سناریوهای محتمل درباره آینده حماس

کد خبر: 28843

مهدی عطائی

سناریوهای محتمل درباره آینده حماس
در حالی که سرزمينهای فلسطينی دچار جنگ داخلی بی سابقه ای شده و گروه اسلامگرای حماس و جنبش فتح به عنوان دو گروه عمده قدرتمند در اين سرزمينها دچار درگيری خونينی با يکديگرند،این سوال مطرح می شود که آینده تحولات در سرزمین های اشغالی چه خواهد بود؟ کنترل امنیتی حماس بر نوار غزه، اوضاع در سرزمین ‌های فلسطینی را بیش از پیش پیچیده و بحرانی و روند تحول در مساله فلسطینیان را با ابهام بیشتر روبرو کرده است. با توجه به تحولات اخیر سناریوهای مختلفی را می توان در رابطه با اینده سرزمین های اشغالی مطرح کرد. نخستین سناریوی که می توان از آن سخن گفت، شکل گیری دو دولت مجزای فلسطینی در سرزمین های اشغالی است .سرزمین‌های فلسطینی همانطور که به لحاظ جغرافیایی از هم جدا هستند، به دو قلمرو سیاسی و حکومتی مجزا نیز تقسیم خواهند شد؛ به طوری که در نوار غزه دولتی به رهبری حماس و در کرانه باختری دولتی به رهبری فتح و هر دو به نام فلسطین، حکمت خواهند کرد. وقوع این سناریو در کوتاه مدت، محتمل است چرا که اینک نه فتح امکان تسلط بر نوار غزه را دارد و نه حماس در کرانه باختری به آن اندازه قوی است که بتواند کنترل خود را به این منطقه نیز سرایت دهد و یا در مقابل فشار نیروهای فتح ایستادگی کند. شایسته است به این نکته نیز توجه کرد که ادامه درگيری ممکن است به زيان حماس تمام شود، چراکه اگر حماس همچنان بخواهد باريکه غزه را در تسلط خود نگه دارد، هم در اداره اين منطقه با دشواری مواجه خواهد شد، و هم اينکه دولتهای عرب حمايت از تشکيلات فلسطينی را که در مسائل مربوط به صلح خاورميانه، شريک آنان است رها نخواهند کرد تا به حمايت از حماس بپردازند و بدين ترتيب حماس در انزوايی فروخواهد رفت که به ضعف آن خواهد انجاميد. سناریوی دومی در پیش روی سرزمین های اشغالی قرار دارد، این است که حماس با تحکیم تسلط خود بر نوار غزه و پس از کنترل امنیتی خود بر نوار غزه، نظم و قانون را در این منطقه حکمفرما کند و با گروههای مسلحی که سبب بروز هرج و مرج و آدمربایی در این منطقه شده ‌اند به مقابله برخیزد و نمونه ‌ای از یک دولت مسئول و قانونمند را به نمایش بگذارد. در صورت بروز چنین اتفاقی، قاعدتا جامعه بین ‌المللی با واقعیتی به عنوان حکومت حماس در نوار غزه کنار خواهد آمد. البته باید به این نکته توجه کرد که شرط لازم برای تحقق این سناریو آن است که حماس بتواند به یک مصالحه با اسرائیل دست یابد ، در غیر این صورت جامعه بین المللی از شناسایی حماس به عنوان یک دولت مسئول و پاسخ گو سر باز خواهد زد. سناریو سومی در می توان برای سرزمین های اشغالی ترسیم کرد آن است که ، حماس همچنان از برسمیت شناختن اسرائیل سر باز زند و پس از کنترل نوار غزه،اقدام به شلیک موشک‌های قسام به خاک اسراییل کند و حملات خود را علیه اسراییل تشدید کند و اسراییل نیز دست به عملیات تلافی‌ جویانه بزند. اگر حماس شلیک موشک به شهرک‌ های اسراییلی را تشدید کند و یا حتی طبق روال قبل ادامه دهد، بدون شک اسراییل واکنش بی‌سابقه ‌ای نشان خواهد داد و تمام پایگاه های نظامی و امنیتی حماس را در نوار غزه با حملات هوایی منهدم خواهد کرد. موضع ایران : ايران درگيری در اين سرزمينهای اشغالی را به سود خود و منطقه نمی بيند و بر خلاف اتهاماتی کشورهای غربی و برخی از کشورهای منطقه عليه ايران مطرح می کنند، دولت جمهوری اسلامی به دنبال فراخواندن طرفهای درگير به سازش و آرامش است. چرا که ايران نگران است که ادامه درگيری جاری در سرزمينهای فلسطينی باعث گسترش آن به لبنان شود که خود دچار درگيری درونی است و ايران خواهان گسترش درگيری ميان اين جناحها نيست و از سوی ديگر، اين درگيری می تواند به تحقق طرح آمريکا در خاورميانه می دانند کمک کند و به سود آمريکا و اسرائيل تمام شود.از نظر ایران تنها برنده درگیری داخلی میان فلسطینیان دشمن مشترک آنها یعنی اسرائیل است. همزمان با جنگ 33 روزه لبنان زمانی که اسرائيل مشغول بمباران لبنان بود خانم رايس وزير خارجه امريکا اعلام کرد که خاور ميانه جديد در حال زايش است.این زایش در واقع طرح امریکا برای تضعف گروهای اسلام گرا در خاورمیانه بود .به زعم مقامات امریکا و اسرائیل نقطه شروع بر انجام این تحولات لبنان بود ، بنابراین اسرائیل به گمان انکه با اقدام نظامی خواهد توانست موقعیت حزب الله را در داخل لبنان و کل منطقه نضعیف کند، جنگ 33 روزه را اغاز کرد. اما تحولات بگونه ای پیشرفت که ، اسرائیلیها و امریکاییها را متقاعد کرد که گزینه نظامی کار ساز نخواهد بود. بنابراین پس از تجربه تلخ جنگ 33 روزه امریکا و اسرائیل به دنبال استفاده از اهرم های سیاسی برای رسیدن به اهداف خود هستد، یکی از مهمترین ابزار های سیاسی مورد استفاده امریکا و اسرائیل ، تشدید شکاف ها و اختلافات میان گروهای مسلمان در منطقه است تا با بهره گیری از این اختلافات بتوانند به اهداف خود در منطقه دست یابند. در واقع این طرح آمريکا از ديد مقامات ايرانی در صدد آن است که نيروهای سياسی جهان اسلام را روياروی هم قرار داده و این گروه ها يکديگر را تضعيف کنند که نمونه بارز ان دامن زدن به اختلاف میان شیعه و سنی است و بمب گزاری اخیر در سامرا و بیروت در راستای همین طرح امریکایی می توان تحلیل کرد.
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت