براستي راه سومي وجود ندارد؟!

کد خبر: 29321
چندي قبل درست در هفته گراميداشت مقام معلم آنسان كه دكتر احمدي نژاد رئيس جمهور كشورمان با چشماني اشك آلود، بعد از 44 سال، بر دستان معلم كلاس اول خود بوسه مي زد همچنانكه شاهد حملات رسانه اي مخالفين فكري ايشان در جبهه اصلاحات كه حركات وي را زير ذره بين قرار داده اند بوديم عمل غيرعرف دكتر احمدي نژاد به جز انتقاد صريح سايت انصار حزب الله با بي تفاوتي و اغماض دوستان فكري رئيس جمهور همراه گرديد.اگرچه در اين كشور رسم سخيفي باب شده كه رعايت خطوط قرمز در همه موارد و شرايط فقط مختص گروه هاي رقيب بوده و شكستن برخي تابوها توسط خودي ها همچون ارسال نامه به رئيس جمهور آمريكا ، مذاكره با آمريكا ، طرح مناظره تلويزيوني با جرج بوش و ... همراه با ادله هايي كه گاه با مرتبط دانستن به الهامات الهي توجيه و بيان مي گردند تفسير مي گردد. اين نا پختگي در ساير موضع گيري ها و اقدامات غالب مقامات و از همه جناح ها نيز ديده مي شود، افرادي كه خود را حق مطلق و منشا خير و تصميمات صحيح ميدانند و جناح مقابل را متهم به هر چه شر و بدي است مي كنند. در صورتي كه اگر چنين اقدامات و كارهايي توسط دولت هاي قبلي انجام مي پذيرفت مشمول اقدام در راستاي همراهي با اهداف شيطاني غرب تعبير مي گرديد كه در اين مورد وجدان هاي بيدار و آگاه جامعه را به قضاوت دعوت مي كنم. مشابه اين عمل در ايتاليا تكرار مي شود و حجت الاسلام والمسلمين سيد محمد خاتمي مردی که وقار ، موقعیت سنجي همراه با ذکاوتش ، ادب و نجابت مثال زدنیش در مناظرات و مصاحبه هایش ، سعه صدر ، آستانه تحمل بالاي مخالف و لبخندش در یاد و خاطر همه جهانيان و هوادرانشان برای همیشه ماندگار بوده و ايده فراگيرش در مورد گفتمان فرهنگ ها و تمدن ها همواره از وي شخصيتي صلح طلب و انسان دوست ساخته در مراسم بدرقه وي در شهر اودين ايتاليا در مسير دست دادن با ميزبان مجبور مي شود با دو تن از دختران ايتاليايي مصافحه نمايد و خوش و بش نمايد امري كه از سوي خاتمي تكذيب گرديد .ولي خاتمي فارغ بود از اينكه ممكن است اين دست دادن و مصافحه به سوژه اي جهت كوبيدن وي در كيهان بدل گرديده و برادر حسين شريعتمداري مدير مسئول آن در يادداشت روز روزنامه تلويحا با دادن خط مشي و الگو به اعضاي شوراي نگهبان ، از احتمال ردصلاحيت خاتمي به‌خاطر مصافحه با زنان خبر دهد ، مدير مسئولي كه در مورد دست بوسي دكتر احمدي نژاد سكوت اختيار كرده و اگر اطلاعيه انصار نبود ممكن بود سرمقاله يكي از روزهايش را به دفاع از اين عمل اختصاص مي داد.اگرچه دوستان اصلاح طلب هم در مقام سكوت و در مواردي با توجيه اين عمل ره به خطا برده و همان اشتباه رقيب در مورد دكتر احمدي نژاد را تكرار كرده و نشان دادند كه دست كمي از مخالفانشان ندارند.به هر روي بحث اين مقال در مورد تعيين مصداق و بي تقوايي احزاب و جريانات در مواجهه با افعال مشابه نبوده و در پي آنست تا به اين سوال پاسخ داده شود كه آيا راه سومي در مورد حل مشكل مصافحه و دست دادن دولتمردان با مقامات زنان دول خارجي وجود ندارد؟ در شرع مقدس اسلام به مصافحه و دست دادن با برادران ديني همچون سلام، تاكيد فراواني شده و ادب و آدابى براي آن شمرده شده است كه يكى از آنها پيوستگى و تكرار است ودر يك سفر و همراهى و ديدار، حتى چند باردست دادن نيز مطلوب عنوان شده و در روايات متعدد مصافحه‏ هم، دوستى‏آور، كدورت‏زدا و محبت‏آفرين‏ تلقي شده و به عبارتي ما علاقه خود و صميميت را با دست دادن ابراز مى‏كنيم.