ديپلماسي فوتبال در شوراي شهر
نزديك به 8 ماه مانده به برگزاري انتخابات مجلس هشتم، اصولگرايان هواخواه دولت در شوراي شهر پايتخت در حركتي حسابشده و خيزشي سعي در تشخصبخشي به برخي اعضاي شورا دارند. اعضايي كه همقطاران سابق رئيسجمهور در مجموعه مديريت شهري بودهاند و اكنون هم مهمترين همفكران او در اتاق فكر شورا به حساب ميآيند و در هر شرايطي، ايدئولوژي اصولگرايي آنها را گردهم ميآورد.اما اين اعضا بهطور مشخص چه كساني هستند و پروژه از آنها با چه هدف يا اهدافي دنبال ميشود؟ پس از اينكه در انتخابات اخير شوراي شهر تهران، مسعود زريبافان به عنوان برجستهترين حافظ منافع احمدينژاد راي شهروندان تهراني را براي ورود دوباره به شورا به دست نياورد، بسياري از ناظران اجتماعي گمان كردند كه حالا با ورود پروين احمدينژاد، خواهر رئيسجمهور به شورا بايد شاهد ادامه پروسه رئيسجمهورشيفتگي در شورا از سوي او باشند اما اين بار بازي در لايههاي پنهانتري رقم خورد و اتفاقا خواهر رئيسجمهور اصولگرا به يكي از چهرههاي اعتدالگرا و آرام شوراي سوم تبديل شد. با اين وجود هنوز چهرههايي مانند حسن بيادي، حبيب كاشاني، حمزه شكيب و خسرو دانشجو در شوراي سوم، صندليهاي
متمايل به رايحه خوش خدمت را در اختيار داشتند. چهرههايي كه در طول 2 هفته گذشته به گونهاي كاملا غيرمنتظره استعداد ورزشيشان كشف شد و يكي پس از ديگري به عضويت و رياست هياتمديرههاي مشهورترين و مردميترين باشگاههاي فوتبال كشور درآمدند. اما بروز ناگهاني استعداد مديريت ورزشي در همفكران شورايي احمدينژاد در حالي اين روزها توجه ناظران سياسي و اجتماعي را به خود جلب كرده است كه اين افراد دقيقا كساني هستند كه در شورا نيز به گونهاي انحصارطلبانه تمام پستهاي كليدي و تاثيرگذار را ميان خود تقسيم كرده و اعضاي اصلاحطلب را با تمام توان به حاشيه راندند تا مبادا بار ديگر چهرههاي اصلاحطلب در ميداني، آن هم ميداني با اهميت و ضريب تاثيري مانند شوراي شهر پايتخت، بدرخشند. حسن بيادي كه در شوراي سوم نيز مانند شوراي دوم نايبرئيسي را از آن خود كرد، سخنگوي جمعيت آبادگران جوان نيز هست و علاوه بر اين عضويت در يكي از مهمترين كميسيونهاي شورا كه كميسيون برنامه و بودجه است را نيز در كارنامه گرفتاريهايش دارد با وجود اين سخنگويي باشگاه پرطرفدار فوتبال پرسپوليس را هم به ديده منت ميپذيرد. حبيب كاشاني منصب مهم و حساس خزانهداري
شوراي شهر تهران را در اختيار دارد و عضو همان كميسيون مهم شوراست كه بيادي نيز در آن عضويت دارد؛ كميسيون برنامه و بودجه، كميسيون مورد علاقه اصولگرايان شورا و از جمله خواهر رئيسجمهور. كاشاني علاوه بر اين معاونت اجرايي شورا را نيز بر عهده دارد و با اين همه مديرعاملي پرسپوليس را به عنوان پيشكش رئيسجمهور ميپذيرد. خسرو دانشجو هم سخنگويي شوراي سوم را برعهده گرفته و در همين حال عنوان معاونت نظارت شورا را هم بر دوش ميكشد و البته در دانشگاه آزاد اسلامي هم تدريس ميكند. با وجود اين و بهرغم بيپاسخ ماندن اين پرسش كه استاد دانشگاهي با اين همه مشغله سياسي و اجتماعي چگونه وقت و تمركز كافي براي مطالعه و به روز كردن دانش خود را خواهد داشت، رياست هياتمديره باشگاه پرطرفدار آبيها نيز به مجموعه وظايف او اضافه ميشود. در اين ميان حمزه شكيب، عضو ساكت و كمحرف شوراي دوم كه در شوراي سوم با در اختيار گرفتن رياست كميسيون فني و عمراني به يكي از اعضاي فعال تبديل شده هم از قافله عقب نمانده و در كنار تدريس در دانشگاه علم و صنعت سمت پرطمطراق مشاور ارشد پرسپوليس را هم قبول كرده تا حلقه همفكران و نزديكان احمدينژاد در دو باشگاه
مردمي پرسپوليس و استقلال كامل شود. حال اين سوال وجود دارد كه آيا اصولگرايان چندشغله شوراي شهر تهران مينوشند؟ مگر هر عضو شورا يا هر مدير اجرايي يا هر استاد دانشگاه بر فرض هم كه در حوزه وظايف خود تمام و كمال باشد چقدر توان و انرژي و ايده و انديشه دارد؟ تا كجا و براي چند جا ميتواند توليد فكر و راهكار كند و موثر واقع شود؟ آيا عضويت گسترده اعضايي كه كليديترين كرسيهاي مهمترين شوراي كشور را در اختيار دارند در باشگاههاي ورزشي مانع از انجام وظايف خطير آنها در شورا نميشود؟البته رئيس شوراي شهر تهران در پاسخ به اين پرسش مدعي شده است كه اين اعضا تنها در جلسات ماهانه هياتمديره باشگاهها شركت خواهند كرد و حضور آنها در هياتمديرههاي باشگاههاي ورزشي به كار شورا لطمهاي وارد نخواهد كرد. چمران حتي اعلام كرده در صورتي كه مشكلي مشاهده شود از حجم فعاليت اين افراد در شوراي شهر خواهد كاست اما ظاهرا براي اين پرسش پاسخي نداشته است كه تا كي آزموده را آزمودن؟ علاوه بر اين به نظر ميرسد رئيس شورا فراموش كرده است كه آقايان بيادي و كاشاني در دو هفته اخير قسمت بزرگي از را به انتخاب مربي يا تشكيل كميته مشاوره و يا مصاحبه
با اين خبرگزاري و آن روزنامه ورزشي اختصاص دادهاند. در همين حال طرفداران دولت و مجريان پروژه چهرهسازي از هواخواهان احمدينژاد در تمام سطوح، مدعي شدهاند كه صرفا به دليل وجود دو باشگاه پرسپوليس و استقلال در شهر تهران است كه اعضاي شورا به بالاترين ردههاي مديريتي در اين دو باشگاه رسيدهاند اما در اين مورد هم بايد پرسيد آيا در شهر تهران هيچ باشگاه ورزشي ديگري وجود ندارد و يا چرا تنها بايد هواخواهان احمدينژاد دشواري پذيرفتن اين همه مسووليت را متحمل شوند؟ البته براي اين پرسشها پاسخي در كار نيست و پرسوجوكنندگان خود ميدانند كه اصولگرايان در اين زمينه هم پاسخ اصولياي برايشان ندارند. در عين حال پاسخ پرسشها هم تا حدودي از قبل روشن است و حتي در متن پرسشها نهفته. قرار نيست بيادي و كاشاني و شكيب و دانشجو براي دو تيم مهم و مردمي استقلال و پرسپوليس معجزه كنند. قرار نيست هيچ خرگوشي از كلاه شعبده اعضاي شورا بيرون بيايد. اصلا هدف اتفاق نيست بلكه برعكس اتفاق هدف است. انتخابات مجلس نزديك است و تئوريسينهاي تبليغاتي دولت كه طعم تلخ شكست در انتخابات دور سوم شوراها را هنوز به خاطر دارند ميكوشند تا با افزايش
چاشني پوپوليسم در سياستهاي خود، از هواخواهان ناشناس و گمنامشان چهرههايي مردمي بسازند. به هر حال ورزش آن هم ورزشي مانند فوتبال آن هم در باشگاههايي مانند پرسپوليس و استقلال مستقيما با قلب گروه بزرگي از مردم در ارتباط است و اين قابليتي نيست كه اصولگرايان دولتي حاضر به ناديده گرفتنش باشند. اينجاست كه بايد ديد آيا پس از تجربههاي گذشته هنوز هم اتخاذ سياستهاي پوپوليستي راهگشاست و آيا گروههاي مرجع، روشنفكران و اصلاحطلبان توان برنده كردن مردم در اين بازي را دارند؟ منبع : وبلاگ حرفه؛ خبرنگار
دیدگاه تان را بنویسید