند. فقدان تدبیر، عامل تخریبگری کمال سجادی سخنگوی جبهه پیروان خط امام و رهبری نیز در این رابطه به تهرانامروز میگوید: انتخاباتی که در ایران صورت میگیرد باید با انتخابات سایر کشورها متفاوت باشد به دلیل اینکه سیاستمداران مسلمان باید یکسری پایههای اخلاقی و اسلامی را رعایت کنند و اگر از شیوههای غربی استفاده کنند تفاوتی با آنان نخواهند داشت. به گفته سجادی، ورود به سیاست و گرفتن قدرت در فرهنگ اسلامی به معنای خدمت به مردم و نظام اسلامی است؛ اما در نظامهای غربی دست یافتن به قدرت برای دنیا و امتیازات مادی است، البته شاید در کنار این موارد خدمتی هم به مردم وجود داشته باشد. در جمهوری اسلامی ایران افرادی که کاندیدا میشوند یا فعالیت انتخاباتی دارند باید یکسری معیارهایی که منبعث از اخلاق اسلامی و ایرانی است را رعایت کنند اما متاسفانه برخی از سیاستمداران برای آنکه رای بیاورند و جریانی را ایجاد کنند، دست به تخریب رقبای خود میزنند در حالی که این موضوع نه اخلاقی است و نه اسلامی. وی با بیان اینکه اگر کاندیداها قصد پیروزی در انتخابات را دارند باید به اثبات خود و برنامههایشان بپردازند نه اینکه با اتهامزنی و تخریب رقیب، خود را مطرح کنند، معتقد است که کاندیداها باید برنامهها و تیم خود را به مردم معرفی کنند و توانایی و تدبیر خود را در عمل نشان دهند. سجادی هدف افرادی که دست به تخریب و اتهامزنی دیگران میزنند را فقدان توانایی و کمبود تدبیر میداند و میگوید: افراد اگر توانایی داشته باشند آن را عرضه میکنند و در انظار مردم نمایان میکنند اما متاسفانه دست به تخریب میزنند درواقع از این راه برای پنهان کردن ضعفهای خود استفاده میکنند. وی اما به این نکته نیز اشاره میکند که مردم آنقدر هوشمند و فهیم هستند که درگیر چنین حربههای انتخاباتی نمیشوند. تخریب؛ به دور از اخلاق سیاسی است رئیس کمیسیون اصل 90 مجلس نهم نیز اتهامزنی مسئولان علیه یکدیگر را به دو بخش متفاوت تقسیم میکند و به تهرانامروز میگوید: به طور قطع طرح مباحث نادرست و غیر واقعی در جامعه آن هم از سوی سیاسیون یک کشور، به دور از اخلاق و آداب سیاسی است، از سوی دیگر اما برخی افراد با دسترسی به اسناد معتبر تخلفات برخی دیگر از مسئولان را مطرح میکنند که البته وظیفه دستگاه اطلاعاتی و قضایی کشور است که به آنها رسیدگی کند. به گفته محمدعلی پورمختار، بخش نخست تخریب و اتهامزنیها به هیچوجه درست نیست و با اخلاق سیاسی و اسلامی فاصله دارد. وی با اشاره به اوجگیری این نوع اتهامزنیهای نادرست سیاسیون علیه یکدیگر معتقد است که چنین اتهامزنیهایی در انتخابات سال 88 شکل گرفته و مطالبی از سوی برخی کاندیداها مطرح شده باشد البته غیر واقعی بودن آن مطالب نیز ثابت شد؛ اما آثار سوئی که این اقدام بر جای گذاشت هنوز در جامعه باقی است و مولود جنگ روانی در کشور شد. وی میگوید: اما طرح این مباحث در شرایط کنونی که کشور با انواع تهدیدهای خارجی روبهروست و از سوی دیگر در آستانه بزرگترین و مهمترین انتخابات قرار دارد، نه تنها درست به نظر نمیرسد، بلکه آسیبهای فراوانی را نیز در پی دارد. متهمکنندگان؛ دغدغه مردم را ندارند علی عباسپور تهرانیفرد عضو شورای مرکزی حزب موتلفه نیز معتقد است که دروغ گفتن به مردم، بزرگنمایی کارهای انجام شده توسط کاندیداها و کوچک نمایی فعالیتهای رقبا از جمله بداخلاقیهای انتخاباتی به شمار میرود که باید از آن پرهیز کرد. وی با اشاره به جملهای از شهید بهشتی مبنی بر اینکه «ما شیفته خدمتیم نه تشنه قدرت»، بر این باور است که تمام مسئولان و نمایندگان باید از این عبارت شهید بهشتی درس اخلاق بگیرند، چرا که اصولا تمام مسئولان برای خدمت به مردم وارد میدان انتخابات میشوند. وی با بیان اینکه در نظام مقدس جمهوری اسلامی، شرایط و ضوابط اسلامی حاکم است، ضرورت رعایت اخلاق اسلامی توسط کاندیداها و مجریان در این نظام را یادآور شد و تاکید کرد که: «تمامی داوطلبان باید در نقد و بررسیهای خود، رعایت عدل، انصاف و منطق را داشته باشند و از اتهامزنی پرهیز کنند.» وی لزوم ارائه برنامه و توانمندیها توسط کاندیداها را یادآور شد و افزود: «کسانی که از چارچوب عدل و انصاف خارج شده و به جای طرح توانمندیهای خود به تخریب رقیب میپردازند کسانی هستند که دغدغه مردم را ندارند بلکه دغدغه خود، جناح و گروه خود را دارند که این امر پسندیده نظام ما نیست.» در حالی که کمتر از 6 ماه دیگر تا انتخابات ریاستجمهوری باقی مانده، موجی از تخریب و تهمتها فضای سیاسی کشور را تحت تاثیر خود قرارداده است. کم نیستند کارشناسانی که معتقدند بخش بزرگی از آنچه در روزهای بعد از انتخابات سال 1388 روی داد، تحت تاثیر تهمتها و نکات اثبات نشدهای بود که از سوی کاندیداهای ریاستجمهوری به یکدیگر زده شد و در فضای امکانپذیر نبودن اثبات آن، فضای کشور را آلوده کرد. حال باید دید آیا دامنه این تخریبها و اتهامزنیها در آستانه انتخابات افزایش پیدا خواهد کرد یا آنکه کاندیداها و فعالان این حوزه با رعایت اخلاق سیاسی، به فعالیتهای خود میپردازند؟
دیدگاه تان را بنویسید