برعكس، اگر با كسى كدورت و دشمنى داشته باشيم، از دست دادن با اوپرهيز مى‏كنيم. به همين خاطر، اين دستور مقدس و پربركت اسلامى ، در تحكيم رابطه‏هاى دوستى و اخوت، ثمربخش عنوان شده است.ولي برغم آن تا سه دهه قبل دست دادن با اهل كتب نفي مي گرديد و برخي از مراجع عظام با عنوان كفر به اهل كتاب و آنهايي كه به نبوت و رسالت پيامبر گرامي اسلام اذعان نداشتند لزوم شسته شدن دست ها پس از مصافحه با رؤساي دول اجنبي را ضروري مي دانستند كه با هوشياري و اجتهاد و فتواي علماي بزرگي همچون امام راحل اين مشكل مرتفع گرديد ؛ امام راحل ، فقيه زمان شناسي كه همواره مصالح جهان اسلام را بر هر مصلحت ديگري ترجيح داده و نشان دادند كه دين ماندگار ، اسلامي است كه به اجتهاد پويا و لحاظ شرايط مكاني و زماني احكام و افعال عنايت دارد ونمي توان با انجماد فكري و تعطيلي فقه ، مصالح و امورات امت اسلام را به نظرات ثابت حوزويان منوط ساخت. در مقابل توصيه اكيد اسلام به مصافحه با ديگران ، مصافحه با نامحرم، حرام گرديده و صرف دوستى ، رفاقت و آشنايى و يا ملاحظات سياسى و ديپلماتيك در سفرهاى خارجى وديدارهاى رسمى، دليل نمى‏شود كه كسى با نامحرم و اجنبى، مصافحه ‏كند و روشنفكر مآبى و تلقيات متجددانه در اين مساله جايى نداشته و تنها در حديث 25346 كتاب كنزالعمال در حديثي نبوي مي خوانيم كه «اگر زنى بخواهد با مرد نامحرم دست‏بدهد (كه نبايد دست دهد) و ناچارباشد، يا بخواهد با او «بيعت‏» كند، از پشت لباس (و با وجود حايل و پوشش دست،دستكش) مانعى ندارد.» و پيامبر گرامي اسلام به همين شيوه از زنان مسلمان بيعت مي گرفت و متاسفانه اين توصيه نبوي در طول سه دهه گذشته جدي گرفته نشده و بدان به عنوان راه حل سوم اين مقال عنايت چنداني نگرديده و مصافحه با زنان مسئول در كشورهاي ديگردغدغه خاطر مسئولين وزارت خارجه را در مراودات و مسافرتهاي خارجي فراهم ساخته و الگويي واحد براي اين مورد اتخاذ نشده است . بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه طبق نظر برخي از مراجع تقليد در مجالس رسمى اگر دست دادن مرد مسلمان با زن غيرمسلمان امر ضرورى باشد، اشكال ندارد و معيار عمل هر فرد، فتواى مجتهدى است كه از او تقليد مى‏كنيد و هرمسلمان متعهد، بايد براى عمل خود ملاك و حجت ‏شرعى داشته باشد و مسئله حرمت دست دادن با زنان در كشوري كه جزو عرف و عادات آن كشور به حساب مي آيد مورد اتفاق فقها و مراجع عظام نبوده و نمي توان شخصيتي همچون سيد محمد خاتمي را كه پست حساس سياسي و دولتي ندارد و تنها بواسطه يك تئورسين وانديشمند مسلمان و با برداشت هاي فقهي خويش به دست دادن با چند دختر مبادرت نموده متهم ساخت و حملات ناصحيح ، راه حل اساسي دولتمردان و حاميان دولت در انحراف افكار عمومي از مشكلات و موانع پيش رويشان نبوده و بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه اگر اين حق را به خودمان قائليم كه ديگران به قوانين ، باورها و عرف ديپلماتيك كشورمان احترام گذارند و در ورود به ايران با پوشيدن روسري و روانداز ، حجاب خويش را در حد ابتدايي حفظ نمايند بايد به فرهنگ و عرف ديگر كشورها نيز احترام گذاشت و با اتخاذ راه سومي موجبات سخره خودمان را در دنيا فراهم نسازيم. اين قلم در خاتمه اميدوار است روزي مصالح و منافع عمومي جايگزين مصلحت انديشي هاي شخصي و جناحي شده و مدعيان خدمت به مردم و اصلاح امور جامعه سرانجام لجاجت ها ، خودسري ها ، بازيگوشي ها و غفلت هاي كودكانه را پشت سر گذاشته و از بار سنگين مسئوليت نگريزند. نویسنده : وحيد كاظم زاده قاضي جهاني
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت