اخلاق، حلقه مفقوده رقابتهاي انتخاباتی
عماد افروغ
|
فعاليتهاي انتخاباتي از هماكنون شروع شده است. اما گويا مقدمات اين فعاليتها اقتضائاتي براي كاركشتههاي سياسي دارد. بر اساس اين اقتضائات بايد يك سري نويدها داده شده و قولهايي مشاهده شود. در روند تعامل و همگرايي يكسويه و دولتگرايي پارلماني نيز خواهناخواه عدهاي كه چشم به انتخابات مجلس هشتم دوختهاند بايد با ارسال يك سري پالسها و نشانهها بتوانند در فهرستهاي مختلف جايگاه داشته باشند. درباره كساني هم كه متاسفانه موازين اخلاقي را رعايت نميكنند و به هر وسيلهاي چنگ ميزنند كاملا قابل پيشبيني است كه به دنبال بهانههاي مختلف باشند تا عطف به ريسمان دولتگرايي پارلماني جايگاهي در فهرست انتخاباتي مجلس هشتم براي خود دست و پا كنند. در حال حاضر بسياري از اين فعاليتها صبغه انتخاباتي و سهمخواهي دارد و از آن بوي مبارزههاي انتخاباتي به مشام ميرسد و من براي اين مدعاي خويش سند قابل ارائه دارم.اما هر بوي مبارزه انتخاباتي مطبوع نيست بلكه برخي از اين بوها به حدي مشمئزكننده و متعفن است كه ميتواند تيشه به ريشه اخلاق و هويت فرهنگي جامعه بزند. من در آينده نزديك نام برخي از اين افراد را كه متاسفانه در اصولگرايي
رخنه كردند و باعث هتك حيثيت اصولگرايي شدند را در اختيار ملت قرار خواهم داد. از جمله ويژگيهاي اين افراد اين است كه اولا اينها پايبند به هيچ اصول و اخلاق تعريف شده نيستند و به منافع فردي و جناحي ميانديشند. ثانيا موضع خود را بر اساس موضع رقيب تنظيم ميكنند و به همين دليل نيز مواضعشان داراي نوسان است.استفاده ابزاري از اصول اخلاق و ديانت از ديگر ويژگيهاي اين افراد است. از سوي ديگر آنان بيش از آنكه خود انديشه مستقل داشته باشند خط و ربط خود را از جاي ديگر ميگيرند.اگر بخواهم به طور خاص اشاره كنم اين افراد به شدت دولتگرا شدهاند و در خصوص آن دسته از افرادي كه در مجلس هفتم به فعاليت مشغولند مطمئنم كه بسياري از آنها در دوره اول به دولت راي ندادند و بسياري هم در دوره دوم راي ندادند اما پس از آن چرخش داشتند. به اين ترتيب اگر اصولگرايان اين روند را ادامه دهند بازنده اصلي انتخابات مجلس هشتم خواهند بود و اگر بخواهند در انتخابات توفيق به دست آورند بايد عناصر غيراخلاقي خود را پاكسازي كند والا اين شكست بر آنان متحمل خواهد شد.ما كه در عرصه فعاليتهاي سياسي حرفهاي نبوديم، يك دانشگاهي بوديم كه حسب تحليلهاي شخصي
و روشنفكري خودمان و تكاليف شرعي در اين صحنه وارد شديم و با خيلي چيزها روبهرو شديم و عبرتها گرفتيم. من تصور ديگري از مجلس داشتم؛ تصور من تا اين حد بياخلاقي و استفاده ابزاري از دين و اخلاق نبود.حتي عليالاغلب دوم خرداديها دين و اخلاق را دخالت ندادند و گرايش به نحلهاي پيدا كردند كه به جدايي دين و اخلاق از سياست ميانجامد اما برخي از دوستان به گرايشي از نسبت دين و اخلاق با سياست روي آوردند كه به جاي اينكه سياست را ديني و اخلاقي كند دين و اخلاق را سياسي ميكند و با تكيه بر ديانت و اخلاق قدرتطلبي ميكنند و دومي به مراتب از اولي خطرناكتر است، چرا كه دامن اخلاق و دين را آلوده ميكند. منبع : اعتماد ملی
دیدگاه تان را بنویسید